Νεντ Κέλι: Ο Νο1 Καταζητούμενος (2019)

ΣΥΝΟΨΗ

Επαρχία Αυστραλίας, δεκαετία του 1870, της εποχή της αποικιοκρατίας. Οι Εγγλέζοι εξουσιάσουν με πυγμή, ενώ οι άποικοι Ιρλανδοί απλά υπομένουν τον ζυγό. Ένας εξ αυτών, ο Νεντ Κέλι, ανακαλύπτει ότι προέρχεται από μια φατρία επαναστατών, τους Γιους του Σιβ, που ντυμένοι με γυναικεία ρούχα κατάκλεβαν και τρομοκρατούσαν τους καταπιεστές τους στην Ιρλανδία. Αναθρεμμένος από τον διαβόητο παράνομο Χάρι Πάουερ, και ορμώμενος από την άδικη σύλληψη της μητέρας του, ο Νεντ Κέλι στρατολογεί μια άγρια συμμορία μαχητών, και μαζί σχεδιάζουν τις πλέον θαρραλέες επιθέσεις αναρχίας και επανάστασης που είδε ποτέ η χώρα.

Σκηνοθεσία:

Justin Kurzel

Κύριοι Ρόλοι:

George MacKay … Ned Kelly

Russell Crowe … Harry Power

Nicholas Hoult … χωροφύλακας Fitzpatrick

Essie Davis … Ellen Kelly

Sean Keenan … Joe Byrne

Jacob Collins-Levy … Thomas Curnow

Thomasin McKenzie … Mary Hearn

Charlie Hunnam … λοχίας O’Neil

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Shaun Grant

Παραγωγή: Justin Kurzel, Paul Ranford, Hal Vogel, Liz Watts

Μουσική: Jed Kurzel

Φωτογραφία: Ari Wegner

Μοντάζ: Nick Fenton

Σκηνικά: Karen Murphy

Κοστούμια: Alice Babidge

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: True History of the Kelly Gang
Ελληνικός Τίτλος: Νεντ Κέλι: Ο Νο1 Καταζητούμενος

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Νεντ Κέλι (1970)
Η Συμμορία του Νεντ Κέλι (2003)

Σεναριακή Πηγή

Μυθιστόρημα: True History of the Kelly Gang του Peter Carey.

Κύριες Διακρίσεις

Βραβείο σκηνικών, κοστουμιών και μακιγιάζ/κομμώσεων στα εθνικά βραβεία της Αυστραλίας. Υποψήφιο για 9 ακόμα κατηγορίες, μεταξύ αυτών και καλύτερης ταινίας.

Παραλειπόμενα

Ο Justin Kurzel ανέφερε πρώτη φορά τον σχεδιασμό της ταινίας το 2016, ενώ τον επόμενο χρόνο ανακοινώθηκε επίσημα.
19η παρουσία στην οθόνη, μικρή ή μεγάλη, της ιστορίας του Νεντ Κέλι. Πιο χαρακτηριστική παραμένει πάντα η πρώτη, το αυστραλιανό The Story of the Kelly Gang (1906), που θεωρείται από πολλούς η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του κινηματογράφου. Στις δύο άλλες διασημότερες εκδοχές, Νεντ Κέλι ήταν ο Heath Ledger (2003) και ο Mick Jagger (1970).
Το ομότιτλο βιβλίο του Peter Carey (έκδοση του 2000), πάνω στο οποίο βασίζεται η ταινία, δεν είναι ιστορικό, αφού επεκτείνει τα αληθινά γεγονότα με πολύ ελεύθερο μυθοπλαστικό τρόπο.
Αναφέρθηκε ότι κατά τα γυρίσματα ο Russell Crowe έκανε άνω-κάτω το πλατό, επειδή το κέιτερινγκ είχε ξεμείνει από ρύζι…

ΚΡΙΤΙΚΗ

Κριτικός: Πάνος Αχτσιόγλου
Έκδοση Κειμένου: 23/6/2020

Υιοθετώντας τον γνωστό πλέον τρόπο του, τόσο στην αφήγηση όσο και στην κινηματογράφηση, γεμάτο πομπώδεις και βαριά ποιητικές εικόνες που εναλλάσσονται με βαριά γειωμένες σκοτεινές σκηνές, ο σκηνοθέτης που είναι ικανός για το καλύτερο (Μάκβεθ) και το χειρότερο (Assassin’s Creed) αναπαριστά την -όχι και τόσο- πραγματική ιστορία του διαβόητου ληστή και καταζητούμενου Νέντ Κέλι στην Αυστραλία τα τέλη του 19ου αιώνα.

Ο Κουρζέλ αποφασίζει να αφήσει σχεδόν ολοκληρωτικά απ’ έξω το έντονα ταξικό και πολιτικό περιεχόμενο της ζωής του εθνικού ήρωα των Αυστραλών, και επικεντρώνεται στον ψυχισμό του κεντρικού χαρακτήρα αλλά και τη σχέση του με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του και ιδίως με τη δεσποτική και ελαφρώς ιστριωνική (τουλάχιστον έτσι αντιμετωπίζεται) μητέρα του. Όλο αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα υπέρ το δέον στυλιζάρισμα (κάτι που ξεκάθαρα αρέσει στο σκηνοθέτη, αλλά οδηγεί πολλές φορές την ταινία στα όρια του βιντεοκλίπ), αφήνοντας συστηματικά τον θεατή εκτός δραματουργίας, σε σημείο που όλοι οι άγγλοι καταπιεστές και αποικιοκράτες σου μοιάζουν ελαφρώς συμπαθείς, κάτι που προφανώς και δεν είναι προσδοκία του φιλμ.

Το καστ είναι αστεράτο και ο Τζορτζ ΜακΚέι νευρώδης και απαθής όσο πρέπει, χωρίς βεβαία να μεταδίδει πολλές φορές αυτό που νιώθει, όχι γιατί δεν μπορεί αλλά γιατί το σενάριο αποφασίζει λανθασμένα να πριμοδοτήσει κάτι άλλο.

Σε γενικές γραμμές, το φιλμ δεν μοιάζει να δουλεύει σωστά χάνοντας μια σημαντική ευκαιρία, σε σημείο που τελικά μοιάζεις να μνημονεύεις την κινηματογραφική μεταφορά (πιο γραμμική και με λιγότερες προσδοκίες, αλλά και τελικά πιο ουσιαστική) με πρωταγωνιστή τον αδικοχαμένο Χιθ Λέτζερ.

Βαθμολογία: