Ο Γκρεγκ είναι στην τελευταία τάξη του σχολείου του στο Πίτσμπουργκ και προσπαθεί να επιβιώσει στην ανωνυμία, αποφεύγοντας βαθύτερες σχέσεις ως στρατηγική για να επιβιώσει αυτού που ονομάζεται εφηβεία. Ακόμα και τον κολλητό του, τον Ερλ, με τον οποίο συνηθίζουν να κάνουν μικρές ταινιούλες, παρωδίες σε κλασικές ταινίες, τον αποκαλεί ως συνεργάτη, παρά καλύτερο του φίλο. Αλλά όταν η μητέρα του Γκρεγκ τού επιβάλει να περάσει χρόνο με τη Ρέιτσελ, μια συμμαθήτρια του που πάσχει από καρκίνο, αρχίζει να ανακαλύπτει την ισχύ αυτού που λέγεται φιλία.

Σκηνοθεσία:

Alfonso Gomez-Rejon

Κύριοι Ρόλοι:

Thomas Mann … Greg Gaines

Olivia Cooke … Rachel Kushner

RJ Cyler … Earl Jackson

Nick Offerman … Κος Gaines

Molly Shannon … Denise Kushner

Jon Bernthal … Κος McCarthy

Connie Britton … Κα Gaines

Hugh Jackman … Hugh Jackman (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jesse Andrews

Παραγωγή: Jeremy Dawson, Dan Fogelman, Steven Rales

Μουσική: Brian Eno, Nico Muhly

Φωτογραφία: Chung-hoon Chung

Μοντάζ: David Trachtenberg

Σκηνικά: Gerald Sullivan

Κοστούμια: Jennifer Eve

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Me and Earl and the Dying Girl

Ελληνικός Τίτλος: Εγώ, ο Ερλ και το Κορίτσι που Πεθαίνει

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Me and Earl and the Dying Girl του Jesse Andrews.

Κύριες Διακρίσεις

  • Μέγα βραβείο επιτροπής και βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Sundance.
  • Βραβείο κοινού για το τμήμα Οριζόντων στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Παραλειπόμενα

  • Η Emma Roberts ήταν υποψήφια για τον πρώτο γυναικείο ρόλο.
  • Η ταινία γυρίστηκε μέσα σε τέσσερις βδομάδες, με προϋπολογισμό μόλις 8 εκατομμύρια δολάρια. Χαμηλά όμως ήταν και οι εισπράξεις, συνολικά 9,1.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Βασίλης Καγιογλίδης

Έκδοση Κειμένου: 28/9/2015

Το “Me and Earl and the Dying Girl” θριάμβευσε στο φετινό φεστιβάλ του Sundance, προκαλώντας έντονο «δημοπρατικό πόλεμο» και όπως όλα δείχνουν φαντάζει ικανό να ακολουθήσει μία πορεία ανάλογη του Little Miss Sunshine ή του Juno. Είναι θαρρείς από τις ταινίες που λατρεύει να αγαπάει το συγκεκριμένο φεστιβάλ, αρωγός του ανεξάρτητου αμερικανικού σινεμά, μα κυρίως η Αμερικανική κινηματογραφία εν συνόλω, αφού σε αυτή βρήκε και πάλι στοιχεία της δικής της ταυτότητας.

Ο δημιουργός του άνισου The Town That Dreaded Sundown (2014) αλλά και μέρους των τηλεοπτικών επιτυχιών “Glee” και “American Horror Story” καταφέρνει να πρωτοτυπήσει, δημιουργώντας κάτι που είναι παραπάνω απο εμφανές ότι γεννήθηκε από αδάμαστο ζήλο. Η νέα του ταινία αποτελεί μία ιδιαίτερη προσέγγιση επάνω στην έννοια του θανάτου, πότε κωμική, πότε τραγική, πότε μαύρη και σκοτεινή. Είναι αστεία εκεί που πρέπει -και όσο πρέπει- με γρήγορες ενναλαγές συναισθημάτων και ένα διαλογικό μέρος που κεντρίζει για το φλεγματικό χιούμορ και τις πνευματώδεις ατάκες. Μπορεί να μιλάει με την ίδια ευκολία για τη φιλία, την ενηλικίωση και το θάνατο ή να «ερωτοτροπεί» όποτε απαιτείται με την τέχνη του σινεμά, επικολλώντας την θεματικά μέσω αναφορών στην εφηβική κινηματογραφοφιλία.

Ο Jesse Andrews διασκευάζει απόλυτα προς κινηματογραφική τέρψη το δικό του επιτυχημένο μυθιστόρημα και ο Alfonso Gomez-Rejon το μετατρέπει σε εικόνες γεμάτες φρέσκες ιδέες, με ένα σκηνοθετικό λόγο συνεχώς εξελισσόμενο, παρεκλίνοντας χαρακτηριστικά από οποιοδήποτε κλισέ. Το “Me and Earl and the Dying Girl” παρά τη μικρή κοιλίτσα του, είναι στο βάθος μια αναγκαία ρομαντική ταινία που βάζει γέλιο και δράμα στις σωστές τους διαστάσεις, και πετυχαίνει γιατί ο δημιουργός επιλέγει την αφηγηματική πρακτική της ανάδειξης των ξεκαρδιστικά ανόμοιων σχέσεων. Κανείς δε θα του καταλογίσει το γεγονός ότι καταβάλει σε σημεία μία θορυβώδη προσπάθεια για να μας πείσει ότι δεν είναι αυτό που πραγματικά φαίνεται ή για να επικροτήσουμε την αθεράπευτη ειλικρίνειά του. Ακόμα και όταν το φιλμ καταλήγει σε μία δακρύβρεχτη συναισθηματικότητα, μοιάζει να την έχει κερδίσει δικαιωματικά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.