Μπουένος Άιρες, Ιούνιος 1974. Ο Μπενχαμίν Εσπόζιτο αναλαμβάνει τη διαλεύκανση της βάναυσης δολοφονίας μιας νεαρής γυναίκας. Ο σύζυγός της είναι συγκλονισμένος και πιέζει τον Εσπόζιτο να του ορκιστεί ότι θα βρει τον δράστη και θα τον οδηγήσει στη δικαιοσύνη. Ο Μπενχαμίν στηρίζεται στη βοήθεια της νεαρής γοητευτικής προϊσταμένης του, Ιρένε, και του συναδέλφου και φίλου του, Πάμπλο. Οι τρεις τους καταφέρνουν και συλλαμβάνουν τον ύποπτο Ισίντορο Γκόμεζ και τον οδηγούν στην ανάκριση. Οι διασυνδέσεις όμως του Γκόμεζ με το παρακράτος των μυστικών υπηρεσιών στέκονται εμπόδιο στο έργο τους, κι αναγκάζονται να αρχειοθετήσουν την υπόθεση. 25 χρόνια αργότερα, ο Εσπόζιτο επιστρέφει στο Μπουένος Άιρες, συναντά την Ιρένε και της ζητά τη βοήθειά της προκειμένου να γράψει ένα βιβλίο για την υπόθεση που ακόμα τον στοιχειώνει.

Σκηνοθεσία:

Juan Jose Campanella

Κύριοι Ρόλοι:

Ricardo Darin … Benjamin Esposito

Soledad Villamil … Irene Menendez Hastings

Guillermo Francella … Pablo Sandoval

Pablo Rago … Ricardo Morales

Javier Godino … Isidoro Gomez

Mario Alarcon … Juez Fortuna Lacalle

Mariano Argento … Romano

Carla Quevedo … Liliana Coloto

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Eduardo Sacheri, Juan Jose Campanella

Παραγωγή: Mariela Besuievsky, Juan Jose Campanella

Μουσική: Federico Jusid

Φωτογραφία: Felix Monti

Μοντάζ: Juan Jose Campanella

Σκηνικά: Marcelo Pont Verges

Κοστούμια: Cecilia Monti

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: El Secreto de sus Ojos

Ελληνικός Τίτλος: Το Μυστικό στα Μάτια της

Διεθνής Τίτλος: The Secret in Their Eyes

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Το Μυστικό στα Μάτια τους (2015)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: La Pregunta de Sus Ojos του Eduardo Sacheri.

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (Αργεντινή).
  • Υποψήφιο για Bafta ξενόγλωσσης ταινίας.
  • 13 βραβεία στα εθνικά βραβεία της Αργεντινής, μεταξύ αυτών και καλύτερης ταινίας. Υποψήφιο σε ακόμα 4 κατηγορίες.
  • Υποψήφιο για καλύτερη ταινία στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.
  • Καλύτερη ισπανόφωνη ξένη ταινία και νέα ηθοποιός (Soledad Villamil) στα Goya. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία, πρώτο αντρικό ρόλο (Ricardo Darin), σενάριο, μουσική, φωτογραφία και σκηνικά.

Παραλειπόμενα

  • Με αυτή την ταινία, η Αργεντινή έγινε η πρώτη λατινοαμερικανική χώρα που έχει κερδίσει δύο φορές το ξενόγλωσσο Όσκαρ. Η πρώτη της φορά ήταν το 1985 με την Επίσημη Ιστορία. Ο ηθοποιός Pablo Rago τυχαίνει να παίζει σε αμφότερες.
  • Με 34 εκατομμύρια δολάρια κέρδη (έναντι κόστους των 2), έγινε η δεύτερη πιο προσοδοφόρα ταινία στην ιστορία της Αργεντινής.
  • Για το πεντάλεπτο μονόπλανο στο γήπεδο χρειάστηκαν τρεις μέρες στο γύρισμα, και εννιά μήνες στο post-production. Το γήπεδο αυτό ανήκει στο κλαμπ Huracan.
  • Πρώτη φορά που μια ταινία από την Αργεντινή βγήκε σε Blu-ray.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 23/2/2010

