Ο Τζον Μπέικερ και ο Φρανκ «Ποντς» Ποντσερέλο μόλις κατατάχθηκαν στο καλιφορνέζικο σώμα τροχονόμων του Λος Άντζελες, αλλά για τελείως διαφορετικούς λόγους. Ο Μπέικερ είναι ένας εξαντλημένος πρώην επαγγελματίας μοτοσικλετιστής που παλεύει να επαναφέρει σε μια ευθεία τη ζωή και τον γάμο του. Από την άλλη, ο Ποντς είναι ένας αλαζόνας μυστικός ομοσπονδιακός πράκτορας που ερευνά την υπόθεση μιας ληστείας πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, η οποία μπορεί να έγινε εκ των έσω, και συγκεκριμένα από κάποιους του σώματος τροχονόμων. Ο άπειρος πρωτάρης και ο σκληροτράχηλος επαγγελματίας μπορεί να τοποθετούνται στον δρόμο ως ζευγάρι, αλλά το να γίνουν αυτοί συνέταιροι στη δουλειά πιο εύκολα λέγεται, παρά γίνεται. Μα όταν οι ικανότητες του Μπέικερ με τη μηχανή συνδυάζονται με την αντίληψη του Ποντς για τους δρόμους, ίσως μπορεί να γίνει η δουλειά. Εάν, φυσικά, δεν τρελάνει πρώτα ο ένας τον άλλον.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Michael Pena … Francis Llewellyn ‘Ponch’ Poncherello.
Dax Shepard … Jonathan ‘Jon’ Baker
Vincent D’Onofrio … Raymond ‘Ray’ Kurtz
Rosa Salazar … Ava Perez
Jessica McNamee … Lindsey Taylor
Adam Brody … Clay Allen
Ryan Hansen … Brian Grieves
Isiah Whitlock Jr. … πράκτορας Peterson
Richard T. Jones … Parish
Kristen Bell … Karen Baker
Jane Kaczmarek … Jane Lindel
Justin Chatwin … Raymond Reed Kurtz Jr.
David Koechner … Pat
Megalyn Echikunwoke … Patricia Eerly
Mae Whitman … Beebee
Andrew Howard … Arnaud
Maya Rudolph … Gail Hernandez
Josh Duhamel … Rick
Adam Rodriguez … Shamus
Ed Begley Jr. … ρατσιστής οδηγός
Ben Falcone … ποδηλάτης αστυνομικός
Erik Estrada … τραυματιοφορέας
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Dax Shepard
Παραγωγή: Ravi D. Mehta, Andrew Panay
Μουσική: Fil Eisler
Φωτογραφία: Mitchell Amundsen
Μοντάζ: Dan Lebental
Σκηνικά: Maher Ahmad
Κοστούμια: Diane Crooke
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: CHiPs
- Ελληνικός Τίτλος: CHiPs
- Εναλλακτικός Τίτλος: CHIPS
Σεναριακή Πηγή
- Τηλεοπτική σειρά: CHiPs του Rick Rosner.
Παραλειπόμενα
- Βασίζεται στη διάσημη τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του 1970, που ξεκίνησε το 1977 και κράτησε για 139 επεισόδια ως το 1983.
- Το 2005 είχε ανακοινωθεί το ριμέικ, με Ποντς τον Wilmer Valderrama. Αυτή η εκδοχή κατέρρευσε οριστικά το 2013.
- Αρκετά είχαν ακουστεί για τα κάμεο των Erik Estrada και Larry Wilcox, με τον δεύτερο εντέλει να αποφασίζει να μην κάνει γκεστ εμφάνιση.
- Η ταινία που ξεκίνησε ως προσωπικό στοίχημα για τον Dax Shepard δεν ευτύχησε στα ταμεία, με κέρδη 26,8 εκατομμύρια δολάρια, έναντι ενός μπάτζετ των 25.
- Στα Χρυσά Βατόμουρα του 2018, η ταινία “τιμήθηκε” με το βραβείο Barry L. Bumstead. Αυτό σήμαινε ότι λογικά θα ήταν στην κατηγορία της χειρότερης ταινίας, αλλά δεν είχε προλάβει το χρονοδιάγραμμα του θεσμού.
Κριτικός: Σταύρος Γανωτής
Έκδοση Κειμένου: 13/1/2018
Κριτικός: Μοιάζει λιγάκι με μάστιγα η μανία του σύγχρονου Χόλιγουντ να αναπαράγει οτιδήποτε έκανε επιτυχία παλιότερα, είτε στη μεγάλη είτε στη μικρή οθόνη. Εδώ είμαστε στη δεύτερη περίπτωση, όπου η πετυχημένη σειρά του 1977 προσφέρει πάτημα για μία ακόμα κωμική buddy-movie, δυστυχώς με όλα τα κλισέ που συνοδεύουν αυτό το υπο-είδος. Αλλά μακάρι να μέναμε εκεί. Ο Νταξ Σέπαρντ, χωρίς να έχει και πείρα πάνω σε αυτό, δέχεται λογικά τη «διαταγή» των παραγωγών να μετατρέψει την κωμωδία σε μοντέρνα, γεμίζοντας τη βωμολοχίες και σεξισμό. Αποτέλεσμα είναι το γέλιο να αρμόζει μονάχα σε ένα νεανικό κοινό που αντέχει να ακούει τη μία «σάχλα» μετά την επόμενη. Κι εντέλει, αν διασώζει κάτι το φιλμ (στην ουσία, βέβαια, δεν το διασώζει τίποτα…), είναι αυτά τα πατροπαράδοτα κλισέ του και η έλλειψη ρίσκου του. Δεν ξέρω αν οι παραγωγοί ονειρεύονταν σίκουελ, αλλά με τα εισιτήρια που έκανε μάλλον τους έφυγε η όρεξη.
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
