Για τον Άλφι, ζωή σημαίνει να απολαμβάνεις τη συντροφιά κάθε γυναίκας που σου προσφέρει τον έρωτά της για μία νύχτα. Ο Άλφι νιώθει ότι τα έχει όλα, αφού μπορεί να γοητεύσει οποιαδήποτε γυναίκα βρεθεί στον δρόμο του, από τις πλούσιες χήρες που προτιμούν τους νεαρούς άντρες, μέχρι τη φιλενάδα του που μεγαλώνει μόνη το παιδί της. Όταν όμως οι συνέπειες του άστατου βίου του επηρεάσουν τις ερωμένες του και τη ζωή του καλύτερού του φίλου, ο Άλφι αρχίζει να αναρωτιέται αν υπάρχει κάτι στη ζωή που να αξίζει περισσότερο από τις εφήμερες σχέσεις. Και αν ναι, ποιο είναι άραγε αυτό;

Σκηνοθεσία:

Charles Shyer

Κύριοι Ρόλοι:

Jude Law … Alfie Elkins Jr.

Marisa Tomei … Julie

Susan Sarandon … Liz

Renee Taylor … Lu Schnitman

Jane Krakowski … Dorie

Jeff Harding … Phil

Kevin Rahm … Terry

Omar Epps … Marlon

Nia Long … Lonette

Tara Summers … Carol

Sienna Miller … Nikki

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Elaine Pope, Charles Shyer

Παραγωγή: Elaine Pope, Charles Shyer

Μουσική: Mick Jagger, John Powell, David A. Stewart

Φωτογραφία: Ashley Rowe

Μοντάζ: Padraic McKinley

Σκηνικά: Sophie Becher

Κοστούμια: Beatrix Aruna Pasztor

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Alfie
  • Ελληνικός Τίτλος: Alfie
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Άλφι

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Άλφι, ο Σατράπης (1966)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Alfie του Bill Naughton.
  • Σενάριο: Άλφι, ο Σατράπης του Bill Naughton.

Κύριες Διακρίσεις

  • Χρυσή Σφαίρα τραγουδιού (Old Habits Die Hard).

Παραλειπόμενα

  • Παρότι η ταινία διαδραματίζεται στη Νέα Υόρκη, λίγα μόνο πλάνα γυρίστηκαν στο Μανχάταν. Το μεγαλύτερο μέρος γυρίστηκε στη Βρετανία.
  • Αρχικά ήταν να είναι πρωταγωνιστής ο Ewan McGregor, με κύριο γυναικείο ρόλο από την Anna Friel.
  • Ο ρόλος του Ντόρι προορίζονταν για θηλυκός, αλλά τον απέρριψε η Tina Fey.
  • Αποτυχία στα ταμεία, με έσοδα 35,2 εκατομμύρια δολάρια, έναντι κόστους των 60.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Mick Jagger και David A. Stewart έγραψαν 13 νέα τραγούδια, συν μια διασκευή του τραγουδιού του ορίτζιναλ από την Joss Stone. Ανάμεσα σε όλα αυτά ξεχώρισε το Old Habits Die Hard, που ακούγεται σε δύο εκδοχές: μία με τις Kaya Jones, Katy Perry, και μία με τη Sheryl Crow.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 8/3/2009

Αρχική πηγή είναι το θεατρικό έργο του Μπιλ Νότον, ο οποίος κι έγραψε το σενάριο της απολαυστικής ταινίας του 1966, με τον Μάικλ Κέιν. Υπάρχουν αρκετές διαφορές του τότε με το τώρα, αλλά η κυριότερη είναι πως ο Τζουντ Λο δεν είναι, ούτε κατά διάνοια, Μάικλ Κέιν, όσο κι αν το πρόσωπο του δεν έχει αισθητές διαφορές με τον τότε Κέιν. Ο Τσαρλς Σάιερ, από την άλλη, το προσγειώνει αρκετά ομαλά στο σήμερα, αφού, έτσι κι αλλιώς, ήταν ένα έργο πολύ μπροστά από την εποχή του. Το θετικότερο δε της σύγχρονης έκδοσης είναι οι συμμετοχές των γυναικών στους δεύτερους ρόλους, που παίρνουν σημαντικότερη υπόσταση γύρω από τον κεντρικό χαρακτήρα. Παρόλα αυτά, αυτό που κάποτε σηματοδοτούσε μια διαφορετική νοοτροπία από τη συνηθισμένη, τονίζοντας και τα αντίστοιχα νοήματα, σήμερα είναι απλά μια συνηθισμένη κομεντί, και μάλιστα πιο κοντά στην αμερικανική, παρά στη βρετανική κινηματογραφική κουλτούρα. Ακριβώς επειδή ήταν έτσι κι αλλιώς μοντέρνο το ορίτζιναλ, δεν έχει πλέον να πει τίποτα σε κανέναν, ούτε φυσικά να διεκδικήσει δάφνες «ιστορικής» σημασίας.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

16 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.