Ο Τζον Μπέικερ και ο Φρανκ «Ποντς» Ποντσερέλο μόλις κατατάχθηκαν στο καλιφορνέζικο σώμα τροχονόμων του Λος Άντζελες, αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους. Ο Μπέικερ είναι ένας εξαντλημένος πρώην επαγγελματίας μοτοσικλετιστής που παλεύει να επαναφέρει σε μια ευθεία τη ζωή και τον γάμο του. Από την άλλη, ο Ποντς είναι ένας αλαζόνας μυστικός ομοσπονδιακός πράκτορας που ερευνά την υπόθεση μιας ληστείας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, η οποία μπορεί να έγινε εκ των έσω, και συγκεκριμένα από κάποιους του σώματος τροχονόμων. Ο άπειρος πρωτάρης και ο σκληροτράχηλος επαγγελματίας μπορεί να τοποθετούνται στον δρόμο ως ζευγάρι, αλλά το να γίνουν αυτοί συνέταιροι στη δουλειά πιο εύκολα λέγεται, παρά γίνεται. Μα όταν οι ικανότητες του Μπέικερ με τη μηχανή συνδυάζονται με την αντίληψη του Ποντς για τους δρόμους, ίσως μπορεί να γίνει η δουλειά. Εάν, φυσικά, δεν τρελάνει πρώτα ο ένας τον άλλον.

Σκηνοθεσία:

Dax Shepard

Κύριοι Ρόλοι:

Michael Pena … Francis ‘Ponch’ Llewellyn Poncherello

Dax Shepard … Jon Baker

Vincent D’Onofrio … Raymond ‘Ray’ Kurtz

Rosa Salazar … Ava Perez

Jessica McNamee … Lindsey Taylor

Adam Brody … Clay Allen

Isiah Whitlock Jr. … πράκτορας Peterson

Kristen Bell … Karen Baker

Jane Kaczmarek … Jane Lindel

Justin Chatwin … Raymond Reed Kurtz Jr.

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Dax Shepard

Παραγωγή: Ravi D. Mehta, Andrew Panay

Μουσική: Fil Eisler

Φωτογραφία: Mitchell Amundsen

Μοντάζ: Dan Lebental

Σκηνικά: Maher Ahmad

Κοστούμια: Diane Crooke

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: CHiPs

Ελληνικός Τίτλος: CHiPs

Εναλλακτικός Τίτλος: CHIPS

Σεναριακή Πηγή

  • Τηλεοπτική σειρά: CHiPs του Rick Rosner.

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται στη διάσημη τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 1970, που ξεκίνησε το 1977 και κράτησε για 139 επεισόδια ως το 1983.
  • Η ταινία που ξεκίνησε ως προσωπικό στοίχημα για τον Dax Shepard δεν ευτύχησε στα ταμεία, με κέρδη 26,8 εκατομμύρια δολάρια, έναντι ενός μπάτζετ των 25.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 13/1/2018

Μοιάζει λιγάκι με μάστιγα η μανία του σύγχρονου Χόλιγουντ να αναπαράγει οτιδήποτε έκανε επιτυχία παλιότερα, είτε στη μεγάλη είτε στη μικρή οθόνη. Εδώ είμαστε στη δεύτερη περίπτωση, όπου η πετυχημένη σειρά του 1977 προσφέρει πάτημα για μία ακόμα κωμική buddy-movie, δυστυχώς με όλα τα κλισέ που συνοδεύουν αυτό το υπο-είδος. Αλλά μακάρι να μέναμε εκεί. Ο Νταξ Σέπαρντ, χωρίς να έχει και πείρα πάνω σε αυτό, δέχεται λογικά τη «διαταγή» των παραγωγών να μετατρέψει την κωμωδία σε μοντέρνα, γεμίζοντας τη βωμολοχίες και σεξισμό. Αποτέλεσμα είναι το γέλιο να αρμόζει μονάχα σε ένα νεανικό κοινό που αντέχει να ακούει τη μία «σάχλα» μετά την επόμενη. Κι εντέλει, αν διασώζει κάτι το φιλμ (στην ουσία, βέβαια, δεν το διασώζει τίποτα…), είναι αυτά τα πατροπαράδοτα κλισέ του και η έλλειψη ρίσκου του. Δεν ξέρω αν οι παραγωγοί ονειρεύονταν σίκουελ, αλλά με τα εισιτήρια που έκανε μάλλον τους έφυγε η όρεξη.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.