Τώρα πια ο κόσμος γνωρίζει πως ο πολυεκατομμυριούχος βιομήχανος, εφευρέτης Τόνι Σταρκ, είναι ο Iron Man, ο υπερήρωας με την ιδιότυπη στολή, που το μόνο που θέλει είναι να θέσει την καινοτόμο τεχνολογία του στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Παρόλη, όμως, την πίεση της κυβέρνησης, του τύπου και του κοινού να μοιραστεί την τεχνολογία του με τον στρατό, ο Τόνι είναι κάθετα αρνητικός στην προοπτική ν’ αποκαλύψει τα μυστικά πίσω από τη στολή του Iron Man, καθώς φοβάται πως αν αυτές οι πληροφορίες πέσουν σε λάθος χέρια, τα αποτελέσματα θα είναι ολέθρια. Ο Τόνι καλείται να δημιουργήσει νέες συμμαχίες, με την πιστή Πέπερ Ποντς πάντοτε στο πλευρό του, για να αντιμετωπίσει τόσο τους προσωπικούς του δαίμονες όσο και νέους και πανίσχυρους εχθρούς, μεταξύ των οποίων και τον Άιβαν Βάνκο, έναν μυστηριώδη άντρα από το παρελθόν της οικογένειας Σταρκ, που ζητά εκδίκηση, χρησιμοποιώντας ως όπλο του την ίδια την τεχνολογία των επιχειρήσεων Σταρκ.

Σκηνοθεσία:

Jon Favreau

Κύριοι Ρόλοι:

Robert Downey Jr. … Tony Stark/Iron Man

Gwyneth Paltrow … Virginia ‘Pepper’ Potts

Don Cheadle … James ‘Rhodey’ Rhodes/War Machine

Scarlett Johansson … Natalie Rushman/Natasha Romanoff

Mickey Rourke … Ivan Vanko

Sam Rockwell … Justin Hammer

Samuel L. Jackson … Nick Fury

Jon Favreau … Happy Hogan

Clark Gregg … πράκτορας Phil Coulson

Leslie Bibb … Christine Everhart

John Slattery … Howard Stark

Garry Shandling … γερουσιαστής Stern

Paul Bettany … Jarvis (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Justin Theroux

Παραγωγή: Kevin Feige

Μουσική: John Debney

Φωτογραφία: Matthew Libatique

Μοντάζ: Dan Lebental, Richard Pearson

Σκηνικά: J. Michael Riva

Κοστούμια: Mary Zophres

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Iron Man 2

Ελληνικός Τίτλος: Iron Man 2

Εναλλακτικός Τίτλος: Iron 2 Man [προώθησης]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Iron Man (2008)

Οι Εκδικητές (2012)

Iron Man 3 (2013)

Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015)

Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016)

Spider-Man: Η Επιστροφή στον Τόπο του (2017)

Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018)

Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ (χαρακτήρες): Iron Man των Stan Lee, Larry Lieber, Don Heck, Jack Kirby.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ ειδικών εφέ.

