Δεν Κοστίζει Τίποτα

Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί μια κοπέλα που αποφασίζει να γίνει δότρια ωαρίων. Δουλεύει σε μπαρ, αλλά ονειρεύεται να γίνει χορεύτρια μπαλέτου. Παράλληλα είναι από τις πολλές νέες κοπέλες στην Αθήνα που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα οικονομικά. Εμείς την παρακολουθούμε  καθ’ όλη την διάρκεια, από την στιγμή της απόφασης, στην γονιμοποίηση και το aftermath. Μια πράξη αλτρουισμού για κάποιους, μια οικονομική ανάγκη για άλλους, μια εσωτερική σύγκρουση για την ίδια…

Σκηνοθεσία:

Μαίρη Μπουλή

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Μαίρη Μπουλή

Παραγωγή: Λεωνίδας Λιάμπεης

Μουσική: DJ Asterix

Φωτογραφία: Γεωργία Αρβανίτη, Ασημίνα-Λυδία Διονυσοπούλου

Μοντάζ: Γιώργιος Τσάπης

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αναμένεται.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Δεν Κοστίζει Τίποτα
• Διεθνής Τίτλος: At No Cost

Κύριες Διακρίσεις

• Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Παραλειπόμενα

• Πρώτο μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ της Μαίρης Μπουλή. Πριν από αυτό είχε γυρίσει τέσσερα μικρού μήκους φιλμ.
• Το πρότζεκτ βρισκόταν ήδη σε ανάπτυξη το 2024, όταν παρουσιάστηκε από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου ως παραγωγή της Long Run Productions, με συμπαραγωγό την ΕΡΤ.
• Σύμφωνα με το σημείωμα της δημιουργού: “Έμαθα για τη δωρεά ωαρίων από μια φίλη, όπως συμβαίνει συνήθως. Βοηθάς μια γυναίκα να κάνει παιδί, βγάζεις και λίγα χρήματα, μέσα σε ένα μήνα έχεις ξεμπερδέψει. Ακουγόταν πραγματικά σαν να μη κοστίζει τίποτα. Μαζί με μια καλή μου φίλη, την Ασημίνα, αποφασίσαμε να γίνουμε δότριες ωαρίων και να το περάσουμε όλο αυτό παρέα. Δεν υπάρχει πουθενά καμία ρεαλιστική καταγραφή του τι σημαίνει να είσαι δότρια ωαρίων, τι περνάει το σώμα σου και η ψυχολογία σου. Το είδαμε σαν παιχνίδι, άλλη μια εμπειρία. Αλλά συνειδητοποιήσαμε ότι δεν ήταν τόσο απλό. Όταν μάθαμε για τις ορμόνες που έπρεπε να πάρουμε, αρχίσαμε να έχουμε δεύτερες σκέψεις. Τελικά, δεν γίναμε δότριες. Αποφασίσαμε όμως να κάνουμε μια ταινία γι’ αυτό, με την Ασημίνα ως φωτογράφο και εμένα ως σκηνοθέτη. Έτσι γεννήθηκε το Δεν Κοστίζει Τίποτα. Στην πορεία βρήκαμε τους υπόλοιπους συντελεστές και φτιάξαμε μια μικρή δυναμική ομάδα έτοιμη να εξερευνήσει τον ζήτημα της δωρεάς ωαρίων. Γνώρισα τη Δανάη τον Νοέμβριο του 2022, ενώ έκανα έρευνα για το ντοκιμαντέρ. Ήταν ενθουσιασμένη που θα γινόταν δότρια. Η διαδικασία δεν την τρόμαζε· πάντα εμπιστευόταν τους γιατρούς. Δεν φοβόταν να πειραματιστεί, να δοκιμάσει τα όριά της· αντιμετώπιζε τη ζωή με ελευθερία και αλληλεγγύη, και αυτό ήταν που με ενέπνευσε σε εκείνη. Ξεκινήσαμε λοιπόν να παρατηρούμε την καθημερινότητά της. Μετά τις πρώτες επισκέψεις της στον γυναικολόγο, μικρές ρωγμές άρχισαν να εμφανίζονται στο ανέμελο πνεύμα της Δανάης. Όσο η κοιλιά της πρηζόταν, βάραινε συναισθηματικά. Δεν μιλούσε γι’ αυτό, αλλά ο τρόπος που κινούνταν ήταν διαφορετικός· κάτι δεν πήγαινε καλά. Η Δανάη έγινε δότρια ωαρίων με ένα απλό «γιατί όχι;», αλλά μπλέχτηκε σε μια από τις πιο κερδοφόρες βιομηχανίες της χώρας μας όπου όλα επιτρέπονται. Πέρα από τη δωρεά ωαρίων, αυτή είναι μια ταινία για όλους εμάς που αναζητούμε εμπειρίες, χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος. Αυτό που συνέβη στη Δανάη θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα, γι’ αυτό η ιστορία της είναι τόσο σημαντικό να ειπωθεί”.