Ο ψυχίατρος Δρ. Άιζακ Μπαρ ερωτεύεται την αδελφή μιας εκ των ασθενών του. Η Χέδερ είναι πανέμορφη αλλά και παντρεμένη με κακοποιό. Τον σύζυγο της τον μισεί, αλλά δεν μπορεί να δραπετεύσει από αυτόν, παρότι ο Άιζακ επιμένει για το διαζύγιο. Την κρίσιμη βραδιά, η Χέδερ μεθυσμένη τον σκοτώνει. Έπειτα, στρέφεται στον Άιζακ για βοήθεια. Λέει όμως όλη την αλήθεια;
Σκηνοθεσία:
Phil Joanou
Κύριοι Ρόλοι:
Richard Gere … Δρ Isaac Barr
Kim Basinger … Heather Evans
Uma Thurman … Diana Baylor
Eric Roberts … Jimmy Evans
Keith David … ντετέκτιβ Huggins
Paul Guilfoyle … Mike O’Brien
Robert Harper … Δρ Alan Lowenthal
George Murdock … δικαστής Costello
Harris Yulin … δικηγόρος
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Wesley Strick
Στόρι: Robert Berger, Wesley Strick
Παραγωγή: Paul Junger Witt, Charles Roven, Tony Thomas
Μουσική: George Fenton
Φωτογραφία: Jordan Cronenweth
Μοντάζ: Thom Noble
Σκηνικά: Dean Tavoularis
Κοστούμια: Aude Bronson-Howard
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Final Analysis
- Ελληνικός Τίτλος: Τελική Ανάλυση
Παραλειπόμενα
- Harold Becker, Joel Schumacher και John Boorman είχαν προσεγγισθεί για τη σκηνοθεσία.
- Το σενάριο διεξάγονταν στη Νέα Υόρκη, αλλά λόγω μιας μεγάλης απεργίας, το σκηνικό “μετακόμισε” στο Σαν Φρανσίσκο.
- Έσχατη ταινία για τον διευθυντή φωτογραφίας Jordan Cronenweth.
Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος
Έκδοση Κειμένου: 10/6/2014
Είναι ένα χιτσκοκικό φιλμ (δυο διαταραγμένες αδελφές με σκοτεινό παρελθόν, ένας παθολογικά ζηλότυπος σύζυγο, ένας ψυχίατρος που πάει γυρεύοντας) που σεναριακά χάνει το μέτρο -ο Χίτσκοκ βασιζόταν σε στέρεες ιστορίες, κατανοητές. Είναι τόσες πολλές οι μπλόφες, οι ανατροπές, που αναρωτιέσαι αν οι ίδιοι οι σεναριογράφοι ήξεραν τι ακριβώς συμβαίνει. Υπάρχει ατμόσφαιρα (του Σαν Φρανσίσκο), υπάρχει αισθησιασμός (Ρίτσαρντ Γκιρ-Κιμ Μπέισινγκερ σε τολμηρές σκηνές), υπάρχει η έξαψη του θρίλερ που υπογραμμίζει η μουσική του Τζορτζ Φέντον, αλλά ο θεατής μπερδεύεται τόσο πολύ από την πλοκή που στο τέλος, παρά την κλασική κινηματογραφική κορύφωση σ’ έναν φάρο τη νύχτα, έχει χάσει μεγάλο μέρος του ενδιαφέροντος του. Προτιμάμε την πιο βατή αλλά λειτουργική ταινία του Φιλ Ιωάννου «Χαριστική Βολή», που γύρισε δύο χρόνια πριν. Όχι πώς η παρούσα δεν αποτελεί ένα κινηματογραφικό αξιοπερίεργο που ο σινεφίλ θέλει να έχει δει.
Βαθμολογία:
Γκαλερι φωτογραφιων
