Η άφιξη ενός εξωγήινου ανθρωπόμορφου πλάσματος, του Κλαατού, και ενός γιγάντιου ρομπότ στη Γη προκαλεί παγκόσμια αναταραχή. Καθώς οι κυβερνήσεις και οι επιστήμονες αγωνίζονται να ανακαλύψουν το μυστήριο πίσω από την παρουσία του εξωγήινου επισκέπτη, μια γυναίκα μαζί με τον γιο της θα βρεθούν στον δρόμο του και θα μπορέσουν να καταλάβουν τις συνέπειες της ύπαρξής του.

Σκηνοθεσία:

Scott Derrickson

Κύριοι Ρόλοι:

Keanu Reeves … Klaatu

Jennifer Connelly … Helen Benson

Jaden Smith … Jacob Benson

Kathy Bates … Regina Jackson

John Cleese … καθηγητής Karl Barnhardt

Jon Hamm … Δρ Michael Granier

Kyle Chandler … John Driscoll

Robert Knepper … συνταγματάρχης

James Hong … Κος Wu

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Scarpa

Παραγωγή: Paul Harris Boardman, Gregory Goodman, Erwin Stoff

Μουσική: Tyler Bates

Φωτογραφία: David Tattersall

Μοντάζ: Wayne Wahrman

Σκηνικά: David Brisbin

Κοστούμια: Tish Monaghan

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Day the Earth Stood Still

Ελληνικός Τίτλος: Όταν η Γη Σταματήσει

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Όταν η Γη Σταματήσει… (1951)

Σεναριακή Πηγή

  • Σενάριο: Όταν η Γη Σταματήσει… του Edmund H. North.
  • Διήγημα: Farewell to the Master του Harry Bates.

Παραλειπόμενα

  • Ήδη το 1994, ο παραγωγός του Speed, Erwin Stoff, έτυχε δει ένα πόστερ της κλασικής ταινίας του 1951 στο στούντιο, και άμεσα εμπνεύστηκε ένα ριμέικ με τον Reeves.
  • Ο διάσημος αστρονόμος Seth Shostak προσλήφθηκε για να κάνει τις απαραίτητες αλλαγές στο σενάριο, όσον αφορά την επιστημονική τους πιστότητα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 25/10/2008

Ποιο 2012, ποια Αποκάλυψη και ποιες άλλες εσχατολογικές μοιρολατρίες! Έχουμε καταντήσει να ζητάμε ακόμα και από τους αστρολόγους άποψη για το μέλλον μας! Ο κίνδυνος του ολικού αφανισμού για το ανθρώπινο γένος είναι εδώ, είναι ρεαλιστικός και μόνος υπαίτιος για αυτό είναι το μοναδικό είδος που δεν υπακούει τους ρυθμούς της φύσης… Εμείς…

Το ριμέικ του cult αριστουργήματος του Robert Wise δεν έχει να επιδείξει κάποια σκηνοθετική αρετή. Δεν έχει τη σεναριακή ευελιξία να ξεφύγει από το να κατηγορηθεί και για νοηματική αφέλεια. Δεν έχει ερμηνείες πέρα του στάνταρ. Δεν έχει τα καλύτερα ειδικά εφέ που έχει να επιδείξει το σύγχρονο σινεμά των blockbuster. Όμως, δανείζεται την κεντρική δομή του πρότυπου του και αναπτύσσει με απλά «αμερικανικά» μια νοηματική που πρέπει να προσέξουμε, να κάνουμε βίωμα μας, να πάρουμε τόσο σοβαρά όσο το βήμα μας στο χώμα που πατάμε. Ο χαρακτήρας που ερμηνεύει με μια αλά Matrix κόμικ-απλοϊκότητα ο Keanu Reeves, πρέπει να γίνει πρότυπο του κάθε μελλοντικού συγκατοίκου μας. Των παιδιών μας.

Συγκρίνοντας την κεντρική λογική του, του ότι ένας ανώτερος πολιτισμός ενδιαφέρεται για το καλό του πλανήτη μας, έρχεται σε τέλεια αντιδιαστολή με τη φανταστικό-ιμπεριαλιστική λογική των Μέρα Ανεξαρτησίας, Ο Πόλεμος των Κόσμων, όπου η επαφή μας με έναν ανώτερο πολιτισμό προϋποθέτει πόλεμο. Φυσικά και προτιμώ να μεγαλώνουμε με την ιδέα του ότι κάποιοι ανώτεροι από εμάς, αν έρθουν κι αν υπάρχουν, θα έχουν τις καλύτερες προθέσεις . Απλά και μόνο, με τη λογική που λέει πως για να έρθουν αυτοί ως εδώ μας έχουν για αντίπαλους δευτέρας διαλογής, καλύτερα να είμαστε ρεαλιστές και να μην προάγουμε και σε αυτό το φανταστικό ενδεχόμενο την πολεμόχαρη μας φύση. Προσοχή, δεν λέω να καταργήσουμε ντε και καλά τα blockbuster με επιθετικούς εξωγήινους, απλά το θέτω νοηματικά. Η συγκεκριμένη ταινία, όμως, λέει και κάτι ακόμα καλύτερο από τα παλιά σπιλμπεργκικά μηνύματα των -ανώτερων βέβαια ως ταινιών- Ε.Τ. ο Εξωγήινος, Στενές Επαφές Τρίτου Τύπου. Μας φέρνει προ ευθυνών και χτυπά το καμπανάκι για την καταστροφολαγνεία μας. Βέβαια, σ’ αυτό φταίει και η εξέλιξη των τελευταίων 30 ετών, που ξεπερνάει και τον χειρότερο εφιάλτη ενός φυσιολάτρη.

Να το δούμε όμως και σαν ένα ακόμη blockbuster, γιατί αυτό κινεί βασικά την υπόσταση του. Καθόλου κακό, με κάποιες εντυπωσιακές «large» σκηνές και πλήρη εκμετάλλευση ειδικών εφέ, που όλο και κάπου, βέβαια, έχουμε ξαναδεί (Μέρα Ανεξαρτησίας, Η Μούμια, κτλ). Σεβαστό και στον τομέα της δράσης, παρά του ότι θέλει να διατηρεί ένα χαμηλό προφίλ, ώστε να μην υπονομευτεί το βασικό του θέμα. Δεν θα δείτε τη γνωστή interactive δράση, που ίσως πολλοί θα θέλατε, αφού εκτός των ψηφιακών εφέ, η ταινία θα μπορούσε να γυριστεί και τη δεκαετία των 1980, ή ακόμα και των 1970.

Γενικά, έχουμε μια στάνταρ χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, που δεν θα ξεχώριζε από τις πολλές αν δεν επιδείκνυε ένα πανανθρώπινο μάθημα, που όλοι μας πρέπει να αντιληφθούμε. Βέβαια, δεν λείπει και το ουμανιστικό μήνυμα, και εκεί η ταινία μπορεί να κατηγορηθεί για αφέλεια και για έλλειψη τόλμης, δηλαδή να τραβήξει το «αυτί» μας ως τα άκρα. Σκηνοθεσία, ερμηνείες, ανάπτυξη σεναρίου απλά συμπαθητικά, και ψηφιακά εφέ large, στη λογική των γνωστών συγγενικών blockbuster καταστροφής. Όμως, προσπεράστε τις λάμψεις και τον πανικό, γιατί υπάρχει ένα «ζουμί», το οποίο επιβάλλεται να πιούμε…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 29 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.