Η Πέπι, η Λούσι, η Μπομ και τα Άλλα Κορίτσια

Η Πέπι, μια ανεξάρτητη γυναίκα, καλλιεργεί χασίς στο μπαλκόνι της. Όταν την ανακαλύπτει ένας αστυνομικός και τη βιάζει, σχεδιάζει εκδίκηση μέσω της συζύγου του, Λούσι -μια υποταγμένη νοικοκυρά. Με τη βοήθεια της πανκ τραγουδίστριας Μπομ, η Λούσι μεταμορφώνεται σε λεσβιακό μέλος μιας δυνατής γυναικείας κοινότητας.

Σκηνοθεσία:

Pedro Almodovar

Κύριοι Ρόλοι:

Carmen Maura … Pepi

Eva Siva … Luciana ‘Luci’

Alaska … Bom

Felix Rotaeta … policeman/Juan

Concha Gregori … Charito

Cecilia Roth … κοπέλα σε διαφημιστικό

Fabio McNamara … Roxy Burton

Assumpta Serna … Nuria

Julieta Serrano … ηθοποιός

Pedro Almodovar … κομπέρ

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Pedro Almodovar

Παραγωγή: Pepon Coromina, Pastora Delgado, Ester Rambal

Φωτογραφία: Paco Femenia

Μοντάζ: Jose Salcedo

Κοστούμια: Manuela Camacho

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Pepi, Luci, Bom y Otras Chicas del Monton
• Ελληνικός Τίτλος: Η Πέπι, η Λούσι, η Μπομ και τα Άλλα Κορίτσια
• Διεθνής Τίτλος: Pepi, Luci, Bom and Other Girls Like Mom
• Εναλλακτικός Τίτλος: Πέπι, Λούσι, Μπομ και τα Άλλα Κορίτσια [επανέκδοσης]

Σεναριακή Πηγή

• Κόμικ: General Erections του Pedro Almodovar.

Παραλειπόμενα

• Μετά από μια μακρά σειρά ταινιών μικρού μήκους από το 1974 γυρισμένων με κάμερα Super 8, ο Pedro Almodovar μεταπηδά εδώ στις μεγάλου μήκους, δημιουργώντας μια εμβληματική ταινία για το κίνημα La Movida Madrilena -ένα περιθωριακό κίνημα που συνδύαζε την πανκ και την ηλεκτρονική μουσική με τη σεξουαλική ελευθερία και τα ναρκωτικά.
• Η Carmen Maura συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον Almodovar και αποτέλεσε τη μούσα του κατά την πρώτη φάση της πορείας του στην έβδομη τέχνη.
• Η γέννηση της ιστορίας προέρχεται από μια κόμικ παρωδία των ισπανικών εκλογών του 1977, που είχε εκδοθεί στο περιοδικό El Víbora το 1978. Την περίοδο εκείνη ο Almodovar συνεργάζονταν με τη θεατρική ομάδα Los Goliardos, μέσω των οποίων γνώρισε την -ήδη γνωστή- Maura και τον Felix Rotaeta, που τον παρακίνησαν να μετατρέψει το κόμικ στόρι του σε ταινία. Οι τρεις τους πέτυχαν να μαζέψουν 500 χιλιάδες πεσέτες, ενώ συνάδελφοι του σκηνοθέτη στην εθνική τηλεφωνική εταιρία συμμετείχαν εθελοντικά. Δεν υπήρχε βέβαια κάποιο στούντιο διαθέσιμο, έτσι όλα γυρίστηκαν σε φυσικούς χώρους. Το σπίτι της Λούσι και της Μπομ ήταν στην πραγματικότητα η οικία του γκέι διδύμου ζωγράφων Juan Carrero και Enrique Naya.
• Η έλλειψη οικονομικών πόρων ώθησε τα -χαοτικά και με μεγάλη έλλειψη εμπειρίας από το επιτελείο- γυρίσματα να ολοκληρωθούν μετά από 1μιση έτος. Χαρακτηριστικά, τον πρώτο χρόνο -που τα χρήματα είχαν ολότελα πια ξοδευτεί- είχαν ολοκληρωθεί μόνο τα 50 λεπτά, που όμως δεν ήταν αρκετά για να παιχτεί η ταινία στις αίθουσες. Τότε βρέθηκε ένας καταλανός παραγωγός, ο Pepon Coromina, που χρηματοδότησε το γύρισμα που αφορούσε τα 30 εξτρά λεπτά.
• Το γύρισμα έγινε όλο σε φιλμ 16 mm, και χρειάστηκε ακολούθως να μετατραπεί σε 35 mm ώστε να πάρει διανομή.
• Οι αρχικές κριτικές στην Ισπανία ήταν αποκαρδιωτικές, ενώ στις ΗΠΑ προβλήθηκε μόλις το 1992 όταν πια ο Almodovar είχε γίνει ονομαστός. Το ιδιαίτερο κιτς και ακραίο χιούμορ θα εκτιμηθεί με τα χρόνια ως προβοκατόρικο, με το φιλμ να παίρνει cult διαστάσεις.