Ιταλία, τέλη της δεκαετίας του 1980. Ο 13χρονος Φελίτσε έχει μάθει να ζει με απόλυτη πειθαρχία κάτω από το βάρος των φιλοδοξιών του πατέρα του για μια λαμπρή καριέρα στο τένις. Όμως, η είσοδός του στα τουρνουά εθνικού επιπέδου ανοίγει μπροστά του έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Για να τον οδηγήσει στο επόμενό του βήμα, η οικογένειά του εμπιστεύεται την προετοιμασία του στον Ραούλ Γκάτι, έναν χαρισματικό αλλά και αντισυμβατικό πρώην πρωταθλητή, που κουβαλά το δικό του αινιγματικό παρελθόν.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Pierfrancesco Favino … Raul Gatti
Tiziano Menichelli … Felice Milella
Giovanni Ludeno … Pietro Milella
Dora Romano … καθηγήτρια Wilma
Valentina Belle … Claudia
Astrid Meloni … Beata Milella
Edwige Fenech … Scintilla
Chiara Bassermann … Francesca
Paolo Briguglia … Gregorio
Roberto Zibetti … Camillo Cecchetti
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Andrea Di Stefano, Ludovica Rampoldi
Παραγωγή: Carlotta Calori, Daniel Campos Pavoncelli, Francesca Cima, Marco Cohen, Fabrizio Donvito, Nicola Giuliano, Benedetto Habib, Viola Prestieri
Μουσική: Bartosz Szpak
Φωτογραφία: Matteo Cocco
Μοντάζ: Giogio Franchini
Σκηνικά: Carmine Guarino
Κοστούμια: Mariano Tufano
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Il Maestro
- Ελληνικός Τίτλος: Tennis Maestro
- Διεθνής Τίτλος: My Tennis Maestro
Κύριες Διακρίσεις
- Υποψήφιο για βραβείο μοντάζ και κομμώσεων στα David di Donatello.
Παραλειπόμενα
- Η πρώτη εκδοχή του σεναρίου γράφτηκε ήδη το 2005 από τον Andrea Di Stefano και τη Ludovica Rampoldi. Το σχέδιο χρειάστηκε δηλαδή περίπου είκοσι χρόνια για να φτάσει στην οθόνη.
- Ο Andrea Di Stefano είχε παίξει τένις στα νιάτα του και χρησιμοποίησε προσωπικά βιώματα από την εποχή εκείνη. Ο ίδιος είχε πει ότι αρκετές από τις καταστάσεις που περιλαμβάνονται στην ταινία προέρχονται από περιστατικά που έζησε ο ίδιος ως νεαρός τενίστας. Επιπλέον, ως πρώην αθλητής που δεν έφτασε στην κορυφή, ένιωθε ότι το σινεμά μιλά σχεδόν πάντα για τους νικητές.
- Ο Andrea Di Stefano συνεργάζεται για δεύτερη συνεχομένη φορά με τον Pierfrancesco Favino μετά το Η Τελευταία Νύχτα του Φράνκο Αμόρε (2023). Ο σκηνοθέτης είπε ότι χρειάστηκε ουσιαστικά μόνο να κοιτάξει τον Favino για να δει μέσα του τον Ραούλ Γκάτι.
- Στην προετοιμασία των γυρισμάτων ο Favino δεν ακολούθησε την κλασική λογική του «θα προετοιμαστώ σχολαστικά για τον ρόλο». Σύμφωνα με τον Di Stefano, προτιμούσε να πηγαίνει στο γύρισμα με όλο το συναισθηματικό του φορτίο και να αφήνει τη σκηνή να τον οδηγήσει.
- Ο Tiziano Menichelli κάνει εδώ τη δεύτερη κινηματογραφική του εμφάνιση και δεν είχε προηγούμενη εμπειρία στο τένις. Για την προετοιμασία του έκανε μαθήματα τένις αλλά και ξεχωριστή δουλειά με προπονητή πάνω στις απαιτήσεις του σεναρίου και του ρόλου.
- Ο Di Stefano, έχοντας προσωπική γνώση του αθλήματος, επέμεινε στις πραγματικές κινήσεις και στις τακτικές του τένις, ώστε οι αγώνες να μη μοιάζουν με «χορογραφημένες» κινηματογραφικές αναμετρήσεις.
- Η παγκόσμια πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε -εκτός συναγωνισμού- στο φεστιβάλ Βενετίας.
Γκαλερι φωτογραφιων
