Transit
- Transit
- 2012
- ΗΠΑ
- Αγγλικά
- Αστυνομική, Δράσης, Θρίλερ, Ταινία Δρόμου
- 22 Μαρτίου 2012
Μια συμμορία ληστών διαφεύγει από μια ληστεία τράπεζας, και πέφτει απάνω σε μια προαστιακή οικογένεια που βρίσκεται καθοδόν για κάμπινγκ. Οι ληστές κρύβουν τη λεία στο SUV της οικογένειας, εκμεταλλευόμενοι μια στάση τους για ξεκούραση. Έτσι και χωρίς να το γνωρίζουν, η οικογένεια ακολουθείται από την επικίνδυνη συμμορία που περιμένει την κατάλληλη ευκαιρία για να δράσει.
Σκηνοθεσία:
Antonio Negret
Κύριοι Ρόλοι:
Jim Caviezel … Nate Sidwell
James Frain … Marek
Elisabeth Rohm … Robyn Sidwell
Sterling Knight … Shane Sidwell
Jake Cherry … Kenny Sidwell
Diora Baird … Arielle
Harold Perrineau … Losada
Ryan Donowho … Evers
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Michael Gilvary
Παραγωγή: Moshe Diamant, Courtney Solomon
Μουσική: Chris Westlake
Φωτογραφία: Yaron Levy
Μοντάζ: William Yeh
Σκηνικά: Nate Jones
Κοστούμια: Kim Martinez
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Transit
- Ελληνικός Τίτλος: Transit
Παραλειπόμενα
- Η ταινία αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της κινηματογραφικής σειράς After Dark Action, μιας πρωτοβουλίας της After Dark Films για την κυκλοφορία ταινιών δράσης και θρίλερ. Η έξοδός της στις αμερικανικές αίθουσες έγινε σε περιορισμένο αριθμό κινηματογράφων, παράλληλα με τη διάθεσή της σε Video on Demand.
- Για τις απαιτητικές σκηνές δράσης επιστρατεύτηκε ο Charlie Picerni ως συντονιστής κασκαντέρ. Πρόκειται για βετεράνο του Χόλιγουντ, με μακρά διαδρομή σε μεγάλες παραγωγές δράσης. Ο Jim Caviezel είχε προσωπικό κασκαντέρ τον Oliver Keller.
- Η κινηματογραφική προσέγγιση του Antonio Negret στις καταδιώξεις περιλαμβάνει έντονες κλίσεις της κάμερας (Dutch angles), χαμηλές γωνίες λήψης και γρήγορο μοντάζ. Η συγκεκριμένη επιλογή αποτέλεσε και αντικείμενο σχολιασμού από τους κριτικούς της εποχής.
- Ορισμένοι κριτικοί εντόπισαν στην πρώτη μισή ώρα σαφείς συγγένειες με το Μονομαχία (1971) του Steven Spielberg, κυρίως ως προς την αγωνία μιας καταδίωξης στον ανοιχτό δρόμο από έναν φαινομενικά ασταμάτητο εχθρό.
- Η εισπρακτική πορεία της ταινίας ήταν περιορισμένη: οι καταγεγραμμένες παγκόσμιες εισπράξεις ανήλθαν μόλις στα 663.432 δολάρια.
Κριτικός: Σταύρος Γανωτής
Έκδοση Κειμένου: 20/3/2012
Κριτικός: Το μοτίβο αδίστακτοι κακοποιοί εναντίον αθώας οικογένειας έχει αναπαραχθεί πολλάκις από την εποχή του Bogart. Ο Antonio Negret δεν μπαίνει σε κανέναν ιδιαίτερο κόπο να αποποιηθεί τους προγόνους του, αλλά κάνει το κατιτίς που διασώζει το έργο του: έχει μια γενική σοβαροφάνεια, πηγαίνει με ασφαλή βήματα και δεν κάνει το τραγικό λάθος. Αν λοιπόν σας πετύχει με όρεξη για ταινία, δεν θα περάσετε καθόλου άσχημα. Αν όμως μπείτε στη διαδικασία να το αναλύσετε, χάσατε παντελώς το παιχνίδι. Είναι από αυτά που λέμε ότι γίνονται εύκολα αρεστά… στο τσάμπα. Δηλαδή, επί της μικρής οθόνης.
Αναλύοντας το Transit, θα πέσουμε πάνω σε κάμποσα κλισέ, σε μη ικανοποιητική, αλλά όχι μηδενική, ανάλυση χαρακτήρων, και σε ένα σενάριο που θα μπορούσε να έχει γραφτεί κατά τα γυρίσματα. Η αρνητική ερμηνεία του Caviezel, η υπερβολικά τετριμμένη όψη των κακών και το απελπιστικά προβλεπόμενο φινάλε συμβάλουν στη μικρή ένταση που αντλείται από τη συνεχή δράση, που θέλει να παραπέμψει σε cult στιγμές, αλλά απέχει κατά αιώνες. Τα δε σεναριακά λαθάκια είναι αρκετά, αλλά μπορούν να δικαιολογηθούν πάνω στην ένταση της στιγμής. Κι αυτό, γιατί το θετικό του έργου, ως αποτέλεσμα των μηδενικών ρίσκων του σκηνοθέτη (ενός σκηνοθέτη αληθινά χαμηλής κλάσης), είναι πως σε βάζει σε μια αίσθηση πως όλα όσα παρακολουθείς είναι ρεαλιστικά καμωμένα. Μην είμαστε αχάριστοι, λοιπόν, το είδος έχει προσφέρει πολλά χειρότερα.
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