Παραλειπόμενα

  • Το σίκουελ του Iron Man βασίζεται κι αυτό στα κόμικ της Marvel, κι όπως αποκάλυψε ο Robert Downey Jr., κυρίως στο τεύχος Demon in a Bottle του 1979. Οι πληροφορίες για την ύπαρξη αυτού του σίκουελ είχαν διαρρεύσει άμεσα με την προβολή του πρώτου μέρους.
  • Μεγάλος σαματάς ξέσπασε με την απομάκρυνση του Terrence Howard από τον ρόλο του Τζέιμς Ρόουντς και την αντικατάσταση του με τον Don Cheadle. Παρά τον πόλεμο ανακοινώσεων, καμία σοβαρή ερμηνεία δεν δόθηκε για τους λόγους απομάκρυνσης.
  • Ο ίδιος ο Downey Jr. μεσολάβησε δημόσια για να πάρει ο Mickey Rourke τον κρίσιμο ρόλο του Whiplash. Αρχικά, όμως, η Marvel τού προσέφερε το υπερβολικά μικρό ποσό των 250 χιλιάδων για να παίξει. Μετά από επιμονή του σταρ να εμφανιστεί στην ταινία, το ποσό ανέβηκε σε άγνωστο αλλά θεμιτό αριθμό. Ο Rourke, μάλιστα, πρότεινε ο χαρακτήρας, λόγω καταγωγής, να μιλάει περισσότερο ρωσικά παρά εγγλέζικα. Για να μπει στον ρόλο του πιστότερα, επισκέφτηκε τη φυλακή Μπούτιρκα στην Μόσχα.
  • Ο Sam Rockwell που εμφανίζεται ως Χάμερ ήταν η αρχική επιλογή για Iron Man όταν συγκέντρωναν το καστ της πρώτης ταινίας.
  • Η Emily Blunt είχε κλείσει με τη Marvel να παίξει τη Μαύρη Χήρα. Όμως, το πρόγραμμα της δεν μπορούσε να συμπέσει με αυτό των γυρισμάτων και μετά από μια αναίμακτη ανταλλαγή δηλώσεων, τον ρόλο πήρε η Scarlett Johansson.
  • Ο Samuel L. Jackson δεν ήθελε αρχικά να επαναλάβει τον ρόλο του Νικ Φιούρι, λόγω του ότι θεωρούσε πως ο μισθός ήταν μικρός. Για να επέλθει η συμφωνία, η Marvel έκλεισε μαζί του συμβόλαιο για εννιά ταινίες, πάντα ως Φιούρι.
  • Κι όμως, αυτό ήταν το πρώτο σίκουελ που παράγει η Marvel και το πρώτο σίκουελ που σκηνοθετεί ο Jon Favreau.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Παράλληλα με την αυθεντική μουσική της ταινίας, κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ συλλογή κλασικών κομματιών των AC/DC. Παρόλα αυτά, μονάχα δύο από τα 15 τραγούδια χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία (Shoot to Thrill και Highway to Hell). Το Shoot to Thrill κυκλοφόρησε και σε βίντεο-κλιπ με πλάνα από το φιλμ.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

ΚριτικόςΣταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 27/4/2010

Ξεκινώ δηλώνοντας πως το πρώτο μέρος δεν μου είχε προκαλέσει διόλου το ενδιαφέρον. Αυτό όμως που έλειπε από εκεί, υπάρχει εδώ και, ως προς αυτό, καθαρίσαμε. Θεωρώντας απαραίτητη κάποιου είδους φιλοσοφία όσον αφορά κάτι που θέλει να μας απασχολεί για καιρό, το δεύτερο Iron Man παραβάλει τον άνθρωπο και τις αδυναμίες του ανώτερα από τη μηχανή, και το πως όταν η πολεμική βιομηχανία εξελίσσεται, η ειρήνη κινδυνεύει αντί να προστατεύεται. Δεν λέω πως θα τα δείτε όλα αυτά στην καλύτερη τους απόδοση (ή καλύτερα από ό,τι στο RoboCop) και δεν μιλάμε για ένα μπλοκ-μπάστερ που θυσιάζει το θέαμα μπρος της φιλοσοφίας,. Τουλάχιστον, όμως, δεν είναι ένας ξερός χαβαλές.

Η ταινία κάνει το μεγάλο λάθος να μην εκμεταλλεύεται την συνύπαρξη δύο ηθοποιών που ξέρουν να ζουν τους ρόλους τους. Τον Downey και τον Rourke θα ήθελα να τους δω να ανταλλάσσουν περισσότερους διαλόγους και γενικά τον Rourke θα ήθελα να τον δω περισσότερο. Από δράση δεν πάμε άσχημα. Μία είναι η σκηνή που βγάζει μάτια (αυτή στο Μονακό), αλλά δεν σου μένει η εντύπωση πως είδες και λίγα γενικώς. Είναι από τα θεάματα που ξεπληρώνουν το εισιτήριο τους, αλλά δεν μου προκάλεσε καμία αναμονή για νέο σίκουελ. Έχω την εντύπωση πως η σειρά μπήκε αργά στο κόλπο και πως το δεύτερο αναιρεί τους φαν του «ηρωικότερου» πρώτου. Δεν μιλάω για υπερβολικά μεγέθη, αλλά το παρακάτω θα ήταν απλά ρουτίνα.

Βαθμολογία:


ΚριτικόςΔημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 18/4/2013

Ο πρώτος «Iron Man» ήταν μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα super-hero movie, καθώς διακρινόταν από μια ασυνήθιστη για τα δεδομένα του είδους φρεσκάδα. Ακριβώς δηλαδή ό,τι λείπει από εδώ. Το «Iron Man 2» προσπαθεί να κινηθεί στα ίδια μονοπάτια με την προηγούμενη ταινία, αφιερώνοντας αρκετό χρόνο σε διαλογικές σκηνές και λιγότερο σε δράση, επιχειρώντας να προσδώσει σε αυτές τη σκηνοθετική ζωηράδα που απαιτούν. Τα πράγματα όμως δε λειτουργούν με την επιτυχία του πρώτου φιλμ.

Ίσως το βασικό πρόβλημα της ταινίας είναι πως μοιάζει απόλυτα συμβιβασμένη με τη λογική ενός απλού επεισοδίου, που διαδέχεται το προηγούμενο και πρόκειται να ακολουθηθεί από το επόμενο. Δεν καταφέρνει, λοιπόν, (ή και δεν προσπαθεί) να δημιουργήσει κάτι το αξιομνημόνευτο και -χωρίς βέβαια ποτέ να κουράζει ή να διαθέτει κάποια στιγμή που σε ξενίζει, αντιθέτως με τη θέασή του να είναι ευχάριστη- διακατέχεται από μια συνολική μετριότητα.

Η φλυαρία του σεναρίου δεν βοηθάει σε τίποτα την μηδενική εμβάθυνση στους χαρακτήρες και η σφιχτοδεμένη σκηνοθεσία λειτουργεί μάλλον αρνητικά, εμποδίζοντας ακόμα περισσότερο τον θεατή να διαπιστώσει με σιγουριά αν παρακολουθεί συνεχείς σεναριακές εξελίξεις ή… αν δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα! Σχετικά με τη δράση, είναι λίγη και πατάει σε τετριμμένες βάσεις, ενώ η σκηνοθετική της προσέγγιση κρίνεται μάλλον άγαρμπη, πρόβλημα που εντοπιζόταν και στην πρώτη ταινία.

Το καστ είναι το μόνο στοιχείο που διασώζεται άθικτο από την γενική χλιαρότητα, γι` αυτό και αποτελεί τον βασικό παράγοντα που καθιστά την παρακολούθηση ενδιαφέρουσα. Δυστυχώς όμως όλα τα παραπάνω δρουν περιοριστικά και για τους ηθοποιούς, αφήνοντάς τους σεναριακά και σκηνοθετικά παντελώς αναξιοποίητους, ιδίως τον Mickey Rourke του οποίου η ερμηνεία είναι εντυπωσιακά επιβλητική. Η παρουσία βέβαια των Scarlett Johansson και Samuel Jackson, όπως και οι αναφορές σε άλλους ήρωες της Marvel (μία εκ των οποίων μετά τους τίτλους τέλους), αποσκοπεί καθαρά στην προώθηση των «The Avengers» και μάλλον επιβαρύνει το σενάριο με περισσότερους, περιττούς χαρακτήρες.

Με λίγα λόγια, είναι, ως οφείλει, μια ευχάριστη super-hero movie, από την οποία όμως δυστυχώς δεν θα χαραχτεί κάτι στη μνήμη σας.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

26 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.