Η ζωή και επαγγελματική πορεία μιας από τις σπουδαιότερες γυναικείες φωνές στην ιστορία, της Νίνα Σιμόν, ξεδιπλώνεται στη βιογραφική αυτή ταινία που έχει στην καρδιά της μια σπάνια και δυνατή ερωτική ιστορία. Ξεκινώντας τη δεκαετία του 1990 στη Γαλλία, και πηγαίνοντας πίσω στον χρόνο και σε σημαντικές στιγμές της ζωής της Σιμόν, η ταινία καταγράφει την ιστορία μιας μουσικής ιδιοφυΐας που τελικά βρίσκει την αγάπη και τη γαλήνη.

Σκηνοθεσία:

Cynthia Mort

Κύριοι Ρόλοι:

Zoe Saldana … Nina Simone

David Oyelowo … Clifton Henderson

Kevin Mambo … Gilles

Ronald Guttman … Henri Edwards

Mike Epps … Richard Pryor

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Cynthia Mort

Παραγωγή: Benjamin Latham, Cynthia Mort, Stuart Parr, Barnaby Thompson

Μουσική: Ruy Folguera

Φωτογραφία: Mihai Malaimare Jr.

Μοντάζ: Mark Helfrich, Susan Littenberg, Josh Rifkin

Σκηνικά: Missy Stewart

Κοστούμια: Magali Guidasci

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Nina

Ελληνικός Τίτλος: Nina

Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Νίνα

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Τι Συνέβη, Κυρία Σιμόν; (2015)

Παραλειπόμενα

  • Τον Μάη του 2014, η σκηνοθέτις έκανε μήνυση στην παραγωγό εταιρία επειδή υποστήριζε ότι της πήραν από τα χέρια της το φιλμ, και το μόνο που της απέμεινε είναι η υπογραφή του.
  • Η Cynthia Mort έκανε χρόνια για να προετοιμάσει την ταινία, από το 2005 συγκεκριμένα, η οποία είναι το σκηνοθετικό της ντεμπούτο. Επίσης, υποστήριξε θερμά την επιλογή της Zoe Saldana για τον πρωταγωνιστικό ρόλο, μια επιλογή που δέχτηκε δριμύ κριτική.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Φίλιππος Χατζίκος

Έκδοση Κειμένου: 2/6/2016

«Oh my darling,  Cling to me, For we’ re creatures, Of the wind, And wild is the wind»

Ο αμερικανικός κινηματογράφος είχε ανέκαθεν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά του για τις βιογραφίες. Ίσως από έλλειψη έμπνευσης, ίσως από ροπή στην ευκολία και στην κατά τα φαινόμενα σίγουρη λύση, η κινηματογραφική απεικόνιση της ζωής επιφανών ανδρών και γυναικών μοιάζει ιδιαίτερα θελκτική για τους δημιουργούς της γης των ευκαιριών. Το κοινό όμως σταδιακά αρχίζει να κουράζεται από την συνεχή επανάληψη και διαμορφώνει καινούριες απαιτήσεις στο συγκεκριμένο είδος. Μια βιογραφία λοιπόν της ιέρειας της αμερικανικής μουσικής Nina Simone, για να είναι καλοδεχούμενη, απαιτεί και τη δέουσα προσοχή, κάτι που δυστυχώς στο παρόν εγχείρημα απουσιάζει.

Η ταινία επικεντρώνεται στο τελευταίο μέρος της ζωής της Simone, το οποίο πέρασε στη Γαλλία, αυτοεξόριστη από την πατρίδα της, αν και είναι διανθισμένη με φλας-μπακ. Δυστυχώς, όμως, ούτε με την κύρια αφήγηση ούτε με τις αναδρομές φωτίζεται επαρκώς ο κεντρικός χαρακτήρας. Συγκεκριμένα, η αμερικανίδα ντίβα παρουσιάζεται σαν μια ξιπασμένη, εγωκεντρική και εγωπαθής πάλαι ποτέ μεγάλη τραγουδίστρια, ενώ οι όποιες προεκτάσεις του χαρακτήρα θίγονται με τρόπο εξοργιστικά επιδερμικό. Ακόμα κι αν η εικόνα που δίνει η ταινία για τη Simone είναι ακριβής, σε κανένα σημείο δεν καταφέρνει να εγείρει πραγματικά το ενδιαφέρον του θεατή με αποτέλεσμα αυτός να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από το χαρακτήρα και τελικά να μην ενδιαφέρεται καθόλου για την πορεία του. Αυτό που είναι βέβαια θλιβερό είναι το πώς παρουσιάζεται η έντονα πολιτικοποιημένη πτυχή της Nina Simone, καθώς αυτή, ενώ υπήρξε μία από τις σημαίες του κινήματος των έγχρωμων στην Αμερική του 1960, στην ταινία φαίνεται σαν να πάσχει απλώς από μανία καταδίωξης.

Τα προβλήματα όμως εκτείνονται και στο τεχνικό κομμάτι της ταινίας. Η σκηνοθετική προσέγγιση, μολονότι περιέχει κάποιες ευχάριστες εκπλήξεις, συνολικά είναι άχρωμη και ο ρυθμός ασταθής. Το μεγάλο στοίχημα του έργου φυσικά δεν είναι άλλο από τη Zoe Saldana, την οποία είχαμε συνηθίσει σε πολύ διαφορετικούς ρόλους από το συγκεκριμένο, και μάλλον καλώς έμενε σε αυτούς. Η προσπάθεια της να προσεγγίσει το χαρακτήρα της Simone βυθίζεται στο κενό από τα πρώτα λεπτά, καθώς όπως αποδεικνύεται χρειάζεται κάτι πολύ παραπάνω από ψευδομπάσα φωνή για να την αγγίξει κανείς. Η αστοχία στην ερμηνεία της Saldana αφήνει έκθετο και τον David Oyelowo, ο οποίος στέκει αξιοπρεπής στον ρόλο του μάνατζερ και μοναδικού ανθρώπου που πραγματικά νοιάζεται για την ντίβα.

Μια επιφύλαξη ως προς την πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτιδα Cynthia Mort είναι πάντως απαραίτητη, καθώς αυτή καταγγέλλει συνεχώς ότι η παραγωγός εταιρία επενέβη χωρίς την έγκρισή της και άλλαξε άρδην το τελικό αποτέλεσμα του έργου, σε σημείο που η ίδια αποξενώθηκε εντελώς από αυτό. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που έφτασε στα μάτια μας ήταν το λιγότερο προσβλητικό. Και όχι με την έννοια της αποκαθήλωσης ενός μύθου ή της παρουσίασης της αληθινής «ανθρώπινης» πλευράς του, αλλά με αυτήν της έλλειψης ενδιαφέροντος για τον ίδιο τον χαρακτήρα, για τον οποίο ο θεατής δεν μαθαίνει μετά τη θέαση της βιογραφίας του τίποτα ουσιώδες. Αν θέλει κανείς να γνωρίσει κινηματογραφικά τη Nina Simone, ας επιλέξει το ντοκιμαντέρ «What Happened, Miss Simone» Αν πάλι θέλει να τη γνωρίσει αληθινά, ας ακούσει το «Pastel Blues» και ας δει βίντεο από κάποια ζωντανή της εμφάνιση. Η τρεμάμενη φωνή και το θείο άγγιγμά της στα πλήκτρα του πιάνου τα λένε όλα.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 63 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

9 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.