Τρεις φίλοι και συμμαθητές του γυμνασίου κάνουν μια απίστευτη ανακάλυψη που θα τους οδηγήσει να αναπτύξουν υπερφυσικές δυνάμεις. Αποκτούν την ικανότητα να κινούν αντικείμενα με το μυαλό τους, να διαλύουν αυτοκίνητα όποτε θέλουν, ακόμα και να πετάνε. Καθώς, όμως, μαθαίνουν σταδιακά να ελέγχουν τις καινούργιες τους δυνάμεις, αρχίζουν και οι ίδιοι να κυριεύονται από τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού τους. Όταν μερικές ακίνδυνες φάρσες θα αντικατασταθούν από πιο επικίνδυνες περιπέτειες, οι ζωές τους θα ξεφύγουν εκτός ελέγχου.

Σκηνοθεσία:

Josh Trank

Κύριοι Ρόλοι:

Dane DeHaan … Andrew Detmer

Alex Russell … Matt Garetty

Michael B. Jordan … Steve Montgomery

Michael Kelly … Richard Detmer

Ashley Hinshaw … Casey Letter

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Max Landis

Στόρι: Max Landis, Josh Trank

Παραγωγή: John Davis, Adam Schroeder

Φωτογραφία: Matthew Jensen

Μοντάζ: Elliot Greenberg

Σκηνικά: Stephen Altman

Κοστούμια: Diana Cilliers

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Chronicle

Ελληνικός Τίτλος: Το Χρονικό

Παραλειπόμενα

  • Πρώτος συνδυασμός found footage ταινία με υπερήρωες, στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Josh Trank.
  • Για οικονομικούς λόγους, το φιλμ γυρίστηκε κυρίως στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, με κάποια ακόμα γυρίσματα στο Βανκούβερ του Καναδά.
  • Το director’s cut διαρκεί 89 λεπτά.
  • Ο σκηνοθέτης έβαλε τους τρεις νεαρούς πρωταγωνιστές να μένουν μαζί επί 15 ημέρες πριν τα γυρίσματα, ώστε να αναπτύξουν έναν πιο αυθεντικό δεσμό ανάμεσα τους.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Δεν υπάρχει πουθενά μουσική στην ταινία, από σάουντρακ ή αυθεντικό σκορ, εκτός από αυτή που ακούγεται σε αληθινό χρόνο, μέσω ραδιοφώνου ή iPod.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Γιώργος Δαβίτος

Έκδοση Κειμένου: 1/2/2012

Το συγκεκριμένο είδος κινηματογράφησης, μια κάμερα τραβά συνεχώς κι εμείς βλέπουμε μέσα από αυτήν, έχει σχεδόν κορεστεί. Για όλες τις καλές προσπάθειες (το Blair Witch Project, το [REC], το Cloverfield) υπάρχουν άλλες αμέτρητες ταινίες χωρίς καμία έμπνευση, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να εξαργυρώνουν την εμπορικότητα του είδους αλλά παράλληλα και να το καταστρέφουν. Φανταστείτε την έκπληξη μου όταν κατάλαβα ότι το «Chronicle» είναι ένα λαμπρό παράδειγμα για το πώς να κάνεις κάτι διαφορετικό χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο τέχνασμα.

Με κεντρικό ήρωα έναν απροσάρμοστο έφηβο, ξεχωριστό ανάμεσα στους υπόλοιπους, και τους δυο φίλους του που αποκτούν υπερδυνάμεις, η ταινία προχωρά σταδιακά. Στην αρχή, χειραγωγούν κομμάτια λέγκο και πέτρες πάνω στο νερό. Στη συνέχεια, ανακαλύπτουν ότι μπορούν να διασκεδάσουν περισσότερο με το να κάνουν φάρσες όπως σήκωμα των φουστών των κοριτσιών. Αλλά καθώς συνειδητοποιούν την αυξανόμενη έκταση των δυνατοτήτων τους, το ζήτημα της ηθικής κρίσης προκύπτει. Το μήνυμα εδώ δεν είναι ότι «η εξουσία διαφθείρει» αλλά περισσότερο ότι «όταν η δύναμη περνάει στα λάθος χέρια, ο κίνδυνος είναι μεγάλος». Θα μου πείτε «ναι», ωραία, το ξέρουμε και το έχουμε ξαναδεί. Το έξυπνο, όμως, εδώ είναι το σενάριο του Max Landis που καταφέρνει να κάνει τον κεντρικό ήρωα, παρόλα τα θέματα του, έναν συμπαθητικό χαρακτήρα. Μπορείς να δεις και να καταλάβεις πως η ψυχή του έχει ηττηθεί και το ταξίδι του προς το σκοτάδι είναι συναρπαστικό. Υπάρχει επίσης και κάτι που παρόμοιες ταινίες δεν διαθέτουν. Δίνεται δέουσα προσοχή και σε όλους τους υπόλοιπους χαρακτήρες, ενώ υπάρχουν και κάποιες σκηνές ενδοοικογενειακής βίας που είναι πραγματικά οδυνηρές. Όλα τα παραπάνω βοηθούν την ταινία στο να μοιάζει ρεαλιστική και να σου δίνει την αίσθηση ότι όσα βλέπεις είναι αληθινά.

