Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών, ο Ντάνι, ένας νεαρός «επαναστάτης χωρίς αιτία», ερωτεύεται τη Σάντι, που μόλις κατέφθασε από την Αυστραλία. Οι δυο τους ζουν ένα φλογερό ειδύλλιο, που τελειώνει μόλις έρχεται το φθινόπωρο. Επιστρέφοντας όμως στο σχολείο, ο Ντάνι δεν αργεί να ανακαλύψει πως η Σάντι είναι πια συμμαθήτριά του. Ο Ντάνι είναι ατίθασος νέος και αρχηγός της συμμορίας T-Birds και δεν πρέπει να έχει αποκλειστικά μόνο μια κοπέλα. Επιπλέον, η Σάντι θεωρείται υπερβολικά «καθωσπρέπει» κορίτσι, κι ο Ντάνι διστάζει να την προσεγγίσει ξανά. Άραγε ο έρωτας θα νικήσει ή ο Ντάνι θα απαρνηθεί την αγαπημένη του;

Σκηνοθεσία:

Randal Kleiser

Κύριοι Ρόλοι:

John Travolta … Danny Zuko

Olivia Newton-John … Sandy Olsson

Stockard Channing … Betty Rizzo

Jeff Conaway … Kenickie Murdoch

Barry Pearl … Doody

Michael Tucci … Sonny Lantieri

Kelly Ward … Putzie

Didi Conn … Frenchie

Jamie Donnelly … Jan

Dinah Manoff … Marty Maraschino

Eve Arden … διευθύντρια McGee

Dody Goodman … Blanche Hodel

Sid Caesar … προπονητής Vince Calhoun

Eddie Deezen … Eugene Felsnick

Lorenzo Lamas … Tom Chisum

Annette Charles … Charlene ‘Cha-Cha’ Di Gregorio

Dennis Stewart … Leo ‘Craterface’ Balmudo

Joan Blondell … Vi

Frankie Avalon … ο άγγελος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Bronte Woodard

Παραγωγή: Allan Carr, Robert Stigwood

Φωτογραφία: Bill Butler

Μοντάζ: John F. Burnett

Σκηνικά: Philip M. Jefferies

Κοστούμια: Albert Wolsky

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Grease

Ελληνικός Τίτλος: Γκρηζ

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Γκρηζ 2: Μπλου-Τζην και Μίνι (1982)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Grease των Jim Jacobs, Warren Casey.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ τραγουδιού (Hopelessly Devoted to You).
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (κωμωδία/μιούζικαλ), πρώτου αντρικού ρόλου (John Travolta) και πρώτου γυναικείου ρόλου (Olivia Newton-John) στην ίδια κατηγορία, και τραγουδιού (Grease και You’re the One that I Want).

