Ένας συνηθισμένος έφηβος, ο Ντέιβ Λιζέφσκι, κολλημένος με τα κόμικ, αποφασίζει να κάνει την εμμονή του έμπνευση και να γίνει σούπερ-ήρωας. Κι όπως κάθε σούπερ-ήρωας που σέβεται τον εαυτό του, διαλέγει όνομα -Kick-Ass- τη στολή και τη μάσκα που του ταιριάζουν και ξεκινάει να πολεμάει το έγκλημα. Υπάρχει μόνο ένα μικρό πρόβλημα: ο Kick-Ass δεν έχει απολύτως καμία δύναμη. Η ζωή του αλλάζει διαπαντός όταν θα συναντηθεί με δυο τρελαμένους εκδικητές, τη Hit Girl και τον Big Daddy, και έναν εκκολαπτόμενο υπερήρωα, τον Red Mist. Η ανορθόδοξη συμμαχία των τεσσάρων θα δοκιμαστεί, με αφορμή τις παράνομες δραστηριότητες του τοπικού αρχηγού της μαφίας, Φρανκ Ντ’Αμίκο.

Σκηνοθεσία:

Matthew Vaughn

Κύριοι Ρόλοι:

Aaron Taylor-Johnson … Dave Lizewski/Kick-Ass

Mark Strong … Frank D’Amico

Christopher Mintz-Plasse … Chris D’Amico/Red Mist

Chloe Grace Moretz … Mindy Macready/Hit-Girl

Nicolas Cage … Damon Macready/Big Daddy

Lyndsy Fonseca … Katie Deauxma

Xander Berkeley … ντετέκτιβ Vic Gigante

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Jane Goldman, Matthew Vaughn

Παραγωγή: Adam Bohling, Tarquin Pack, Brad Pitt, David Reid, Kris Thykier, Matthew Vaughn

Μουσική: Marius De Vries, Ilan Eshkeri, Henry Jackman, John Murphy

Φωτογραφία: Ben Davis

Μοντάζ: Eddie Hamilton, Jon Harris, Pietro Scalia

Σκηνικά: Russell De Rozario

Κοστούμια: Sammy Sheldon

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Kick-Ass

Ελληνικός Τίτλος: Kick-Ass

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Kick-Ass 2: Με την Πλάτη στον Τοίχο (2013)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ: Kick-Ass των Mark Millar, John Romita, Jr.

Παραλειπόμενα

  • Αφού κάθε στούντιο που προσέγγιζε το απέρριπτε, ο Matthew Vaughn μάζεψε τα απαραίτητα χρήματα για το μπάτζετ μέσω ενός πάρτι, και ξεκίνησε να κάνει την ταινία ως ανεξάρτητος. Εντέλει, η Universal αγόρασε την ταινία, και μάλιστα με περισσότερα χρήματα από αυτά που αρχικά είχε ζητήσει ο δημιουργός της.
  • Στα κρέντιτ, οι περισσότεροι μπράβοι του μαφιόζου Ντ’Αμίκο αναφέρονται με περιγραφικά ονόματα. Πέντε από αυτά είναι τα Posh, Scary, Sporty, Ginger και Baby, δηλαδή ονομασμένοι από τα αντίστοιχα των Spice Girls.
  • Ο Christopher Mintz-Plasse πέρασε αρχικά οντισιόν για τον κεντρικό ρόλο του Kick-Ass. Για αυτόν του Μπιγκ Ντάντι, υποψήφιοι ήταν και οι Daniel Craig, Mark Wahlberg.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Ο Mika τραγουδάει το ομώνυμο τραγούδι της ταινίας. Για την ακρίβεια τιτλοφορείται: Kick Ass (We Are Young).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 17/4/2010

Σίγουρα ένα πολύ διασκεδαστικό πακέτο, που οι φίλοι της εμπορικής ταινίας δεν έχουν κανέναν λόγο να χάσουν. Είναι η δεύτερη απάντηση, μετά το Hancock, επί της τρέλας με τους σούπερ-ήρωες. Δεν είναι μια κακή τρέλα, αλλά έχει δημιουργήσει κι αυτή τόσα στερεότυπα που καταντάει κουραστική και το Kick-Ass κοιτάει και προς μια άλλη της αδυναμία: την ονειροβασία που προκαλεί σε σχέση με την πραγματικότητα. Δεν νομίζω πως μας έχει στη Ελλάδα αγγίξει σε τέτοιο βαθμό που θα θεωρούταν πρόβλημα, αλλά είναι μια προσγείωση επί θεαμάτων που τα θεοποιούμε χωρίς να ανταποδίδουν. Βέβαια, η ταινία, από ένα σημείο και μετά, ανατρέπει τη σατιρική της διάσταση, αλλά όλο και κάτι μένει…

Για κάμποση ώρα, το έργο εκμεταλλεύεται την παρωδία επί των κλισέ και γίνεται ακόμα και ξεκαρδιστικό. Σε ένα μεσοδιάστημα, θα το ονόμαζα, φαντάζει να ξεφουσκώνει, όταν τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται πιο σοβαρά από ό,τι προδικάζονταν. Κι εκεί που υποθέτεις ότι το έργο δεν έχει πολλά πια να σου προσφέρει, η δράση αναλαμβάνει… να kick-ass! Η εικόνα μιας ανήλικης Νύφης από Kill Bill κάνει τη διαφορά και το είδος αναβαθμίζεται. Μια ιδέα που θα ζήλευε κι ο Tarantino. Μπορεί τα κλισέ που αποδοκίμαζε να γίνονται πλέον κατεστημένα, κανείς όμως δεν είπε όχι σε μια τέτοιου είδους ταινία όταν ψυχαγωγεί αληθινά. Και το Kick-Ass πληρεί την αρχική του υπόσχεση που δεν είναι άλλη από τον ίδιο του τον τίτλο.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη 

Έκδοση Κειμένου: 24/1/2011

To Kick-ass είναι σίγουρα μια ταινία με καλές προθέσεις. Ξεκινάει ως σάτιρα μιας super-hero μανίας, κι αφήνει εύστοχες βολές εναντίον των παντώς είδους κλισέ. Επιπλέον, έχει έξυπνους διαλόγους και διασκεδαστικές ατάκες με ρυθμό πολυβόλου. Ο κωμικός χαρακτήρας της ταινίας δεν εξαντλείται όμως εδώ. Στα πρώτα λεπτά της, η ταινία βρίθει κωμικών καταστάσεων που ενισχύονται από τις «καλτ» φάτσες των ηρώων της, αλλά και την ανάλυση των ιδιόμορφων προσωπικοτήτων τους.

Όλα αυτά μέχρι λίγο μετά τη μέση της ταινίας. Από ‘κει κι έπειτα, η ταινία μοιάζει να κατρακυλά προς μια σοβαροφάνεια και ρέπει προς την ανατροπή όλων εκείνων που σατίριζε. Χάνει το χιούμορ της και προσπαθεί να δραματοποιήσει καταστάσεις και να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης. Επί ματαίω, όμως. Επιτυγχάνει ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή να επιστρατεύει φθηνά συγκινησιακά τρικ που μας κάνουν να κοιτάμε το ρολόι και αποσπούν γενναιόδωρα χασμουρητά. Βέβαια, το φινάλε θα αποζημιώσει όσους αγαπούν τις ταινίες δράσης. Η ταινία ξαναβρίσκει εν μέρει τον χαμένο της εαυτό, καταφέρνει να κάμψει αντιρρήσεις, και να αφήσει την αίσθηση μιας διασκεδαστικής κι αν μη τι άλλο ευχάριστης ταινίας.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 76 || Επισκέψεις Βδομάδας: 3

Γκαλερι φωτογραφιων

17 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.