Παρότι οι μετεωρολογικές προβλέψεις έχουν προειδοποιήσει για την έλευση απειλητικού κυκλώνα, εντούτοις οι προετοιμασίες του γυμνασίου της κωμόπολης του Σίλβερτον στην περιφέρεια της Οκλαχόμα εντός ολίγου θα ολοκληρωθούν με την απονομή των πτυχίων στους αποφοίτους του. Την ίδια ακριβώς ώρα, ομάδα ριψοκίνδυνων, αλλά και καλά οργανωμένων ερευνητών μετράει στιγμές για να παρακολουθήσει από κοντά το εντυπωσιακό στροβίλισμα του ανέμου, που σύμφωνα με τις πληροφορίες τους θα είναι το πιο άγριο των τελευταίων δεκαετιών. Το πρώτο απότομο χαλάζι σε καμία περίπτωση δεν θα είναι ενδεικτικό του χαλασμού που πρόκειται να επακολουθήσει.

Σκηνοθεσία:

Steven Quale

Κύριοι Ρόλοι:

Richard Armitage … Gary Fuller

Sarah Wayne Callies … Allison Stone

Matt Walsh … Peter ‘Pete’ Moore

Max Deacon … Donnie Fuller

Alycia Debnam-Carey … Kaitlyn Johnston

Nathan Kress … Trey Fuller

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: John Swetnam

Παραγωγή: Todd Garner

Μουσική: Brian Tyler

Φωτογραφία: Brian Pearson

Μοντάζ: Eric A. Sears

Σκηνικά: David Sandefur

Κοστούμια: Kimberly Adams-Galligan

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Into the Storm

Ελληνικός Τίτλος: Μέσα στον Κυκλώνα

Παραλειπόμενα

  • Συνδυασμός found footage με ταινία καταστροφής. Ο συνδυασμός αυτός τράβηξε το κοινό, αφού η ταινία έφτασε σε έσοδα 161,7 εκατομμύρια δολάρια, έναντι κόστους των 50.
  • Στην ταινία «βλέπουμε» έναν τυφώνα EF6. Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη κλίμακα σταματάει στο 5.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 29/8/2014

Μαντάρα τα έκανε ο Steven Quale στη δεύτερη του ταινία, χωρίς να λέμε ότι τα είχε πάει καλύτερα και στην πρώτη («Βλέπω το Θάνατο σου 5»). Αλλά, επί της ουσίας, ο τομέας του είναι τα ειδικά εφέ κι ως προς αυτά παραπονεμένος δεν βγαίνεις. Είναι αλήθεια ότι η θέα των τεράστιων ανεμοστρόβιλων σε κάνει έστω και προς στιγμή να κρατήσεις την ανάσα σου, κάτι βέβαια που μάλλον αναμένονταν μια και δεν μιλάμε για βιντεοταινία. Μιλάμε όμως για κάτι τύπου βίντεο-γκέιμ, ως προς ένα βασικό γεγονός. Χωρίς να έχουμε δράση τέτοιου είδους, οι ανεμοστρόβιλοι φαντάζουν ως κατά παραγγελία, δηλαδή ο κάθε ένας είναι πιο φονικός και πιο θεαματικός από τον προηγούμενο. Κάτι σαν στημένο, δηλαδή. Αλλά κι αυτό θα περισώζονταν αν ο Quale δεν έμοιαζε με τον αρνητικό ήρωα του φιλμ, έναν μανιώδη κυνηγό κυκλώνων που για τη δόξα ξεχνάει την ανθρωπιά του.

Κι εκεί είναι που η ταινία παρουσιάζει το μέγιστο πρόβλημα της. Όσο υπάρχει νηνεμία, ο σκηνοθέτης δεν εκμεταλλεύεται τον αρκετό χρόνο που δημιουργεί για να αναπτύξει τους χαρακτήρες ή έστω να μας τους κάνει συμπαθείς. Αντί αυτού, έχουμε ένα μάθημα επί της αλλοίωσης που επιφέρει η σύγχρονη τεχνολογία στη ζωή μας, ενώ είναι την ίδια ώρα «found-footage» ταινία, ένα μάθημα όμως που ενώ είναι θεμιτό, αναιρείται από την ίδια τη φύση του έργου. Όταν τα πλάνα κάθονται σε μια ευθεία και η δράση επιτέλους έρχεται για να παραμείνει ακμαία ως το φινάλε, οι ήρωες είναι επίπεδοι κι απλά στέκονται ενοχλητικά στη μέση του θεάματος. Σε αυτό το σημείο δεν γίνεται να μην παρατηρήσετε την έλλειψη κομπάρσων, που προκαλεί μάλιστα απορίες περί της λογικής του σεναρίου. Αλλά τι να το κάνεις; Οι ταινίες καταστροφής έχουν πάντα ένα ενδιαφέρον, ακόμα κι αν είναι χειρότερες κι από την παρούσα. Έτσι, αν δεν σας αγχώνουν υπερβολικά τα δελτία καιρού, δώστε του μια ευκαιρία…

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 56 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

20 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.