Ο Τάιλερ Ρέικ, ένας αδίστακτος μισθοφόρος της μαύρης αγοράς, δεν έχει τίποτα να χάσει όταν του ζητούν να σώσει τον απαχθέντα γιο ενός κρατούμενου μεγαλοεγκληματία με διεθνή δράση. Η αποστολή θα τον οδηγήσει στο Μπαγκλαντές.

Σκηνοθεσία:

Sam Hargrave

Κύριοι Ρόλοι:

Chris Hemsworth … Tyler Rake

Rudhraksh Jaiswal … Ovi Mahajan

Randeep Hooda … Saju

Golshifteh Farahani … Nik Khan

Pankaj Tripathi … Ovi Mahajan Sr.

David Harbour … Gaspar

Priyanshu Painyuli … Amir Asif

Sam Hargrave … Gaetan

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Joe Russo

Στόρι: Ande Parks, Joe Russo, Anthony Russo

Παραγωγή: Eric Gitter, Chris Hemsworth, Mike Larocca, Anthony Russo, Joe Russo, Peter Schwerin

Μουσική: Alex Belcher, Henry Jackman

Φωτογραφία: Newton Thomas Sigel

Μοντάζ: Ruthie Aslan, Peter B. Ellis

Σκηνικά: Philip Ivey

Κοστούμια: Bojana Nikitovic

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Video-on-Demand.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Extraction

Ελληνικός Τίτλος: Τάιλερ Ρέικ: Η Φυγάδευση

Εναλλακτικός Τίτλος: Out of the Fire

Σεναριακή Πηγή

  • Κόμικ: Ciudad του Ande Parks.

Παραλειπόμενα

  • Αρχικά είχε ανακοινωθεί με τίτλο Dhaka για να αλλάξει σε Out of the Fire, πριν καταλήξει στον τελικό.
  • Υπολογίζοντας περίπου 90 εκατομμύρια θεατές μέσα στον πρώτο μήνα κυκλοφορίας του, θεωρείται η πιο εμπορική πρεμιέρα του Netflix.
  • Σκηνοθετικό ντεμπούτο για τον Sam Hargrave, που ενεργοποιούνταν στους τομείς των κασκαντέρ και της χορογραφίας μάχης.
  • Σε κάποια σημεία, είχαν προσεγγισθεί ο Arnold Schwarzenegger και ο Bruce Willis για τον κεντρικό ρόλο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 5/5/2020

Τα αδέρφια Ρούσο μεταφέρουν στην οθόνη του Νέτφλιξ κόμικ νουβέλα που τη συγγραφή της έχει επιμεληθεί ο ένας εξ αυτών, ο Τζο, ο οποίος εδώ υπογράφει και το σενάριο. Βάζουν πρωταγωνιστή τον Θορ του κινηματογραφικού σύμπαντος της Μάρβελ, Κρις Χέμσγουορθ, δίνουν τη σκηνοθεσία σε ένα δικό τους παιδί, τον έμπειρο σταντ-μαν και μόνιμο συντονιστή μαχών και χορογράφο σκηνών μάχης των τελευταίων ταινιών τους, Σαμ Χάργκρεϊβ, και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει (εν μέρει).

Βίαιη και σκληρή ταινία δράσης το Τάιλερ Ρέικ: Η Φυγάδευση. Ο Χέμσγουορθ, που υποδύεται τον Ρέικ, βρίσκεται εδώ χιλιόμετρα μακριά από τη φιγούρα του Θορ, που τον σύστησε στο ευρύ κοινό. Ο Ρέικ είναι μισθοφόρος που σκοτώνει τον έναν τύπο μετά τον άλλον, με οποιοδήποτε τρόπο μπορείς να φανταστείς. Όπλα, μαχαίρια ή με τα ίδια του τα χέρια. Κουβαλάει όμως κι ένα βαρύ ψυχολογικό τραύμα καθώς πριν μερικά χρόνια έχασε τον εξάχρονο γιο του από ανίατη ασθένεια. Δεν τη λες και ιδανική την πορεία ζωής του. Ο άνθρωπος αυτός λοιπόν καλείται να βγάλει από την πρωτεύουσα του Μπαγκλαντές έναν πιτσιρικά, γιο μαφιόζου που βρίσκεται φυλακή, τον οποίο έχει απαγάγει ο προσωπικός αντίπαλος του πατέρα του. Το πρόβλημα είναι ότι ο Ρέικ έχει να αντιμετωπίσει ορδές μαφιόζων και αστυνομικών που αποκλείουν την περιοχή, αλλά και τον σωματοφύλακα του μικρού που τους καταδιώκει για τους δικούς του λόγους.

