Δεκαετία του 1880, κοντά στα σύνορα του Τέξας με το Μεξικό. Όταν ένας παράνομος παρασέρνει άθελα του μια συμμορία κανιβάλων τρωγλοδυτών στη φιλήσυχη πόλη του Φαρ Ουέστ, Μπράιτ Χοπ, οι κανίβαλοι απαγάγουν ντόπιους, μαζί και την πιστή σύζυγο ενός ραντσέρη. Παρά το τραυματισμένο του πόδι, ο ραντσέρης ενσωματώνεται σε απόσπασμα του σερίφη, του γηραιού βοηθού του και ενός πιστολέρο, και όλοι μαζί ξεκινούν ένα ταξίδι στην κόλαση, αναζητώντας τις άγνωστες και σκοτεινές περιοχές όπου ζουν τα άγρια αυτά θηρία.
Σκηνοθεσία:
S. Craig Zahler
Κύριοι Ρόλοι:
Kurt Russell … σερίφης Franklin Hunt
Patrick Wilson … Arthur O’Dwyer
Matthew Fox … John Brooder
Richard Jenkins … υπαστυνόμος ‘Chicory’ Kory
Lili Simmons … Samantha O’Dwyer
Evan Jonigkeit … υπαστυνόμος Nick
David Arquette … Purvis
Sean Young … Κα Porter
Sid Haig … Buddy
Fred Melamed … Clarence
Kathryn Morris … Lorna Hunt
James Tolkan … πιανίστας
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: S. Craig Zahler
Παραγωγή: Jack Heller, Dallas Sonnier
Μουσική: Jeff Herriott, S. Craig Zahler
Φωτογραφία: Benji Bakshi
Μοντάζ: Greg D’Auria, Fred Raskin
Σκηνικά: Freddy Waff
Κοστούμια: Chantal Filson
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Bone Tomahawk
- Ελληνικός Τίτλος: Τσεκούρι από Κόκκαλο
Παραλειπόμενα
- Σκηνοθετικό αλλά όχι σεναριακό ντεμπούτο για τον S. Craig Zahler.
- Η ιδέα προέκυψε από τον Dallas Sonnier, φίλο και παραγωγό του Zahler, που πρότεινε μια διασκευή του γουέστερν μυθιστορήματος Wraiths of a Broken Land που είχε γράψει ο Zahler. Συνειδητοποιώντας όμως ότι δεν μπορούσαν να βρουν τους οικονομικούς πόρους για το συγκεκριμένο, αποφάσισαν να δημιουργηθεί ένα σενάριο για χαμηλού προϋπολογισμού γουέστερν.
- Όταν ανακοινώθηκε για πρώτη φορά αυτό το γουέστερν τρόμου το 2012, εμφανίζονταν ως πρωταγωνιστές οι: Peter Sarsgaard, Jennifer Carpenter και Timothy Olyphant.
- Ο Jim Broadbent αντικατέστησε προσωρινά τον Richard Jenkins, που αδυνατούσε να εμφανιστεί με την καθυστέρηση της έναρξης των γυρισμάτων αλλά εντέλει επέστρεψε.
- Ο Michael Wincott ήταν υποψήφιος για τον ρόλο του Μπάντι.
- Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα στο Paramount Ranch στην Καλιφόρνια, και είχαν περατωθεί μέσα σε μόλις 21 ημέρες. Γυρίστηκε με κάμερα RED Dragon για κάδρο 2.35:1.
- Ο Zahler υπέδειξε ως στιλιστικές επιρροές του τους John Cassavetes, Larry Clark, Wong Kar-wai και Takeshi Kitano, παρότι κανείς από αυτούς δεν είχε κάνει γουέστερν.
- Έσχατη κινηματογραφική εμφάνιση για τον James Tolkan, αν και θα φύγει από τη ζωή 10 χρόνια μετά.
- Ενώ κόστισε μόνο 1,8 εκατομμύρια δολάρια, η παραγωγή “μπήκε μέσα”. Τα έσοδα δεν ξεπέρασαν τα 476 χιλιάδες δολάρια. Οι καλές κριτικές του κοινού όμως απέδωσαν στο να γίνει η ταινία cult.
Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος
Έκδοση Κειμένου: 12/7/2016
Άγνωστοι αγριάνθρωποι απαγάγουν έναν νεαρό και τη γυναίκα ενός τραυματισμένου σε ατύχημα καουμπόι (Πάτρικ Γουίλσον), που έχει το ράντσο του στη φιλήσυχη πολίχνη Bright Hope. Ο σερίφης (Κερτ Ράσελ), ο γέρος βοηθός του (Ρίτσαρντ Τζένκινς), ένας νάρκισσος πιστολάς (Μάθιου Φοξ) και ο ίδιος ο καουμπόι με πατερίτσες ξεκινούν ένα ταξίδι κάποιων ημερών μέχρι να φτάσουν στην περιοχή αυτών των κανιβάλων, όπως αποκαλύπτεται, όπου θα αντιμετωπίσουν μια απάνθρωπη κατάσταση.
Μέχρι τώρα είχε ασχοληθεί λίγο με φωτογραφία, λίγο με σενάριο, λίγο με μουσική και τώρα ο σχετικά φρέσκος αλλά και ηλικιακά ώριμος 40κάτι Σ. Κρεγκ Ζάλερ, ντεμπουτάρει ως σκηνοθέτης, φυσικά με δικό του σενάριο, με μια αφήγηση που συνδυάζει western και horror με δόσεις gore. Το καλό είναι ότι υιοθετεί ένα υποδόριο χιούμορ, σχεδόν αόρατο, που δεν είναι ακόμα τόσο μαστόρικο, αλλά σίγουρα μπολιάζει την κατάσταση προσφέροντας στοχαστικές δυνατότητες στον θεατή.
Φέρνει δε στον νου, τρεις άλλους σκηνοθέτες. Ο Ρομπ Ζόμπι (Το Σπίτι με τα 1000 Πτώματα) και ο Κέβιν Σμιθ (Ματωμένη Πόλη) σατιρίζουν ανελέητα, σοκαριστικά την αμερικάνικη βλαχιά και ο Ταραντίνο φτιάχνει συχνά άγριο τσίρκο με τα κινηματογραφικά είδη. Σε αυτό το φιλμ δεν ξέρω αν είναι συνειδητό από μεριά του, αλλά ο Ζάλερ θέτει το ανθρωπολογικό ζήτημα μέσα απ` το πεδίο του ήθους. Οι κανίβαλοί του είναι κυριολεκτικά άναρθροι και δρουν απλά ως σαρκοβόρα θηρία. Είναι φρικτοί αλλά δεν είναι «κακοί», γιατί είναι απλά πρωτόγονοι. Από την άλλη μεριά, οι ήρωές μας αντιπαραθέτουν ο καθένας όψεις συνειδησιακού survival. O καουμπόι ορίζει ως ιδανικό την αγάπη-προστασία της γυναίκας του, ο πιστολάς το γόητρό του ως μαχητής, ο σερίφης τον ρόλο του ως προστάτη και τιμωρού, ενώ ο γηραιός βοηθός είναι ο πολυλογάς που μέσα από αμπελοφιλοσοφίες προσπαθεί να νοηματοδοτήσει τη ζωή (τη δική του και των άλλων) που διανύθηκε. Ο πολιτισμός είναι νοητικές μάχες διαφορετικές απ’ των αγρίων. Και οι πολιτισμένοι σκοτώνουν, αλλά μέσα από συλλογισμούς. Χαρακτηριστικά, η πρώτη σεκάνς δείχνει δυο ρεμάλια που σκοτώνουν οδοιπόρους (κόβουν λαρύγγια) για να κλέψουν, και κάποια στιγμή ο ένας, με κάποια αφορμή, λέει ότι οι δυο τους είναι πολιτισμένοι, όχι τίποτα άγριοι.
Η πορεία των τεσσάρων ανδρών στα γυμνά νότια τοπία κοντά στο Τέξας και το Νέο Μεξικό, ακολουθεί αργούς δραματουργικούς ρυθμούς που ίσως κουράσουν το νεότερο κοινό, που μάλλον θα αποζημιωθεί με μερικές φρικτές σκηνές προς το φινάλε. Αλλά, στο μεταξύ, οι συζητήσεις και τα μικρά στιγμιότυπα ανατροπών περιέχουν αυτό το κράμα δράματος και θεάτρου του παραλόγου (ελπίζω ο Ζάλερ να αποδειχθεί στυλίστας στο μέλλον) που οι γνωστοί ηθοποιοί το αποδίδουν με υποδειγματικό, ψύχραιμο τρόπο.
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
