Στο εγγύς μέλλον, δεν θα ζούμε για να παίζουμε, αλλά… θα παίζουμε για να ζούμε. Μια νέα μορφή διασκέδασης θα δημιουργηθεί. Το κοινό παγκοσμίως θα παίζει στο διαδίκτυο μαζικά παιχνίδια προσομοίωσης με πολλαπλούς παίκτες, πραγματοποιώντας τις πιο κρυφές επιθυμίες και φαντασιώσεις τους εν πλήρει ανωνυμία. Όλα αυτά είναι εφικτά από τον ιδιοφυή Κεν Καστλ, τον ιδρυτή της K-SOFT, της πιο ισχυρής τεχνολογικής εταιρείας στον πλανήτη, που δημιουργεί το θανάσιμο παιχνίδι-φαινόμενο Slayerz, όπου πλούσιοι παίκτες ελέγχουν θανατοποινίτες σε μια μάχη επιβίωσης. Ο Κέιμπλ, ο νούμερο 1 παίκτης, έχοντας φυλακιστεί εσφαλμένα, δίνει έναν εντυπωσιακό αγώνα για να ανακτήσει την ελευθερία του, αλλά και να πάρει εκδίκηση από τον εμπνευστή του παιχνιδιού.

Σκηνοθεσία:

Mark Neveldine

Brian Taylor

Κύριοι Ρόλοι:

Gerard Butler … John ‘Kable’ Tillman

Amber Valletta … Angie ‘Nika’ Roth Tillman

Michael C. Hall … Ken Castle

Kyra Sedgwick … Gina Parker Smith

Logan Lerman … Simon Silverton

Terry Crews … Hackman

Alison Lohman … Trace

Ludacris … Brother

Aaron Yoo … Dude

John Leguizamo … Freek

Zoe Bell … Sandra

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Mark Neveldine, Brian Taylor

Παραγωγή: Gary Lucchesi, Tom Rosenberg, Skip Williamson, Richard S. Wright

Μουσική: Robbie C. Williamson, Geoff Zanelli

Φωτογραφία: Ekkehart Pollack

Μοντάζ: Peter Amundson, Fernando Villena, Doobie White

Σκηνικά: Jerry Fleming

Κοστούμια: Alix Friedberg

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Gamer

Ελληνικός Τίτλος: Gamer

Παραλειπόμενα

  • Οι δημιουργοί του ήθελαν η ταινία να είναι τρισδιάστατη, αλλά υπήρξαν περιορισμοί στο μπάτζετ.
  • Αποτυχία σε όλα τα επίπεδα. Το φιλμ κόστισε 50 εκατομμύρια δολάρια, αλλά έβγαλε 42.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 29/8/2009

Το σκηνοθετικό δίδυμο των Crank μάς βγήκε λιγάκι πιο φιλοσοφημένο από ό,τι διαφαινόταν. Τώρα, μέσα σε έναν βομβαρδισμό τάχιστα εναλλασσόμενων εικόνων κι εκκωφαντικών ήχων, πώς μπορείς να αρπάξεις το μήνυμα, είναι άλλο θέμα. Το εν λόγω μήνυμα, βέβαια, δεν είναι πολύ σύνθετο, αφορά έναν φουτουριστικό κόσμο όπου ο έλεγχος του νου είναι σε πρώτο πλάνο. Καθόλου αμελητέο, ακόμα και που έχει γίνει κάπως γραφικό, αλλά κινηματογραφικά είναι αρκετά πασέ. Σε συνδυασμό με το παιχνίδι θανάτου της ταινίας, κάνουμε ολική επαναφορά σε παλιότερες b-movies, όπως το Punishment Park (ο ουσιαστικός διδάξας), Ρόλερμπολ, ο Άτρωτος κτλ, κτλ…

Η ταινία βασικά είναι 40 τοις εκατό βίντεο-κλιπ, άλλο τόσο βίντεο-γκέιμ και μένει 20 για την ανάπτυξη. Όχι χαρακτήρων, υπόθεσης. Η δράση είναι καλή, αλλά αλά Crank ανεγκέφαλη κι ανέμπνευστη. Οι μουσικές επιλογές κάνουν έξυπνη, νοηματικά, δουλειά, ειδικά το Under My Skin του φινάλε, όπου μας προειδοποιεί πως η παρομοίωση του χθες μπορεί να είναι ο εφιάλτης του αύριο. Butler δεν θα καταλάβετε, περισσότερο ο Michael C. Hall κάτι σαν να δείχνει. Κι ένα μικρό πρόβλημα για τους παραγωγούς: η ταινία πήρε χαρακτηρισμό ακατάλληλη ως 18. Όμως, παρότι δείχνει κάμποσο γυμνό στήθος, είναι καθαρά νεανικού ενδιαφέροντος και φοβάμαι πως αυτό θα την καταδικάσει.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.