Όλοι αξίζουν μια μεγάλη ιστορία αγάπης. Για τον 17χρονο Σάιμον Σπάιερ, όμως, τα πράγματα είναι λίγο περισσότερο πολύπλοκα: ακόμα δεν έχει πει στους γονείς ή στους φίλους του πως είναι ομοφυλόφιλος και δεν έχει ιδέα για την πραγματική ταυτότητα του ανώνυμου συμμαθητή του που έχει ερωτευτεί μέσω διαδικτύου. Έτσι, προτιμάει να αφήνει το προσωπικό του δράμα να εκφράζεται μέσα από το θεατρικό μιούζικαλ του σχολείου. Αλλά όταν ένα email πέφτει σε λάθος χέρια, το μυστικό του βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο να εξαπολυθεί παντού.

Σκηνοθεσία:

Greg Berlanti

Κύριοι Ρόλοι:

Nick Robinson … Simon Spier

Josh Duhamel … Jack Spier

Jennifer Garner … Emily Spier

Katherine Langford … Leah Burke

Alexandra Shipp … Abby Suso

Jorge Lendeborg Jr. … Nick Eisner

Keiynan Lonsdale … Abraham `Bram` Greenfeld

Miles Heizer … Cal Price

Logan Miller … Martin Addison

Tony Hale … Κος Worth

Talitha Eliana Bateman … Nora Spier

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Elizabeth Berger, Isaac Aptaker

Παραγωγή: Marty Bowen, Wyck Godfrey, Isaac Klausner, Pouya Shahbazian

Μουσική: Rob Simonsen

Φωτογραφία: John Guleserian

Μοντάζ: Harry Jierjian

Σκηνικά: Aaron Osborne

Κοστούμια: Eric Daman

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Love, Simon

Ελληνικός Τίτλος: Με Αγάπη, Σάιμον

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Simon vs. the Homo Sapiens Agenda της Becky Albertalli.

Παραλειπόμενα

  • Καταγράφηκε ως η πρώτη ταινία από μεγάλο χολιγουντιανό στούντιο που πραγματεύεται σε πρώτο πλάνο έναν νεανικό γκέι έρωτα.
  • Η ίδια η συγγραφέας Becky Albertalli εμφανίζεται ως σπουδάστρια σε μια σκηνή.
  • Καθώς η παραγωγή έμπαινε μπροστά, ο μικρός αδελφός του Nick Robinson αποκάλυψε ότι είναι γκέι.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το πλούσιο σάουντρακ ανεξάρτητης ποπ έβγαλε δύο σινγκλ. Το Alfie’s Song (Not So Typical Love Song) με τους Bleachers, και το Love Lies με τους Khalid και Normani που έφτασε ως το νούμερο 9 του US Billboard Hot 100.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 2/3/2019

Ένα είναι βέβαιο: η ταινία κάνει μια ουσιώδη επανάσταση για τα κυβικά της. Το ότι έχουμε στο επίκεντρο έναν ομοφυλόφιλο ήρωα και την ίδια ώρα μιλάμε για την κλασική αλά Τζον Χιουζ νεανική δραμεντί, αυτό από μόνο του μπορεί να διαμορφώσει ορθά συνειδήσεις, περισσότερο από ό,τι θα μπορούσε το πιο καλοβαλμένο δράμα. Μήπως όμως, πέρα από αυτό, το φιλμ δεν επαναστατεί πουθενά αλλού; Γιατί, ας πούμε, αν είσαι ήδη στρωμένος ηθικά, αποδεχόμενος δηλαδή το διαφορετικό ως ίσο, δεν έχεις και πολλά να αδράξεις από εδώ. Έχουμε απείραχτα τα γνωστά κλισέ του είδους, έχουμε αυτή τη ζημιογόνα μελό παρέμβαση εκεί που δεν χρειάζεται, και μια μοντέρνα αισθητική που όμως έχουμε ήδη συνηθίσει. Θα αποδεχτούμε παρά ταύτα το έργο του Γκρεγκ Μπερλάντι και μάλιστα θα το προτείνουμε, όσο κι αν αυτή η «βελούδινη» επανάσταση έχει να προσφέρει μονάχα σε όσους αντιλαμβάνονται «βελούδινα» την τέχνη.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 79 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.