Ψάχνοντας απεγνωσμένα το μπεστ-σέλερ που θα αναγεννήσει την καριέρα του, ο Έλισον, συγγραφέας αστυνομικών βιβλίων βασισμένων σε πραγματικές ιστορίες, μετακομίζει με την οικογένεια του στην τοποθεσία της πιο πρόσφατης ιστορίας του: το άλυτο μυστήριο του απεχθούς φόνου μιας χαρούμενης και αγαπημένης οικογένειας. Απομονωμένος από την τοπική κοινότητα και πιεσμένος από τις οικογενειακές του υποχρεώσεις, ο Έλισον θα ανακαλύψει μερικές βιντεοκασέτες στη σοφίτα του σπιτιού, και θα αντιληφθεί με τρόμο ότι οι έρευνές του βάζουν την οικογένειά του σε τεράστιο κίνδυνο.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Ethan Hawke … Ellison Oswalt
Juliet Rylance … Tracy Oswalt
Fred Thompson … ο σερίφης
James Ransone … υπαστυνόμος ‘So & So’
Clare Foley … Ashley Oswalt
Michael Hall D’Addario … Trevor Oswalt
Vincent D’Onofrio … καθηγητής Jonas
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Scott Derrickson, C. Robert Cargill
Παραγωγή: Jason Blum, Brian Kavanaugh-Jones
Μουσική: Christopher Young
Φωτογραφία: Christopher Norr
Μοντάζ: Frederic Thoraval
Σκηνικά: David Brisbin
Κοστούμια: Abby O’Sullivan
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Sinister
- Ελληνικός Τίτλος: Sinister
Άμεσοι Σύνδεσμοι
- Sinister II (2015)
Παραλειπόμενα
- Η ταινία βασίζεται σε έναν εφιάλτη που είδε ο C. Robert Cargill μετά που παρακολούθησε το Σήμα Κινδύνου (2002).
- Για να τονιστεί μια αίσθηση παλιάς βιντεοταινίας και snuff ταινίας, οι σκηνές που αφορούν την κάμερα Super 8 γυρίστηκαν και στην πραγματικότητα με Super 8.
- Μεγάλη επιτυχία στα ταμεία. Με 3 εκατομμύρια δολάρια μπάτζετ, το φιλμ έβγαλε 87,7, και απέκτησε cult φήμη.
Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Έκδοση Κειμένου: 19/12/2002
Κριτικός: Ο Oren Peli κι ο James Wan είναι δύο άνθρωποι που έχουν αφήσει το στίγμα τους ανεξίτηλα στις πιο πρόσφατες ταινίες τρόμου και ο αναμφίβολα κερδοφόρος συνδυασμός της μόδας του Paranormal Activity με το ανατρεπτικό στυλ του Wan, που γέννησε το 2010 το Insidious (αποδεικνυόμενος καλλιτεχνικά ανεπιτυχής), μοιάζει πιστά ακολουθημένος από το «Sinister» του Scott Derrickson, πίσω από το οποίο συναντάμε παραγωγούς και των δύο προαναφερθέντων ταινιών. Ευτυχώς, βέβαια, δεν επανέρχεται το καταστροφικά άστοχο στοιχείο αυτοπαρωδίας του Insidious, παρόλα αυτά όμως το φιλμ του Derrickson θα μπορούσε κάλλιστα να είναι δημιουργημένο από τον ίδιο τον Wan.
Πώς μεταφράζονται τα παραπάνω; Αφενός, δεν υπάρχει τίποτα το ουσιαστικά πρωτότυπο στο «Sinister». Αφετέρου, όμως, μιας κι όλα δουλεύουν μια χαρά, φαντάζει πραγματικά δύσκολο να υπάρξει θεατής που θα απογοητευτεί από αυτό. Με εξαίρεση την προβλέψιμη (και λίγο αμήχανη) κατάληξη και ορισμένες στιγμές που δεν αξιοποιούν πλήρως τις ατμοσφαιρικές δυνατότητές τους (λόγω εξολοκλήρου λάθος σκηνοθετικού χειρισμού για χάρη του εύκολου στιγμιαίου τρομάγματος), το φιλμ τα καταφέρνει περίφημα στο να δημιουργήσει μια αξιοπρεπέστατη ατμόσφαιρα απειλής. Έξυπνο εύρημα αποδεικνύεται αυτό της παρακολούθησης από τον πρωταγωνιστή μυστηριωδών παλιών φιλμ, το οποίο συμβάλλει καθοριστικά στην εν λόγω ατμόσφαιρα, στο ενδιαφέρον της υπόθεσης, αλλά και στην αίσθηση φόβου, θυμίζοντας το ρίγος της βιντεοταινίας του The Ring. Αν θα χάσετε τον ύπνο σας δεν ξέρω, μία ανήσυχη ματιά γύρω σας πάντως θα θελήσετε να τη ρίξετε…
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
