Η Μεγάλη Ληστεία του Καζίνο

Ο Σαρλ, ένας 60χρονος εγκληματίας καριέρας που μόλις αποφυλακίστηκε, απορρίπτει την πρόταση της συζύγου του για μια ήρεμη ζωή και αξιοπρέπεια στους κόλπους της μπουρζουαζίας. Βρίσκει τον Φρανσίς, τον νεαρό με τον οποίο μοιράζονταν το κελί, για να τον βοηθήσει σε ένα τελευταίο του χτύπημα: μια στην εντέλεια προσχεδιασμένη ληστεία στο καζίνο των Κανών. Αλλά η ατυχία και η έλλειψη επαγγελματισμού του Φρανσίς θα κάνουν τα πράγματα δύσκολα.

Σκηνοθεσία:

Henri Verneuil

Κύριοι Ρόλοι:

Jean Gabin … Κος Charles

Alain Delon … Francis Verlot

Maurice Biraud … Louis Naudin

Viviane Romance … Ginette

Carla Marlier … Brigitte

Dora Doll … κοντέσα Doublianoff

Claude Cerval … ο επιθεωρητής

Jose Luis de Vilallonga … Κος Grimp

Jean Carmet … ο μπάρμαν

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Albert Simonin, Michel Audiard

Παραγωγή: Jacques Bar

Μουσική: Michel Magne

Φωτογραφία: Louis Page

Μοντάζ: Francoise Bonnot

Σκηνικά: Robert Clavel

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Melodie en Sous-Sol
• Ελληνικός Τίτλος: Η Μεγάλη Ληστεία του Καζίνο
• Διεθνής Τίτλος: Any Number Can Win
• Διεθνής Εναλλακτικός Τίτλος: The Big Snatch
• Εναλλακτικός Τίτλος: Ληστεία στο Μόντε Κάρλο [επανέκδοσης]

Σεναριακή Πηγή

• Μυθιστόρημα: The Big Grab του Zekial Marko.

Κύριες Διακρίσεις

• Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας.

Παραλειπόμενα

• Ήταν ο Michel Audiard που έριξε στον παραγωγό Jacques Bar την ιδέα για τη διασκευή του αμερικανικού μυθιστορήματος του 1959, βρίσκοντας γρήγορα σημαντική χρηματοδότηση από την MGM.
• Ο Henri Verneuil, ετοιμάζοντας να γυρίσει μια ταινία με τον Jean Gabin με φόντο την Αφρική, βρήκε εμπόδιο από τον ηθοποιό που δεν ήθελε να κάνει γυρίσματα εκτός Γαλλίας. Έτσι, τέθηκαν αμφότεροι στην υπηρεσία αυτής της παραγωγής, επιλέγοντας όμως ως Φρανσίς τον Jean-Louis Trintignant. Ο Alain Delon όμως έμαθε για την ταινία, και έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να πάρει αυτός τον ρόλο, θέλοντας να παίξει σε κάτι πιο ψυχαγωγικό από τους ρόλους που τον είχαν κάνει ως τότε γνωστό. Παρότι είχε πρωταγωνιστήσει σε ταινίες του Luchino Visconti, οι αμερικανοί χρηματοδότες θεωρούσαν ότι δεν ήταν μεγάλο όνομα εκτός Γαλλίας, απαντώντας ότι “αν θέλει να παίξει, ας το κάνει τσάμπα”. Ο Delon τότε βρήκε τη λύση, αγοράζοντας τα δικαιώματα διανομής σε κάποιες χώρες, αντί να πάρει μισθό. Κι επειδή αυτό δεν είχε συμβεί ποτέ πριν στη Γαλλία, έμεινε με την ονομασία “μέθοδος Ντελόν”. Το ρίσκο ήταν παραπάνω από πετυχημένο για τον ηθοποιό, με τον Jean Gabin να υποστηρίζει αργότερα ότι ο Delon έβγαλε 10 φορές περισσότερα χρήματα από την ταινία από ό,τι έβγαλε εκείνος που ήταν το πρώτο όνομα.
• Τα ρεπορτάζ ήθελαν να υπάρχει μεγάλη αναταραχή στα γυρίσματα, κυρίως ανάμεσα στον σκηνοθέτη και τον Alain Delon, με τον βοηθό σκηνοθέτη να χρειάζεται να μπαίνει στη μέση για να τους χωρίσει. Αλλά και ο Jean Gabin έβαλλε εναντίον του σκηνοθέτη, επειδή του είχε μειώσει τον ρόλο έναντι του Delon. Έκτοτε όμως οι δύο ηθοποιοί έγιναν πολύ στενοί φίλοι.
• Την ταινία είδαν 3,5 εκατομμύρια θεατές στη Γαλλία (7η μέσα στη χρονιά της), ενώ και στις ΗΠΑ έβγαλε κέρδος 1 εκατομμύριο δολάρια.
• Το 1994 δημιουργήθηκε για τη γαλλική τηλεόραση μια χρωματισμένη εκδοχή, 13 λεπτά μικρότερη σε διάρκεια. Δεν έχει κοπεί κάποια σκηνή, απλά πολλές έχουν ψαλιδιστεί.

Μουσικά Παραλειπόμενα

• Το τζαζ σάουντρακ του Michel Magne έκανε μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ ηχογραφημένο από τον Jimmy Smith.