Πάρα πολύ καλά τα πράγματα για τους φίλους των ταινιών δράσης εδώ πέρα. Ο Χέμσγουορθ πείθει απόλυτα στον ρόλο. Είναι μελαγχολικός, σκληρός και με συμμετοχή στις σκηνές δράσης, πράγμα που βοηθά πάντα μια ταινία τέτοιου ύφους. Το κοινό αντιδρά πιο θετικά σε μια ταινία δράσης που ο πρωταγωνιστής φαίνεται να ιδρώνει πραγματικά και να λερώνει τα χέρια του, και ο πρωταγωνιστής εδώ φροντίζει να “λερωθεί” αρκετά, κρατώντας όμως και την ερμηνεία του σε αξιοπρεπές επίπεδο. Το ίδιο αξιοπρεπώς στέκεται και ο ινδός πιτσιρικάς δίπλα στον Χέμσγουορθ, και η χημεία τους, παρότι απ’ το σενάριο δεν υποστηρίζεται αρκετά, δίνει έξτρα πόντους στο φινάλε.

Τι θα ήταν όμως μια ταινία δράσης χωρίς δράση; Και τι δράση! Τι δουλειά έχει κάνει ο Χάργκρεϊβ σε αυτή την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του! Μια ταινία που θεωρώ ότι έχει μια από τις καλύτερες σκηνές δράσης της χρονιάς, αν όχι την καλύτερη! Μια σκηνή καταδίωξης γυρισμένη ως ένα δεκάλεπτο μονόπλανο, που ακολουθεί τον Χέμσγουορθ σε δωμάτια, ταράτσες, δρόμους, αυτοκίνητα, σε μια μανιώδη επίδειξη τεχνικής. Παρότι φαίνονται ελαφρώς τα σημεία που επεμβαίνει το “ψηφιακό χέρι”, δεν μπόρεσα να μη θαυμάσω τον τρόπο που χειρίστηκε την κάμερα ο σκηνοθέτης.

“Άρα μιλάμε για ταινιάρα”, θα μου πεις. Όχι ακριβώς κι αυτό γιατί δεν μπορείς να αφήσεις απέξω κάποιες παραμέτρους. Δεν μπορείς να παραβλέψεις τις αδυναμίες του σεναρίου του Τζο Ρούσο. Δεν μπορείς να μην προσέξεις τους μονοδιάστατους κακούς αλλά και καλούς στην πλειοψηφία τους. Δεν μπορώ να μη διακρίνω ότι η χημεία που υπάρχει ανάμεσα στον Χέμσγουορθ και τον πιτσιρικά δεν αξιοποιείται από το σενάριο στο έπακρο.

Όλα αυτά φυσικά δεν αρκούν για να χαλάσουν τη γεύση που αφήνει στο τέλος η ταινία. Η καθαρή, γρήγορη δράση και οι εξαίρετα χορογραφημένες μάχες σώμα με σώμα δεν μπορούν να μην αφήσουν ικανοποιημένο έναν άνθρωπο που αγαπάει το σινεμά αυτού του είδους. Αν ανήκετε σε αυτούς, εννοείται ότι θα εκτιμήσετε περισσότερο όσα συμβαίνουν επί της οθόνης.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.