Ο ψυχίατρος Δρ. Άιζακ Μπαρ ερωτεύεται την αδελφή μιας εκ των ασθενών του. Η Χέδερ είναι πανέμορφη αλλά και παντρεμένη με κακοποιό. Τον σύζυγο της τον μισεί, αλλά δεν μπορεί να δραπετεύσει από αυτόν, παρότι ο Άιζακ επιμένει για το διαζύγιο. Την κρίσιμη βραδιά, η Χέδερ μεθυσμένη τον σκοτώνει. Έπειτα, στρέφεται στον Άιζακ για βοήθεια. Λέει όμως όλη την αλήθεια;

Σκηνοθεσία:

Phil Joanou

Κύριοι Ρόλοι:

Richard Gere … Δρ Isaac Barr

Kim Basinger … Heather Evans

Uma Thurman … Diana Baylor

Eric Roberts … Jimmy Evans

Keith David … ντετέκτιβ Huggins

Paul Guilfoyle … Mike O’Brien

Robert Harper … Δρ Alan Lowenthal

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Wesley Strick

Στόρι: Robert Berger, Wesley Strick

Παραγωγή: Paul Junger Witt, Charles Roven, Tony Thomas

Μουσική: George Fenton

Φωτογραφία: Jordan Cronenweth

Μοντάζ: Thom Noble

Σκηνικά: Dean Tavoularis

Κοστούμια: Aude Bronson-Howard

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Final Analysis

Ελληνικός Τίτλος: Τελική Ανάλυση

Παραλειπόμενα

  • Έσχατη ταινία για τον διευθυντή φωτογραφίας Jordan Cronenweth.
  • Harold Becker, Joel Schumacher και John Boorman είχαν προσεγγισθεί για τη σκηνοθεσία.
  • Το σενάριο διεξάγονταν στη Νέα Υόρκη, αλλά λόγω μιας μεγάλης απεργίας “μετακόμισε” στο Σαν Φρανσίσκο.
  • Ο Gary Oldman, σύζυγος τότε της Uma Thurman και γνώριμος του σκηνοθέτη, έχει ένα στιγμιαίο πέρασμα.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος

Έκδοση Κειμένου: 10/6/2014

Είναι ένα χιτσκοκικό φιλμ (δυο διαταραγμένες αδελφές με σκοτεινό παρελθόν, ένας παθολογικά ζηλότυπος σύζυγο, ένας ψυχίατρος που πάει γυρεύοντας) που σεναριακά χάνει το μέτρο -ο Χίτσκοκ βασιζόταν σε στέρεες ιστορίες, κατανοητές. Είναι τόσες πολλές οι μπλόφες, οι ανατροπές, που αναρωτιέσαι αν οι ίδιοι οι σεναριογράφοι ήξεραν τι ακριβώς συμβαίνει. Υπάρχει ατμόσφαιρα (του Σαν Φρανσίσκο), υπάρχει αισθησιασμός (Ρίτσαρντ Γκιρ-Κιμ Μπέισινγκερ σε τολμηρές σκηνές), υπάρχει η έξαψη του θρίλερ που υπογραμμίζει η μουσική του Τζορτζ Φέντον, αλλά ο θεατής μπερδεύεται τόσο πολύ από την πλοκή που στο τέλος, παρά την κλασική κινηματογραφική κορύφωση σ’ έναν φάρο τη νύχτα, έχει χάσει μεγάλο μέρος του ενδιαφέροντος του. Προτιμάμε την πιο βατή αλλά λειτουργική ταινία του Φιλ Ιωάννου «Χαριστική Βολή», που γύρισε δύο χρόνια πριν. Όχι πώς η παρούσα δεν αποτελεί ένα κινηματογραφικό αξιοπερίεργο που ο σινεφίλ θέλει να έχει δει.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

18 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.