Από την Αργεντινή μάς έρχεται το El Secreto de sus Ojos και μας κάνει να θυμηθούμε πράγματα που πολλοί από εμάς την τελευταία εικοσαετία μπορεί και να είχαμε ξεχάσει. Μας κάνει να θυμηθούμε πως ένα θρίλερ δεν είναι προορισμένο να κερδίζει το κοινό του με άσκοπες σκηνές καταιγιστικής δράσης, αδιάκοπο πιστολίδι και φλογερούς έρωτες, αλλά με πρωτότυπο σενάριο και ιδιαίτερη σκηνοθεσία.

Ο Campanella καταφέρνει κάτι τουλάχιστον αξιοπερίεργο αν όχι αξιοθαύμαστο, να κάνει μια ταινία ταυτόχρονα πίσω, αλλά και πολύ μπροστά από την εποχή της. Έχει στη διάθεση του ένα σενάριο που με την πρώτη, αλλά και με τη δεύτερη ματιά, δεν μοιάζει κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό ακριβώς το σενάριο, που στα χέρια του Χόλιγουντ θα ήταν μια κοινότυπη ταινία που θα ξεχνούσαμε στιγμιαία, είναι που ξέρει πώς να το διαχειριστεί. Γνωρίζει πού να δώσει βάση και τι να αφήσει στο περιθώριο ώστε να μας δώσει μια ταινία που σίγουρα θα θυμόμαστε για καιρό. Δίνει βάση στη ρεαλιστική σκηνοθεσία και στη δημιουργία ενός θρίλερ καθαρά εγκεφαλικού, που σε όλους θα θυμίσει φιλμ-νουάρ περασμένης δεκαετίας. Πώς συνδυάζονται αυτά τα δύο; Ε, αυτό ακριβώς είναι το αξιοπερίεργο στο οποίο αναφέρθηκα…

Φιλμ-νουάρ περασμένης δεκαετίας, ρεαλισμός και εγκεφαλικό θρίλερ… Εάν ο συνδυασμός αυτός σας φαίνεται λίγο παράτολμος ή λίγο βαρύς για τα γούστα σας, εμπιστευτείτε με και πιστέψτε πως όποια κι αν είναι τα γούστα αυτά, πρόκειται για μια ταινία που το δίχως άλλο θα απολαύσετε.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 14/4/2010

Παίρνω πίσω όσα υπονόησα δημόσια περί αδικίας στο ξενόγλωσσο Όσκαρ, αφού είναι ασήμαντα μικροί οι λόγοι που έπρεπε να το πάρει ο Haneke. Στα χνάρια του ιταλικού θρίλερ, μια ταινία που μπορεί να θυμάστε καιρό, μια ταινία που αδυνατεί να σβηστεί εύκολα από τη μνήμη. Δεν είναι το υπέροχο φινάλε, δεν είναι οι δύο κλασικές του σκηνές, δεν χρειάζεται καν να το πάρουμε ως σύνολο. Είναι φοβερά αισθαντικός ο τρόπος που ο δημιουργός πλάθει κινήσεις και φράσεις που μπορούν να διεισδύσουν στο συναίσθημα του θεατή. Από ένα βλέμμα κι έναν κρυφό πόθο, ως μια συνειδητοποίηση ή μια ελεγχόμενη δόση από φρίκη.

