Τόσο Κοντά, Τόσο Μακριά

Ένα ζευγάρι συναντιέται μετά από έναν χρόνο χωρισμού για να οριστικοποιήσει το διαζύγιό του και να διαπραγματευτεί το μέλλον των δύο παιδιών του. Εκείνη μοιάζει σίγουρη για την απόφασή της, ενώ εκείνος φαίνεται να μην έχει δεχθεί ότι ο γάμος τους έχει τελειώσει. Οι έντονες διαφωνίες και οι αντιφάσεις τους φέρνουν τα βαθύτερα συναισθήματά τους στην επιφάνεια. Η αγάπη και η έλξη τους αναζωπυρώνεται, καθώς το νησί, όμορφο και επικίνδυνο, γίνεται καθρέφτης του γάμου τους.

Σκηνοθεσία:

Αλίκη Δανέζη-Knutsen

Κύριοι Ρόλοι:

Αγγελική Παπούλια … Άννα

Ανδρέας Κωνσταντίνου … Φίλιππος

Marlene Kaminsky … η καλιτέχνιδα

Στράτος Νταλαμάγκος … νεαρός

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Αλίκη Δανέζη-Knutsen, Αγγελική Παπούλια, Ανδρέας Κωνσταντίνου

Παραγωγή: Αλίκη Δανέζη-Knutsen, Νάνσυ Κοκολάκη, Διονύσης Σαμιώτης

Μουσική: Blaine Reininger

Φωτογραφία: Vladimir Subotic

Μοντάζ: Αλίκη Δανέζη-Knutsen, Σμαρώ Παπαευαγγέλου, Ιωάννα Πογιαντζή

Σκηνικά: Κική Πίττα

Κοστούμια: Κική Πίττα

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

• Αυθεντικός Τίτλος: Τόσο Κοντά, Τόσο Μακριά
• Διεθνής Τίτλος: Together Apart

Παραλειπόμενα

• Τέταρτη συνολικά από το 1996 ταινία για τη γαλλο-κύπρια Αλίκη Δανέζη-Knutsen, αλλά πρώτη που παίρνει διανομή στη χώρα μας.
• Σύμφωνα με το σημείωμα της σκηνοθέτιδας: “Το Τόσο Κοντά, Τόσο Μακριά είναι μια αυθόρμητη, προσωπική κινηματογραφική ματιά στα ακατέργαστα συναισθήματα δύο ανθρώπων που αγαπιούνται αλλά δεν μπορούν πια να είναι μαζί. Εμπνευσμένη από την πολυπλοκότητα των σχέσεων και τη γλυκόπικρη αίσθηση του αποχωρισμού, η ταινία καταγράφει την ένταση και τη συναισθηματική δίνη του τέλους. Η ταινία αναπτύχθηκε μέσα από μήνες αυτοσχεδιασμών και γυρίστηκε σε λίγες μόνο μέρες σε ένα απομονωμένο νησί – έναν διαρκώς παρόντα τρίτο χαρακτήρα. Ο άνεμος, η θάλασσα και το θρόισμα των φύλλων αντανακλούν τις μεταβαλλόμενες συναισθηματικές καταστάσεις των ηρώων, καθώς προσπαθούν να διαχειριστούν αντικρουόμενα συναισθήματα, κλεισμένοι ο καθένας στον κόσμο του. Τα γυρίσματα έγιναν με χρονολογική σειρά, δίνοντας χώρο στους δημιουργούς και τους ηθοποιούς να δράσουν αυθόρμητα και να αφήσουν τη στιγμή να οδηγήσει την ιστορία. Το φιλμ ζει μέσα στο τοπίο του, στα χρώματα, τους ήχους και τις παύσεις του, αποτυπώνοντας μια διαδρομή που ισορροπεί ανάμεσα στην απόγνωση και την ελπίδα”.