O Σαλ, ο Τάνγκο κι ο Έντι είναι τρεις αστυνομικοί σε διαφορετικές φάσεις της καριέρας τους: ο πρώτος προσπαθεί να συντηρήσει την πολυμελή οικογένειά του με μάλλον αμαρτωλούς τρόπους, ο δεύτερος είναι βουτηγμένος ως τον λαιμό σε συναλλαγές με ναρκωτικά, ενώ ο τρίτος θέλει να μαζέψει τη σκορπισμένη στο αλκοόλ και διαφθορά ζωή του. Οι τρεις ήρωες συναντιούνται κι έρχονται αντιμέτωποι με τις αμαρτίες και τους δαίμονές τους.

Σκηνοθεσία:

Antoine Fuqua

Κύριοι Ρόλοι:

Richard Gere … αστυνόμος Edward ‘Eddie’ Dugan

Don Cheadle … ντετέκτιβ Clarence ‘Tango’ Butler

Ethan Hawke … ντετέκτιβ Salvatore ‘Sal’ Procida

Wesley Snipes … Casanova ‘Caz’ Phillips

Vincent D’Onofrio … Bobby ‘Carlo’ Powers

Brian F. O’Byrne … αστυνόμος Ronny Rosario

Will Patton … αστυνόμος Bill Hobarts

Michael Kenneth Williams … Red

Lili Taylor … Angela Procida

Shannon Kane … Chantel

Ellen Barkin … πράκτορας Smith

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Michael C. Martin

Παραγωγή: Elie Cohn, Basil Iwanyk, John Langley, John Thompson

Μουσική: Marcelo Zarvos

Φωτογραφία: Patrick Murguia

Μοντάζ: Barbara Tulliver

Σκηνικά: Therese DePrez

Κοστούμια: Juliet Polcsa

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Brooklyn’s Finest

Ελληνικός Τίτλος: Η Σκοτεινή Πλευρά του Νόμου

Παραλειπόμενα

  • Για να κρατηθεί χαμηλό το μπάτζετ, οι περισσότεροι από το all-star-cast πληρώθηκαν λιγότερα από το κανονικό τους.
  • Ο Zaire Paige, που ερμηνεύει τον μικρό ρόλο του Man Man, άνηκε στην πραγματικότητα σε συμμορία του δρόμου. Τρεις μήνες μετά τα γυρίσματα, εμπλέχτηκε σε φόνο και καταδικάστηκε σε ισόβια.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 2/3/2010

Εδώ, για να είμαι ειλικρινής, διχάστηκα ως προς την τελική άποψη όσον αφορά την πρόθεση και το αποτέλεσμα. Ο Antoine Fuqua δεν θέλει μια συνέχεια στα παιχνίδια δράσης του, αλλά φανερά στοχεύει ψηλά σε θέμα ποιότητας. Παρουσιάζει τον σκοτεινό κόσμο της αστυνομικής δράσης, χωρίς απαραίτητα να τα βάζει με το αστυνομικό σώμα. Μιλάει για τη μονάδα κι όχι το σύνολο, κι επί αυτού χωρίζει δια του τρία τους κεντρικούς του χαρακτήρες. Ζουμί, επί της ουσίας, δεν θα βγάλει, και αυτό είναι που αποδυναμώνει τη δουλειά του. Όμως, πετυχαίνει μια ορθή αφήγηση, χωρίς επιμονή στη βία και τη δράση, που σε βάζει στο κόλπο, στη σκληρή καθημερινότητα της αστυνομίας και μάλιστα από τρεις διαφορετικές τελείως σκοπιές.

Γενικά, δεν θα βρεις πολλά πράγματα που να υποβιβάζουν τη διεύθυνση του Fuqua, κι αυτό είναι αποτέλεσμα της εμπειρίας που έχει εισπράξει μια δεκαετία τώρα. Έχει και βοήθεια ένα σενάριο που μπορεί να μην πετυχαίνει να σε κρατά σε συνεχή εγρήγορση και να μην αποφεύγει όλα τα κλισέ, αλλά είναι καλογραμμένο στα επιμέρους και κυρίως στους διαλόγους. Από ερμηνείες δεν θα επέλεγα κάποιον από τους τρεις κύριους, αλλά τον αναγεννημένο Wesley Snipes, έναν ηθοποιό που χάνεται από τις κακές του επιλογές. Πολύ μεγάλο σε διάρκεια, αλλά κι αυτό εξηγείται από τις εξίσου μεγάλες προθέσεις του Fuqua. Δεν είναι ακόμα ένα Ημέρα Εκπαίδευσης (όχι πως κι εκείνο ήταν κάποιο «αριστούργημα»), αλλά αυτό που στοχεύει το καταφέρνει και δεν θα αφήσει αδιάφορους τους φίλους της αστυνομικής ταινίας.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

13 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.