Τίποτα το περιττό στη μεγάλη του διάρκεια, η οποία δεν σας φανεί καθόλου. Ο Campanella κινηματογραφεί με ζηλευτή ψυχραιμία κι αλά 1970 ρυθμό, κοιτάει μια αστυνομική υπόθεση μέσα από τη ρουτίνα της πριν περάσει στις εντάσεις της, και ποτέ δεν φεύγει εκτός θέματος. Ένα θέμα που δεν λειτουργεί μονάχα σε μία διάσταση, χωρίς να έχει και ποτέ ανάγκη τον κοινωνικό προβληματισμό. Είναι σαν μια Σιωπή των Αμνών από ευρωπαϊκή σκοπιά, όπου οι διάλογοι δεν έχουν ανάγκη να είναι βαρύγδουποι για να συγκινούν. Όπου οι χαρακτήρες δεν έχουν ανάγκη να είναι οι «ένας στο εκατομμύριο» για να γίνονται ινδάλματα μας. Μαζί, άλλη μια πολύ μεγάλη και γήινη ερμηνεία από τον Ricardo Darin, περιτριγυρισμένη κι από άλλες εξίσου υπέροχες. Ένας συνδυασμός αστυνομικού θρίλερ με αισθηματικό δράμα, που αδυνατώ να πιστέψω πως θα αφήσει κάποιον αδιάφορο. Η Αργεντινή δεν έχει μονάχα ποδόσφαιρο…

Βαθμολογία:


Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 15/4/2010

Σύνηθες αλλά πάντα ενδιαφέρον στόρι (με ασυνήθιστο τέλος αν και όχι πρωτότυπο), καλογραμμένο από τον ίδιο τον σκηνοθέτη σενάριο (από βιβλίο) χωρίς τίποτε το περιττό, πολύ προσεγμένες ερμηνείες, ιδιαίτερα από τον Ricardo Darin, μια εξαιρετική ισορροπία και διαπλοκή ανάμεσα στο ερωτικό, το ηθικό-υπαρξιακό και το αστυνομικό-κοινωνικό πεδίο και προ πάντων μια συγκράτηση όλου του ύφους σε ένα μη ηρωικό, καθημερινό τόνο – παρόλο που και σε αυτό το επίπεδο ο «αντιηρωικός ηρωισμός» του αλκοολικού συναδέλφου καταγράφεται με μια σπαρακτική απλότητα, όπως και ο κομφορμισμός του υπαλλήλου που πήγε να κλείσει βιαστικά την υπόθεση στην αρχή, αποδίδεται (ως καυγάς) με ντοκιμαντερίστικη αποστασιοποίηση που ζωγραφίζει την γελοιότητα μιας περίπου Μπανανίας. Αυτή η «ησυχία» στην επιφάνεια του φιλμ – στον αντίποδα π.χ. του σύγχρονου κορεάτικου «μοδάτου» εξπρεσιονισμού – που κάποιους οδήγησε στο βιαστικό συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια ταινία «καλούλα αλλά βαρετή», αυτή η «ησυχία» λοιπόν είναι από μόνη της ένα επίτευγμα. Τίποτε δεν φετιχοποιείται για να καταναλωθεί εντός της κινηματογραφικής φιλολογίας ώστε να επιφέρει έκσταση σε κάποιους ντρεσαρισμένους σινεφίλ. Αν η ζωή, η αληθινή ζωή τροφοδοτεί το μυθιστόρημα, η ίδια δεν είναι πάντα εντυπωσιακή, δεν φαίνεται εντυπωσιακή, όμως οι ψυχές κουβαλάνε ακέραια όλη την ένταση που εν τέλει η ζωή κρύβει. Αυτή η άποψη είναι η πυξίδα του φιλμ.

