Η Γουέντι, μια απορροφημένη στον εαυτό της βιβλιοκριτικός από τη Νέα Υόρκη, επιστρέφει σοκαρισμένη στην πραγματικότητα με το ξαφνικό τέλος του γάμου της. Επειδή πάντα βασίζονταν στον σύζυγο για την οδήγηση, πρέπει τώρα να μάθει να κάθεται μπροστά από το τιμόνι. Ο δάσκαλος οδήγησης της, ο Νταρβάν, είναι ένας ινδός Σιχ που προσέχει ιδιαίτερα τις κινήσεις των μαθητών του. Στην προσωπική του ζωή, είναι αφοσιωμένος σε έναν κανονισμένο γάμο με μια γυναίκα που δεν έχει ακόμα γνωρίσει. Όταν ο Νταρβάν έρχεται σε επαφή με τη Γουέντι, η ζωή και των δύο θα πάρει απρόβλεπτο μονοπάτι.

Σκηνοθεσία:

Isabel Coixet

Κύριοι Ρόλοι:

Patricia Clarkson … Wendy Shields

Ben Kingsley … Darwan Singh Tur

Grace Gummer … Tasha

Jake Weber … Ted

Sarita Choudhury … Jasleen

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Sarah Kernochan

Παραγωγή: Dana Friedman, Daniel Hammond

Μουσική: Dhani Harrison, Paul Hicks

Φωτογραφία: Manel Ruiz

Μοντάζ: Keith Reamer, Thelma Schoonmaker

Σκηνικά: Dania Saragovia

Κοστούμια: Victoria Farrell

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Learning to Drive

Ελληνικός Τίτλος: Μαθήματα Οδήγησης

Παραλειπόμενα

  • Το στόρι δανείστηκε την έμπνευση του από ένα άρθρο της Katha Pollitt στο περιοδικό New Yorker.
  • Η Patricia Clarkson αποκάλυψε ότι η ταινία ήταν στα σκαριά επί 9 χρόνια, και η ίδια δεν εγκατέλειψε ποτέ τον πρώτο ρόλο, επειδή της άρεσε πολύ το σενάριο.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 10/8/2015

Η μεσόκοπη Γουέντι, κριτικός βιβλίων, μένει ξαφνικά στα κρύα του λουτρού όταν ο άντρας της την εγκαταλείπει για μια νεότερη γυναίκα. Στην προσπάθειά της να προσαρμοστεί, αποφασίζει να μάθει οδήγηση, την οποία αναλαμβάνει ένας ινδοαμερικάνος Σιχ, ταξιτζής και δάσκαλος, Εκείνος παραλαμβάνει «πακέτο» μια αγράμματη Ινδή από χωριό, που του στέλνει το σόι για σύζυγο. Τα μαθήματα οδήγησης τούς φέρνουν κοντά και τους βοηθούν να αντιμετωπίσουν τις αλλαγές στις ζωές τους.

Δεύτερη φορά που η ισπανίδα σκηνοθέτις Ιζαμπέλ Κοϊξέ αναθέτει δυο βασικούς ρόλους στον Μπεν Κίνγκσλεϊ και την Πατρίσια Κλάρκσον μετά το «Ελεγεία ενός Έρωτα» του 2008. Πολύ σωστά, γιατί οι δυο πρωταγωνιστές είναι ο βασικός λόγος για να παρακολουθήσει κανείς μια δραμεντί χαμηλών τόνων, που, χωρίς να έχει λάθη, αναληθοφάνειες, σεναριακές τρύπες ή ό,τι άλλο (το «Ελεγεία ενός Έρωτα» δεν ήταν σεναριακά τόσο πειστικό), ωστόσο δεν διακινδυνεύει και τίποτα. Ο πήχης είναι χαμηλά, όχι γιατί πρόκειται για μια «απλή ιστορία» (οι βρετανοί Κεν Λόουτς και Μάικ Λι έχουν μπήξει μαχαίρια με απλές ιστορίες), αλλά γιατί το σενάριο δεν παρέχει εσωτερικές δραματουργικές εντάσεις. Όλα περνούν με τη διακριτική απαλότητα ενός σκίτσου, ακόμη και το χιούμορ. Τα κλισέ της Νεοϋορκέζας, οι εθνολογικές αντιθέσεις (ο σιχισμός περνά ελαφρά ως καρικατούρα), η ανομολόγητη έλξη. Ευτυχώς, το τέλος δεν παρεκκλίνει στο μελόδραμα κι εντέλει, είναι ένα απλά χαριτωμένο έργο για θεατές άνω των 45, που ευχαρίστως θα το έβλεπαν στην τηλεόραση.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

15 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.