Για τη Μάρνι Μινερβίνι, η μητρότητα δεν είναι κάτι το οικείο. Πρόσφατη χήρα, αλλά πάντα εύθυμη και πολυάσχολη, εμφανίζεται απρόσκλητη στο σπίτι της κόρη της, Λόρι. Την πετυχαίνει σε μια φάση που προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο στη ζωή της, μετά από έναν άσχημο χωρισμό. Η Λόρι προσπαθεί να θέσει όρια, αλλά αυτό απλά εξυπηρετεί την όρεξη της Μάρνι να ξαμοληθεί στο Λος Άντζελες. Μετά από μια σειρά μάλλον ανεύθυνων ενεργειών, η Μάρνι θα πέσει πάνω στον χαρισματικό ιδιωτικό αστυνομικό Ζίπερ, που της προσφέρει την ευκαιρία να γίνει πρωταγωνίστρια στη ζωή της και να σταματήσει να ασχολείται με τους άλλους.

Σκηνοθεσία:

Lorene Scafaria

Κύριοι Ρόλοι:

Susan Sarandon … Marnie Minervini

Rose Byrne … Lori Minervini

J.K. Simmons … Randall Zipper

Jerrod Carmichael … Freddy

Cecily Strong … Jillian

Lucy Punch … Emily

Michael McKean … Mark

Jason Ritter … Jacob

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Lorene Scafaria

Παραγωγή: Joy Gorman Wettels

Μουσική: Jonathan Sadoff

Φωτογραφία: Brett Pawlak

Μοντάζ: Kayla Emter

Σκηνικά: Chris L. Spellman

Κοστούμια: Annie Bloom

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Meddler

Ελληνικός Τίτλος: Η Ανακατώστρα

Παραλειπόμενα

  • Lucy Punch και Casey Wilson ήταν αμφότερες έγκυες κατά τα γυρίσματα. Αναλόγως ανακατασκευάστηκε και το σενάριο για να το περιλαμβάνει.
  • Το σπίτι που πάει η ηρωίδα για μπέιμπι-σίτινγκ, είναι το ίδιο κεντρικό στο Εφιάλτης στον Δρόμο με τις Λεύκες του 1984.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 5/3/2017

Η Λορίν Σκαφάρια είναι μια ευθεία περίπτωση σκηνοθέτιδας, μια και σε αυτή τη δεύτερη της δουλειά, δεν κάνει βήμα από τη λογική της πρώτης («Χάρηκα που σε Γνώρισα»). Εδώ δεν επιλέγει βαρύγδουπο θέμα για να το δει πιο εσωτερικά, αλλά αφήνει το θέμα κάπως στην άκρη, πάλι για να εντοπίσει πιο εσωτερικά αυτά που θέλει να πει. Δεν υπάρχει ένα σενάριο, μια πλοκή που θα τραβήξει τον θεατή, αλλά τόσο οι χαρακτήρες, όσο και το «εδώ κι εκεί» χιούμορ έχουν μια λεπτότητα που σε κρατάει συναισθηματικά καθ’ όλη τη θέαση. Βέβαια, σε κάποια σημεία η επιμονή στο δραματικό στοιχείο μονάχα ζημιώνει το αποτέλεσμα, μια και δεν συνάγει με τα καλά συστατικά του έργου. Πολύ άνετη η Σούζαν Σάραντον, σε έναν ρόλο που έτσι κι αλλιώς της ταιριάζει, με πολύ καλό πλαισίωμα από τους υπόλοιπους του καστ.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

14 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.