Γείτονες σε Περιπολία (2012)

ΣΥΝΟΨΗ

Σε ένα αμερικανικό προάστιο, μια ομάδα από φιλαράκια μπαμπάδες αναζητούν δικαιολογία για να δραπετεύουν από τα σπίτια τους και να περνούν χρόνο παρέα. Αυτό το πετυχαίνουν δημιουργώντας μια ομάδα παρακολούθησης της γειτονιάς από τυχών κινδύνους. Έλα, όμως, που οι κίνδυνοι όχι μονάχα εμφανίζονται, αλλά η παρέα καλείται να αντιμετωπίσει μια εξωγήινη απειλή κατά ολόκληρου του πλανήτη.

Σκηνοθεσία:

Akiva Schaffer

Κύριοι Ρόλοι:

Ben Stiller … Evan Trautwig

Vince Vaughn … Bob McAllister

Jonah Hill … Franklin Fawcett

Richard Ayoade … Jamarcus Perkins

Rosemarie DeWitt … Abby Trautwig

Erin Moriarty … Chelsea McAllister

Patricia French … Brenda Fawcett

Nicholas Braun … Jason

Will Forte … αστυνόμος Bressman

R. Lee Ermey … Manfred Salisbury

Mel Rodriguez … Chucho

Billy Crudup … Paul

Andy Samberg … σεξομανής

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jared Stern, Seth Rogen, Evan Goldberg

Παραγωγή: Shawn Levy

Μουσική: Christophe Beck

Φωτογραφία: Barry Peterson

Μοντάζ: Dean Zimmerman

Σκηνικά: Doug J. Meerdink

Κοστούμια: Wendy Chuck

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Watch
Ελληνικός Τίτλος: Γείτονες σε Περιπολία
Εναλλακτικός Τίτλος: Neighborhood Watch

Παραλειπόμενα

Το αρχικό σχέδιο ήθελε τον David Dobkin σκηνοθέτη και τον Will Ferrell πρωταγωνιστή, κάτι που εγκαταλείφτηκε το Καλοκαίρι του 2009. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις με τον Peter Segal, με το σενάριο του Jared Stern πλέον να αφορά νεανικού χαρακτήρα ταινία. Τότε αποφασίστηκε να πάρουν στα χέρια τους το κείμενο οι Seth Rogen και Evan Goldberg, μετατρέποντας το σε μια “R” ενήλικη κωμωδία. Με αυτή τη λογική προσλήφθηκε και ο Akiva Schaffer, γνωστότερος από τη συμμετοχή του στο Saturday Night Live.
Από το 2008 που ξεκίνησε ο σχεδιασμός, ο τίτλος ήταν Neighborhood Watch. Αρχές όμως του 2012 έλαβε χώρα το τραγικό γεγονός της δολοφονίας του Trayvon Martin, με το στούντιο να αλλάζει το τίτλο, και να επικεντρώνει τη διαφημιστική καμπάνια στο θέμα των εξωγήινων και όχι της γειτονιάς.
Ο Jonah Hill αναγκάστηκε να πει όχι σε δεύτερο ρόλο στο Django ο Τιμωρός (παρότι ευελπιστούσε από εκεί να βρεθεί πιθανώς ξανά στα Όσκαρ), λόγω του συμβολαίου που είχε υπογράψει για αυτή την ταινία.
Ο Chris Tucker ήταν ο πρώτος υποψήφιος για τον Τζαμάρκους.
Andy Samberg και Jorma Taccone, στενοί συνεργάτες του Akiva Schaffer, έχουν ένα φιλικό κάμεο στο όργιο του Πολ.
Ο Doug Jones είναι πίσω από την ψηφιακή εμφάνιση του επικεφαλής εξωγήινου. Η στολή που φορούσε ήταν τόσο καυτή εσωτερικά, που κάθε λίγο αναγκάζονταν να την ανοίγει για να δροσιστεί.
Το Stiller Foundation έβγαλε σε φιλανθρωπική δημοπρασία έναν ρόλο περαστικού. Δεν μαθεύτηκε ποτέ το όνομα του νικητή, αλλά όποιος κι ήταν πλήρωσε για έναν ρόλο κομπάρσου 23 χιλιάδες δολάρια.
Έμελλε να είναι η έσχατη κινηματογραφική εμφάνιση του R. Lee Ermey, που το 2018 έφυγε από τη ζωή.
Αποτυχία στο box-office, με μπάτζετ 68 εκατομμυρίων δολαρίων και έσοδα… 68,3.

ΚΡΙΤΙΚΗ

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Έκδοση Κειμένου: 11/9/2012

Από μια αμερικάνικη κωμωδία όπου πρωταγωνιστούν οι Ben Stiller, Vince Vaughn και Jonah Hill, ξέρει κανείς τι να περιμένει, σε γενικές γραμμές τουλάχιστον. Ολοκληρώνοντας την πρωταγωνιστική της τετράδα με τον Richard Ayoade, ταλαντούχο κωμικό που έγινε γνωστός μέσω της επιτυχημένης βρετανικής σειράς «The IT crowd» (και το 2010 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το αξιοπρόσεκτο Submarine), η ταινία αφήνει υποσχέσεις για μεγάλο κέφι στο ερμηνευτικό της κομμάτι… και κάθε προσδοκία περιορίζεται σε αυτό.

Εν ολίγοις, το κωμικό ταλέντο των τεσσάρων πρωταγωνιστών είναι πράγματι το (σχεδόν μοναδικό) δυνατό σημείο του «The Watch» και οι τέσσερις ηθοποιοί είναι απολαυστικοί στους τετριμμένους, αλλά και περιέργως με μια δόση αλήθειας, ρόλους τους: ο Stiller είναι ο αφελώς καλοπροαίρετος και υπερφιλόδοξος loser που απεγνωσμένα ζητά κοινωνική αποδοχή και οι υπόλοιποι τρεις οι ανώριμοι (εξίσου) losers που, χωρίς κατ’ ουσία να παίρνουν τον Stiller στα σοβαρά (και καταντώντας πολύ εκνευριστικοί ώρες-ώρες…), θα πάρουν μέρος στην προσπάθειά του να συνεισφέρει στην κοινωνία ώστε να τονώσουν την αυτοπεποίθησή τους και να αντιμετωπίσουν τα δικά τους προσωπικά θέματα (κατά κανόνα προερχόμενα από την ανωριμότητά τους). Όχι ότι δεν είναι σχετικά πολυφορεμένο κωμικό μοτίβο, πατάει όμως εύστοχα στην πραγματικότητα.

Κατά τ’ άλλα, το «Γείτονες σε Περιπολία» φαντάζει κάτι σαν ένα άτολμο, απολύτως συμβατικό και ευθέως αμερικανικό Ξύσιμο των Νεκρών (σε εκδοχή εξωγήινης εισβολής). Και ο λόγος για τον οποίο δεν κρίνεται καταδικασμένο ως καθαρή «σαβούρα» είναι ότι φλερτάρει με την παρωδία και διαθέτει μία παλαβομάρα στο sci-fi/horror στοιχείο του, ενώ σε στιγμές αποδεικνύεται απρόσμενα (και απολαυστικά) βίαιο! Αυτές είναι, μάλιστα, που κάνουν την θέασή του διασκεδαστική (ή, ίσως, υποφερτή…) και αποτελούν το αντιστάθμισμα στις αμέτρητες σεξιστικές του χοντράδες.

Βαθμολογία: