Ο Ιωάννης Καποδίστριας υπερασπίζεται με σθένος, καλοσύνη και αξιοπρέπεια την ελευθερία του κάθε ανθρώπου, θυσιάζοντας ακόμη και τον μεγάλο έρωτα της ζωής του, και δεν διστάζει να συγκρουστεί με τις δυνάμεις του κακού, θυσιάζοντας πλούτη, δόξα και διεθνή αναγνώριση. Όταν η Ελλάδα αποκτά την ελευθερία της, ο Καποδίστριας καλείται να αναλάβει πρώτος κυβερνήτης. Παρότι διαισθάνεται ότι θα δολοφονηθεί, αποδέχεται αγόγγυστα τη μοίρα του και θυσιάζεται, υπηρετώντας με πίστη και αφοσίωση την πατρίδα του. Αυτή η θυσία τον οδηγεί στην αληθινή ελευθερία.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Αντώνης Μυριαγκός … Ιωάννης Καποδίστριας
Finbar Lynch … Klemens von Metternich
Τάσος Χαλκιάς … Νικόλαος Σπηλιάδης
Μάξιμος Μουμούρης … Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Νικορέστης Χανιωτάκης … Κωνσταντής Νικόδημος
Γιάννης Σύριος … Αλέξανδρος Στούρτζας
Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη … Ρωξάνδρα Στούρτζα
Δημήτρης Γεωργιάδης … τσάρος Αλέξανδρος
Μαίρη Βιδάλη … Μαντώ Μαυρογένους
Καίτη Ιμπροχώρη … Charlotte de Sor
Παύλος Κοντογιαννίδης … Γεώργιος Κουντουριώτης
Μιχάλης Ιατρόπουλος … Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης
Γιώργος Φλωράτος … Γεώργιος Μαυρομιχάλης
Παύλος Κουρτίδης … Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης
Νίκος Κορδώνης … Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος
Δημήτρης Δανίκας … Κωνσταντίνος Κανάρης
Δημήτρης Μαύρος … Γεώργιος Σταύρος
Nathan Thomas … Jean Gabriel Eynard
Adrian Frieling … στρατηγός Gebhard Leberecht von Blucher
Ivan Svitailo … τσάρος Νικόλαος
Πάνος Κλαδής … Αλέξανδρος Υψηλάντης
Sean James Sutton … Mason
Αλέξανδρος Κολλάτος … Charles Pictet De Rochemont
Dirk Sikorski … Franz Hager von Allentsteig
Έρρικα Μπίγιου … τσαρίνα Ελισάβετ
Έλενα Αμβροσιάδου … τσαρίνα Αλεξάνδρα
Τάσος Παλαντζίδης … μάντης Έλενος
Πάνος Σκουρολιάκος … βοσκός
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Γιάννης Σμαραγδής
Παραγωγή: Γιάννης Σμαραγδής
Μουσική: Μίνως Μάτσας
Φωτογραφία: Άρης Σταύρου
Μοντάζ: Στέλλα Φιλιπποπούλου
Σκηνικά: Κατερίνα Ζουράρη, Σπύρος Λάσκαρης, Μιχάλης Σδούγκος, Vlad Vieru
Κοστούμια: Μιχάλης Σδούγκος
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Καποδίστριας
- Διεθνής Τίτλος: Kapodistrias
Παραλειπόμενα
- Επιστροφή στη μυθοπλασία για τον Γιάννη Σμαραγδή από το 2017 και ενώ το 2021 είχε δημιουργήσει το ντοκιμαντέρ Αναζητώντας τον Ιωάννη Καποδίστρια (δεν πήρε διανομή). Η ταινία ανήκει επίσης σε μια σειρά βιογραφιών -ή “αγιογραφιών”, όπως ο δημιουργός τους αναφέρει- σημαντικότατων προσωπικοτήτων της ελληνικής ιστορίας από τον Σμαραγδή, μετά από τις ταινίες για τον Καβάφη, τον Θεοτοκόπουλο, τον Βαρβάκη και τον Καζαντζάκη.
- Πρώτη μεγάλου μήκους ταινία για τον Νικορέστη Χανιωτάκη, την Έλενα Αμβροσιάδου και την Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη. Από την άλλη, αποτελεί την επανεμφάνιση στη μεγάλη οθόνη του Τάσου Χαλκιά από το 2001.
- Ο πρωταγωνιστής Αντώνης Μυριαγκός τυγχάνει απόγονος της οικογένειας Καποδίστρια, κάτι που του γνωστοποιήθηκε αφού πρώτα αποδέχτηκε τον ρόλο και ακολούθως συναντήθηκε με τη Ναταλία Καποδίστρια (που έχει έναν μικρό ρόλο στην ταινία).
- Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα σε εμβληματικές τοποθεσίες της Ελλάδας: Αθήνα, Ναύπλιο, Κέρκυρα, Ύδρα, Μάνη και Σούνιο – καθώς και σε διεθνείς προορισμούς, όπως η Ρουμανία.
- Σύμφωνα με τον Σμαραγδή, αυτή ήταν μια ταινία που προσπαθούσε επί 8 χρόνια να πραγματοποιήσει. Το σενάριο γράφτηκε 57 φορές, με τη συνεπιμέλεια της συζύγου του σκηνοθέτη, Ελένης, που έφυγε από τη ζωή το 2022. Επιπλέον, πάντα με τα λόγια του ίδιου του σκηνοθέτη, “Δεν υπήρξε ούτε μια μέρα στο πλατό που να μην έκλαψε κάποιος”.
- Η παραγωγή αντιμετώπισε οικονομικά προβλήματα, τα οποία λύθηκαν χάρη στους Έλληνες της ομογένειας. Πολλοί ιδιώτες, επιχειρήσεις ή οργανισμοί δώρισαν ποσά για την ταινία, όπως η ΕΡΤ, η NOVA και η ΔΕΗ. Επίσης, είχε την υποστήριξη του ΕΚΟΜΕ και χορηγών. Ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν στα 7,5 εκατομμύρια δολάρια.
- Σε δηλώσεις του, ο Γιάννης Σμαραγδής έβαλλε κατά μιας εγχώριας ελίτ που προσπάθησε να μη γυριστεί η ταινία, ενώ ανέφερε επίσης πως αυτή θα είναι η τελευταία της καριέρας του.
Κριτικός: Γιώργος Ξανθάκης
Έκδοση Κειμένου: 4/1/2026
Κριτικός: Η ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή επιχειρεί να αφηγηθεί τη ζωή και τη θυσία του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, μέσα από ένα έντονα πατριωτικό και θρησκευτικό πρίσμα. Εστιάζοντας στην περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης και στα πρώτα χρόνια του νεοσύστατου κράτους, το φιλμ φιλοδοξεί να παρουσιάσει τον Καποδίστρια ως εθνικό ήρωα και μάρτυρα, ο οποίος θυσιάζει τα πάντα -τη διεθνή του καριέρα, την προσωπική του ευτυχία και τελικά τη ζωή του- για την πατρίδα. Ωστόσο, παρά τη βαρύτητα του ιστορικού προσώπου και τις αγαθές προθέσεις του δημιουργού, το τελικό αποτέλεσμα αποκαλύπτει σοβαρές αδυναμίες τόσο σε καλλιτεχνικό όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο.
Σε επίπεδο πλοκής, η ταινία ακολουθεί μια γραμμική και απλουστευμένη αφήγηση: από τη λαμπρή διπλωματική σταδιοδρομία του Καποδίστρια στη Ρωσική Αυτοκρατορία και τη σύγκρουσή του με ισχυρές ευρωπαϊκές φυσιογνωμίες, όπως ο Μέτερνιχ, έως την άφιξή του στην Ελλάδα, την αντιπαράθεσή του με τους τοπικούς προύχοντες και τη μοιραία δολοφονία του. Παρά το ιστορικό βάθος της περιόδου, η αφήγηση αποφεύγει τη σύνθετη πολιτική και κοινωνική σύγκρουση, προτιμώντας μια μονοδιάστατη ηρωική διαδρομή, όπου ο πρωταγωνιστής παρουσιάζεται εξαρχής ως προορισμένος για θυσία.
Κεντρικό πρόβλημα της ταινίας αποτελεί η έντονη αγιοποίηση του Καποδίστρια. Ο ήρωας προβάλλεται ως αλάνθαστος, σχεδόν υπερβατικός ηγέτης, χωρίς ουσιαστικές εσωτερικές συγκρούσεις ή πολιτικές αντιφάσεις. Οι αυταρχικές πτυχές της διακυβέρνησής του, οι αντιδράσεις που προκάλεσαν οι μεταρρυθμίσεις του και οι βαθιές κοινωνικές διαιρέσεις της εποχής παραγκωνίζονται. Έτσι, η ιστορική βιογραφία μετατρέπεται σε αγιογραφία, γεγονός που υπονομεύει τόσο την ιστορική ακρίβεια όσο και τη δραματουργική ένταση.
Ιδιαίτερα προβληματική είναι και η εισαγωγή μεταφυσικών και θρησκευτικών στοιχείων. Οι επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις της Παναγίας, οι οποίες στερούνται θρησκευτικού μεγαλείου και κινηματογραφικής πειστικότητας, σε συνδυασμό με τον μυθοπλαστικό χαρακτήρα του μοναχού Νικόδημου, που λειτουργεί ως φύλακας-άγγελος και σχολιαστής των γεγονότων, μετατοπίζουν το έργο από το ιστορικό δράμα σε μια μανιχαϊστική αφήγηση καλού και κακού. Τα φτωχά οπτικά εφέ και η απουσία δραματικής προετοιμασίας καθιστούν αυτές τις σκηνές αμήχανες, αποσπώντας τον θεατή και αποδυναμώνοντας τη σοβαρότητα της αφήγησης.
Στον τεχνικό τομέα, τα περιορισμένα μέσα παραγωγής είναι εμφανή. Τα σκηνικά και τα κοστούμια παραπέμπουν περισσότερο σε τηλεοπτική αναπαράσταση, ενώ η φωτογραφία και το μοντάζ αδυνατούν να αποδώσουν το ιστορικό και επικό βάρος των γεγονότων. Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες παραμένουν σχηματικοί, με συχνά καρικατουρίστικες ερμηνείες, γεγονός που περιορίζει τη δυναμική των πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων.
Παρά τις αδυναμίες της, η ταινία περιλαμβάνει ορισμένες γνήσια συγκινητικές στιγμές με αυθεντική ανθρώπινη διάσταση, κυρίως στις σκηνές επαφής του ήρωα με τον απλό λαό που τον αποκαλεί «Μπαρμπα-Γιάννη». Εμβληματική είναι η σκηνή όπου μια απλή λαϊκή γυναίκα του προσφέρει λίγα κεράσια ως ένδειξη ευγνωμοσύνης και εκείνος, αντί να δεχτεί απλώς το δώρο, σκύβει και της φιλά τα χέρια. Η λιτότητα και η εσωτερική δύναμη αυτής της σκηνής, απαλλαγμένης από ρητορική και μεταφυσικούς συμβολισμούς, αποτυπώνει με αμεσότητα τη σχέση του ηγέτη με τον λαό και υποδηλώνει ότι το φιλμ θα μπορούσε να εξελιχθεί σε έναν ουσιαστικό ύμνο στην ανθρώπινη διάσταση ενός μεγάλου ηγέτη.
Συνολικά, ο Καποδίστριας αποτελεί μια καλοπροαίρετη αλλά αδέξια κινηματογραφική απόπειρα, η οποία θυσιάζει την ιστορική πολυπλοκότητα και την καλλιτεχνική ισορροπία στον βωμό της εξιδανίκευσης. Ο έντονος μεσσιανισμός της ταινίας, που παρουσιάζει τον Καποδίστρια ως «εκλεκτό», «αγγελοφορεμένο» και σχεδόν θεόσταλτο σωτήρα του Έθνους, λειτουργεί τελικά αρνητικά: απλοποιεί την Ιστορία, αποδυναμώνει το δραματικό βάθος και μετατρέπει ένα σύνθετο ιστορικό πρόσωπο σε άκαμπτο σύμβολο, στερώντας του την ανθρώπινη και πολιτική του πολυπλοκότητα.