Παραλειπόμενα

  • Παρότι η χρυσή περίοδος των μιούζικαλ είχε παρέλθει, το φιλμ έγινε το εμπορικότερο του είδους όλων των εποχών. Με κόστος 6 εκατομμύρια δολάρια, έβγαλε 396.
  • Ο John Travolta είχε ήδη εμφανιστεί σε μια τουρνέ του θεατρικού μιούζικαλ του 1971, και πήρε και την ελευθερία να κάνει προτάσεις για το υπόλοιπο καστ. Μία από αυτές ήταν ο πρωτάρης σκηνοθέτης Randal Kleiser (τον γνώριζε από μια τηλεταινία), αλλά και η Olivia Newton-John, γνωστή μόνο για τις βραβευμένες τραγουδιστικές της ικανότητες. Η τελευταία όμως δεν είχε ξαναδουλέψει στις ΗΠΑ (είχε κάνει και μόνο δύο ταινίες πριν, ασήμαντης αξίας), και ζήτησε δοκιμαστικό για να δει αν μπορεί να τα καταφέρει. Η προφορά της όμως ήταν πολύ αυστραλέζικη, κάτι που ανάγκασε το σενάριο να την μετατρέψει σε Αυστραλέζα. Πριν οριστικοποιηθεί στον ρόλο, υποψήφιες ήταν οι: Ann-Margret, Susan Dey και Marie Osmond.
  • Για τον ρόλο του προπονητή αρχικά είχαν προσλάβει έναν πορνο-στάρ, τον Harry Reems. Άμεσα όμως έγιναν δεύτερες σκέψεις, σχετικά με τον αντίκτυπο στην εμπορικότητα του φιλμ.
  • Σε μια χαρακτηριστική σκηνή, υπάρχει παντού ολόγυρα η φίρμα της Coca-Cola. Αλλά ο παραγωγός Allan Carr είχε κάνει συμφωνία με τον ανταγωνιστή της, την Pepsi (τη βλέπουμε ήδη από την αρχή στους τίτλους έναρξης). Όταν ο Carr είδε την εν λόγω σκηνή, διέταξε τον Randal Kleiser να ξαναγυρίσει την σκηνή, αλλάζοντας τις φίρμες. Κάτι τέτοιο όμως κόστιζε πολλά, και κατά ανάγκη προσπάθησαν να τις “σβήσουν” με το να τις θαμπώσουν. Παρόλα αυτά, μία δεν γινόταν να αλλοιωθεί, και έμεινε ως είχε.
  • Από λάθος στο μοντάζ, μια τελική σκηνή με τους δύο πρωταγωνιστές να φιλιούνται χάθηκε τελείως. Υπήρχε όμως σε ασπρόμαυρο, και το 1998 ο σκηνοθέτης προσπάθησε να το χρωματίσει από πάνω, χωρίς όμως τα επιθυμητά αποτελέσματα. Τότε είχε δηλώσει πως το 2028 που θα είναι η επέτειος των 50 χρόνων, πιστεύει ότι θα τον βοηθήσει η τεχνολογία.
  • Το 1982 βγήκε ένα σίκουελ, το Γκρηζ 2: Μπλου-Τζην και Μίνι, όπου κάποιοι επιστρέφουν από το ορίτζιναλ. Το είχε σκηνοθετήσει η Patricia Birch, η χορογράφος της πρώτης ταινίας, αλλά έμελλε να πάρει μια αξία μονάχα από τη νεανική παρουσία της Michelle Pfeiffer.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Από το ορίτζιναλ μιούζικαλ προέρχονταν τα: Summer Nights, Greased Lightnin’, Beauty School Dropout. Το τελευταίο εδώ ακούγεται από τον Frankie Avalon, που κάνει κάμεο πέρασμα.
  • Από τα νέα τραγούδια ιστορία έγραψε το You’re the One That I Want και το Grease (μια σύνθεση του Barry Gibb των Bee Gees), ενώ αναγνωρίσιμα είναι και τα: Sandy / Look at Me, I’m Sandra Dee / There Are Worse Things I Could Do / We Go Together. Αυτό όμως που προτίμησε η ακαδημία των Όσκαρ ήταν το Hopelessly Devoted to You με τη φωνή της Olivia Newton-John. Η σύνθεση των κομματιών ανήκει στους μουσικούς δημιουργούς του μιούζικαλ, Jim Jacobs και Warren Casey, ενώ στις νέες συνθέσεις συμμετέχει και ο John Farrar στις δύο από τις κεντρικές στιγμές του σάουντρακ (Hopelessly Devoted to You και You’re the One That I Want),
  • Οι Sha-Na-Na συμμετέχουν με 6 διασκευές για τη σκηνή του χορού του σχολείου, στην οποία και εμφανίζονται.
  • Δεύτερο εμπορικότερο άλμπουμ της χρονιάς του, δεύτερο πίσω από ένα άλλο σάουντρακ, το Saturday Night Fever, και πάλι με τη συμμετοχή επί της ταινίας του Travolta.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 26/5/2012

Η κινηματογραφική διασκευή ενός διάσημου μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, που αποτέλεσε επανάσταση στον νεανικό κινηματογράφο, και τον έκανε εν μία νυκτί δημοφιλή (με τα γνωστά 80’s αποτελέσματα). Μπορεί ακόμα και η μαγκιά να αποδίδεται με μια χαλαρότητα, αλλά υπάρχουν πολλά μικρά και μεγάλα μυστικά που κάνουν την ταινία αξιολάτρευτη και νοσταλγικά αξεπέραστη. Καταρχάς, τα τραγούδια -και οι εδώ ερμηνείες τους- συντελούν στο να έχουμε ένα από τα καλύτερα σάουντρακ όλων των εποχών. Κατά δεύτερον, ο Τζον Τραβόλτα, η Ολίβια Νιούτον Τζον κι ένα πολύ εύστοχα χρησιμοποιημένο δεύτερο καστ (ειδικά η Στόκαρντ Τσάνινγκ) κρίνονται αναντικατάστατοι για όσους παρασυρθούν στην «grease-mania». Το σενάριο από την άλλη είναι αφελέστατο, αλλά ιδανικό για ελαφρύ μιούζικαλ, στον αντίποδα του «West Side Story». Μια ταινία που εύκολα και δικαίως βρίσκουν πατήματα για να κατηγορήσουν πολλοί, αλλά εξίσου δικαίως μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του κινηματογράφου. Ένα από τα σπουδαιότερα «πούπουλα» της έβδομης τέχνης!

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

24 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.