Ο Juan Jose Campanella με αργό ρυθμό αλλά και με ακρίβεια μετρονόμου, με πισωγυρίσματα στον χρόνο που δεν σε μπερδεύουν ούτε μια στιγμή, αφουγκράζεται τον διαρκή αντίκτυπο των γεγονότων και καταστάσεων πάνω στους ήρωές του όπως διαφαίνεται από βλέμματα, μικρές παύσεις, λεπτομέρειες. Περνάει την γραφειοκρατία, τον κομφορμισμό και τον περονισμό με ευκολία σε «δεύτερο πλάνο» αλλά έχοντας σαφώς περιγράψει το κοινωνικό πλαίσιο, ενώ στην σκηνή δράσης του ποδοσφαιρικού αγώνα αποκαλύπτεται και η σκηνοθετική του δεξιοτεχνία με πλάνα και μοντάζ αντονιονινικού επιπέδου. Δεν είναι μια ταινία που σε «αρπάζει» αλλά σε καλεί να κάνεις ένα mediation, αφήνοντας έξω τις «καλλιτεχνικές» νευρώσεις.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 20/6/2012

Όπως ήταν λογικό, η βράβευση του Αργεντίνικου αυτού αστυνομικού δράματος με το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, στερώντας το από τη Λευκή Κορδέλα του Χάνεκε (όχι ότι η απόκτηση του Όσκαρ αποτελεί και καμία αληθινά ουσιαστική διάκριση, βέβαια, κατά τη γνώμη μου) προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, μιας και βρήκε την πλειοψηφία του κοινού αντίθετη. Παρόλα αυτά, κάτι τέτοιο δεν στερεί από το εξαιρετικό «Μυστικό στα Μάτια της» τη μεγάλη αξία του…

Ο Χουάν Χοσέ Καμπανέλα επιδεικνύει (με την καλή έννοια) σκηνοθετική άποψη και δημιουργεί μία ταινία ιδιαίτερη, γεμάτη γοητευτικές αντιθέσεις: Είναι αργή, αλλά την ίδια στιγμή καθηλωτική, είναι πολύ σκληρή μα είναι και πανέμορφα τρυφερή, «παίζει» με το παρόν και το παρελθόν σαν δύο ευθείες παράλληλες και αφηγείται μία ιστορία μυστηρίου και μία άλλη -μάλλον δευτερεύουσα, όμως ακόμα μεγαλύτερης σημασίας- ανεκπλήρωτου έρωτα.

Η ταινία του Καμπανέλα διατηρεί στην εικόνα της τη σαγηνευτική ατμόσφαιρα και την εμφανώς προσεγμένη πλανοθεσία της και από πίσω υποθάλπει υποδειγματική ένταση –τόσο την ένταση που νιώθει ένας αστυνομικός κατά τη διάρκεια διαλεύκανσης ενός μυστηρίου δολοφονίας, όσο και την ένταση του ανομολόγητου έρωτα, αλλά και κάθε άλλου συναισθήματος που νιώθει οποιοσδήποτε άνθρωπος. Γιατί οι χαρακτήρες του φιλμ πάνω απ’ όλα είναι άνθρωποι… Υποστηρίζονται μάλιστα από ένα καστ εξαιρετικών ηθοποιών, με τον πρωταγωνιστή Ρικάρντο Νταρίν να ξεχωρίζει. Κι όλη αυτή η χθόνια ένταση αναδύεται μέσω αποκαλύψεων που πραγματοποιούνται προς το τέλος της ταινίας, είτε με τη μορφή αληθινά συγκινητικής τρυφερότητας, είτε σχεδόν σοκαριστικής φρίκης.

Ο Καμπανέλα προβληματίζει σχετικά με τη δικαιοσύνη και κυρίως σχετικά με τη ζωή: για τις ευκαιρίες που αξίζει να αρπάξεις, εκείνα για τα οποία αξίζει να πονέσεις, για όσα στο μέλλον θα πληρώσεις και για την αδυναμία του ανθρώπου να απαγκιστρωθεί από το παρελθόν του. Πάνω απ’ όλα, όμως, για το μεγάλο «Α» (αληθινά ευρηματικός και συγκινητικός συμβολισμός) το οποίο πρέπει πάντα να φροντίζουμε να μη λείπει από τη ζωή μας: την Αγάπη…

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.