Βαθμολογία:
0 κακή | 1 μέτρια | 2 ενδιαφέρουσα | 3 καλή | 4 πολύ καλή | 5 αριστούργημα
Γκαλερι φωτογραφιων
Μια συγκλονιστικη ταινια της τισης (τισεως) που αφορα στους 300 κυνο-βολευτες της Ελληνικης Βουλης του σημερα για να εξορκισουν τις πραξεις τους. Ενα ηχηρο χαστουκι στην πολιτειακη και πολιτικη Ηγεσια μπροστα στο συγχρονο δυστοπικο εν πολλοις, ελληνοφωνο ή ελληνοφρον κοινο που ειτε θα αδιαφορησει, ειτε θα στηλιτευσει, ειτε θα προβληματισθει, ειτε θα αγανακτησει και εξοργισθει για αληθειες που ανακαλυπτει, ειτε θα συγκλονισθει για τον μεγαλο καθρεπτη που αποτελει η ταινια αυτη του σημερινου Ελληνικου Κρατους, εαν ειναι γνωστης ιστορικων γεγονοτων.Ενα κοινο που θα αναγνωρισει τους σημερινους μικρους και ....μεγαλους κοτζαμπασηδες και Νεο-οθωμανολαγνους, τους Μαυρομιχαλαιους, τους Κουντουριωτες, τους πολιτευομενους Κωλεττες και Μαυροκορδατους, λακεδες και εν δυναμει ηθικων αυτουργων σε δολοφονιες πολιτικων αντιπαλων. Θα διακρινει τους συγχρονους Κολοκοτρωνηδες, Υψηλαντες, Βαρβακηδες, Μαυρογενηδες. Το εμφυλιοπολεμικο χαος των οπλαρχηγων (φατριων) του τοτε και του σημερα. Τον αισχρο και ανιερο ρολο των Μεγαλων Δυναμεων, στυγνων ανερυθριαστων κλεπτων, λυμεωνων και απατεωνων. Την τεραστια οικονομικη και κοινωνικη διαστρωματωση των σκλαβομενων Γραικων (κατα Ρηγα). Την κουλτουρα, νοοτροπια και συμπεριφορα υποδουλων κοινωνιων του πρωτου σε διαφορετικους Δυναστες (Επτανησιων υπο των Ενετων και Ελληνων της ηπειρωτικης χωρας υπο των Οθωμανων) και την συγκριση των με εκεινενς της αρχης της 2ης χιλιετιας.Εχουν παρελθει κοντα 200 ετη απο τα δρωμενα και την δολοφονια του μοναδικου Ελληνα ΕΘΝΑΡΧΗ. Μια δραματικη αποκαλυψη της αληθειας και της επαναληψης του τοτε με το σημερα.
ανοιξε κανενα βιβλιο και να πλενεις το στομα σου οταν μιλας για τον μαυρομιχαλη ασχετε!και ειναι ταινια λαχανο δεν ειναι η πραγματικοτitα,,εχει την υποκιμενικη αποψη ενος κατου του μετριου σκηνοθετη που τα επερνε χρονια απο το ελληνικο κρατος,,να σου θυμησω οτι ο σμαραγδης ηταν διεθυντης τοu ελληνικου κεντρου κινηματογραφου επι σαμαρα ασχετε!και αντι να δινει λεφτα σε νεους καλητεχνες χρηματοδοτουσε τα δικα του project ,ΜΑΘΕ ΤΡΑΧΑΝΟΠΛΑΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙΣ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ!!αντε και καλη επανασταση φελε!
Η ταινία " Καποδίστριας" είναι αρκετά ενδιαφέρουσα καθώς περιέχει πολλά ιστορικά στοιχεία για τη ζωή του Ιωάννη Καποδίστρια. Παρ' όλα αυτά πιστεύω ότι είναι πολύ βαριά για παιδιά κάτω των δώδεκα αφού είναι αρκετά μελοδραματική.
Αξιος,Μπραβο κυριε Σμαραγδη δειξατε με πραγματικα γεγονοτα πως ηταν ο πρωτος Κυβερνητης της Χωρας Ενας Θεοσεβουμενος ανθρωπος που θυσιαστηκε για τον Λαο του,και παραμελησε προσωπικη ευτυχια δοξα και πλουτη .Σε Αντιθεση με οσους εχουν κυβερνησει τα τελευταια 50 χρονια! Μια στρατια θρασυδειλων,επιορκων, αθεων λαμογιων και αταλαντων δικηγορων
Η ποιο ωραία ΕΛΛΗΝΙΚΉ ταινία σε ΟΛΙ το μεγαλείο της. Κυβερνήτης της ΕΛΛΆΔΑΣ μας Ι ΩΆΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΊΣΤΡΙΑΣ