Υπάρχει ο σωστός τρόπος να είσαι single, ο λάθος τρόπος, και έπειτα υπάρχει… η Άλις. Όπως και η Ρόμπιν. Η Λούσι. Η Μεγκ. Ο Τομ. Ο Ντέιβιντ. Η Νέα Υόρκη είναι γεμάτη μοναχικές καρδιές που ψάχνουν το σωστό ταίρι, είτε πρόκειται για έρωτα, ραντεβού ή κάτι ενδιάμεσα. Και κάπου ανάμεσα στα ερωτικά μηνύματα και τα one-night stand, κοινό σημείο όλων των ανύπανδρων ανδρών και γυναικών είναι η ανάγκη τους να μάθουν να είναι μόνοι σε έναν κόσμο που η έννοια της αγάπης αλλάζει διαρκώς. Τα νυχτοπερπατήματα σε μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ δεν ήταν ποτέ τόσο διασκεδαστικά.

Σκηνοθεσία:

Christian Ditter

Κύριοι Ρόλοι:

Dakota Johnson … Alice Kepley

Leslie Mann … Meg Kepley

Rebel Wilson … Robin

Alison Brie … Lucy

Anders Holm … Tom

Nicholas Braun … Josh

Jake Lacy … Ken

Jason Mantzoukas … George

Damon Wayans Jr. … David Stone

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Abby Kohn, Marc Silverstein, Dana Fox

Στόρι: Abby Kohn, Marc Silverstein

Παραγωγή: Dana Fox, John Rickard

Μουσική: Fil Eisler

Φωτογραφία: Christian Rein

Μοντάζ: Tia Nolan

Σκηνικά: Steve Saklad

Κοστούμια: Leah Katznelson

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: How to Be Single

Ελληνικός Τίτλος: Οδηγός για Singles

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: How to Be Single της Liz Tuccillo.

Παραλειπόμενα

  • Τα δικαιώματα για κινηματογραφική διασκευή του βιβλίου της Liz Tuccillo αγοράστηκαν το 2008, την ίδια δηλαδή χρονιά που αυτό εκδόθηκε. Άμεσα τότε ορίστηκε ότι θα το σκηνοθετήσει η Drew Barrymore, μέχρι και το 2013 όπου αντικαταστάθηκε.
  • Η Lily Collins είχε έρθει σε συνομιλίες για να παίξει.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Γιώργος Δαβίτος

Έκδοση Κειμένου: 11/2/2016

Αν και δεν το συνηθίζω, θα ξεκινήσω (ίσως για πρώτη φορά) μια κριτική με μια περίληψη της υπόθεσης: το «Οδηγός για Singles» αφηγείται την ιστορία της Alice, μιας φρεσκοχωρισμένης από επιλογή, νεαρής γυναίκας, η οποία μαζί με τη βοήθεια της «φίλης» της, Robin, αποφασίζει να εκμεταλλευτεί την τωρινή της κατάσταση ξεφαντώνοντας στη Νέα Υόρκη, προσπαθώντας να ανακαλύψει πώς είναι να είσαι single. Εκεί θα βρει ανθρώπους που είτε ψάχνουν για το άλλο τους μισό, είτε παρέα μιας νύχτας ή κάτι μεταξύ των δύο. Μέσα από πολλά σκαμπανεβάσματα, η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, θα της διδάξει ότι όλοι πρέπει να μάθουν να ζουν σε έναν κόσμο στον οποίο ο ορισμός της αγάπης αλλάζει συνεχώς.

Υπόθεση άκρως ενδιαφέρουσα, αφού διαβάζοντας τη σε κάνει να ελπίζεις ότι το «Οδηγός για Singles», αν μη τι άλλο, θα ξεφεύγει από τον δρόμο που έχει χαράξει το «Sex and the City» που ήθελε την Carrie Bradshaw να κυνηγά το Mr. Big, και θα διαθέτει πλοκή που το θέμα του εργένη κατ` επιλογή και οι επιπτώσεις της μοναξιάς θα είναι στο επίκεντρο. Δυστυχώς, όμως, τα ίδια παντελάκη μου, τα ίδια παντελή μου. Αστεία που έχουν να κάνουν με το σεξ διαδέχονται το ένα το άλλο, τα κλισέ του είδους παρελαύνουν μπροστά σου και το μόνο που προκαλεί ένα στοιχειώδες γέλιο είναι οι ερμηνείες των ηθοποιών. Συγγνώμη, αλλά, ακριβώς όπως υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ερωτευτεί κανείς, υπάρχουν άλλοι τόσοι για να βρει κάποιος τον εαυτό του. Δεν υπάρχει μόνο ο αλκοολισμός και το αχαλίνωτο σεξ με τον οποιονδήποτε.

Για να καταλάβετε το πόσο η ταινία δεν έχει καμία συνοχή, όσο πλησιάζουμε προς το τέλος της, το μήνυμα της γίνεται όλο και λιγότερο σαφές: είναι το να είσαι single και αυτόνομος η πραγματική λύση, ή η συνύπαρξη με έναν άλλο αποτελεί ουσιαστικό μέρος της φύσης μας; Θα μου πείτε πολλά ζητάω και εγώ, κι όμως… Μέσα στον κακό χαμό, η βασική πλοκή του έργου (η ζωή της Alice) άξιζε μια καλύτερη ταινία και όχι μόνο 10 λεπτά υπέροχων τελικών σκηνών. Άλλη μία χαμένη ευκαιρία…

Βαθμολογία:


Κριτικός Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 11/3/2018

Υπάρχουν δύο φύλα ανθρώπων: το αρσενικό και το θηλυκό. Για να υπάρχει η οποιαδήποτε περίπτωση να περάσετε καλά με τη συγκεκριμένη σεξο-κομεντί του Κρίστιαν Ντίτερ, πρέπει κατά ανάγκη να ανήκετε στο δεύτερο. Και μάλιστα, να μην είστε από τα περήφανα δείγματα που δεν κάνουν τα χίλια μύρια για να βρουν έναν σύντροφο! Θα μου πείτε, είναι φανερό πως ο Ντίτερ μονάχα για την πλάκα του θέματος ενδιαφέρεται. Μα το κακό είναι και πως εκεί δεν χτυπάει διάνα. Έχει μεν τη Ρέμπελ Γουίλσον να εξαπολύει χοντράδες-ατάκες, με κάποιες από αυτές να μην είναι τελείως κρύες όπως σχεδόν το σύνολο, αλλά κατά τα άλλα η κωμωδία δεν περνάει μεγάλες στιγμές. Βασικά, πρόκειται για μια πιο χιουμοριστική εκδοχή του «Sex and the City», που τουλάχιστον είναι κάπως καλύτερη από τις δύο ταινίες του διάσημου franchise.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.