Ο Josh Trank, από την άλλη, όχι μόνο χρησιμοποιεί την κάμερα τού πρωταγωνιστή, αλλά την εξελίσσει κιόλας αφού όσο περνά η ώρα κι ο ήρωας χειρίζεται καλυτέρα τις δυνάμεις του, η λήψη καλυτερεύει. Έχουμε να κάνουμε λοιπόν με έναν εφευρετικό κινηματογράφο που φέρνει τη δική του φρεσκάδα στην οθόνη. Ένα άλλο πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι ότι ο Trank χρησιμοποιεί αυτό το είδος κινηματογράφησης όχι μόνο για να εντείνει την αγωνία αλλά και ως έμπνευση του. Εναλλάσσοντας την καταγραφή και μέσα από άλλες κάμερες (όπως π.χ. κάμερες παρακολούθησης της πόλης ή την κάμερα μιας μαθήτριάς που τραβά διαρκώς την καθημερινότητά της για το blog που διατηρεί), κάνει μια επικριτική παρατήρηση στη συνεχή παρακολούθηση, στην οποία βρισκόμαστε, με αποτέλεσμα η ταινία να έχει μια ενδιαφέρουσα, μοναδική ποιότητα.

Ωραία όλα αυτά κι αξιέπαινα αλλά το «Chronicle» πασάρεται ως μια επιστημονικής φαντασίας περιπέτεια. Και εδώ έρχεται το μόνο πρόβλημα της ταινίας. Οι αρχικές σκηνές όπου οι τρεις τους αρχίζουν τους πειραματισμούς με τις δυνάμεις τους αργεί πάρα πολύ να πάρει μπρος με αποτέλεσμα να αισθάνεσαι ότι κάπου κάνει μια κοιλιά. Δεν λέω, είναι διασκεδαστικό να βλέπεις να κουνούν τούβλα ή πέτρες χρησιμοποιώντας μόνο το μυαλό τους, αλλά κι αυτό μέχρι ενός σημείου αφού έχω την εντύπωση ότι αν ξαφνικά γινόσουν τηλεκινητικός θα ήθελες να κάνεις ένα σωρό άλλα πράγματα. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που θα μάθουν πώς να πετούν και η ταινία αποκτά άμεσα ενδιαφέρον αφού και οπτικά αυτό που βλέπεις σου προκαλεί τον θαυμασμό. Κρατάει, δε, το καλύτερο για το τέλος με την δράση να φτάνει στο απόγειο της, με σπασμένα αυτοκίνητα, εκρήξεις κτηρίων και μια τρομερή χρήση της κάμερας που τα καταγράφει όλα με τον καλύτερο τρόπο.

Το «Chronicle» είναι τελικά ένα ευφυές καλογυρισμένο δραματικό φιλμ επιστημονικής φαντασίας, πολύ πιο σκοτεινό κι ανησυχητικό από ό, τι μπορείτε να φανταστείτε. Αν το συστήνω να το δείτε; Ναι! Αν είχε και λίγο παραπάνω δράση όμως, θα ήταν σαφώς καλύτερο.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 10/2/2013

Στη βάση του έχουμε δράμα, με έναν έφηβο με καρκινοπαθή μητέρα και μεθύστακα πατέρα που μέσω των δυνάμεων που αποκτά, θα οδηγηθεί σε μια έκρηξη οργής και παράνοιας ότι είναι ένας που θα διορθώσει (επώδυνα) τον άδικο κόσμο. Το «Επαναστάτης Χωρίς Αιτία» συναντά το «Κάρι» και κάποιους αντιπάλους των «Σούπερμαν» και «Μπάτμαν»; Περίπου. Πάνω σε αυτό το σκεπτικό, ο μόλις 26 χρονών σκηνοθέτης Τζος Τρανκ, μαζί με τον συνομήλικο του, Μαξ Λάντις (γιο του Τζον Λάντις), στο σενάριο, κάνουν ένα έργο εφηβικής εξέγερσης εστιάζοντας περισσότερο στη ζωηρή αφήγηση και τη σκηνοθετική συνέπεια, παρά στην ψυχολογική μελέτη. Και πώς θα μπορούσαν άλλωστε σε τέτοια ηλικία. Είναι έργο πρωτότυπο, φρέσκο, με έξυπνα εφέ και δυναμική sci-fi, ένα ντεμπούτο των συντελεστών που υπόσχεται μέλλον.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.