Ο Γκάρι Φόλκνερ είναι ένας πρώην απατεώνας, άνεργος τεχνίτης, αλλά και μοντέρνος Δον Κιχώτης, που εκλαμβάνει μια οπτασία με τον Θεό που του λέει ότι πρέπει να συλλάβει τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Οπλισμένος μονάχα ένα σπαθί που αγόρασε από το ίντερνετ, ο Γκάρι ταξιδεύει στο Πακιστάν για να ολοκληρώσει τη θεία αποστολή του. Κατά τη διάρκεια της, θα έρθει σε επαφή με παλιόφιλους στο Κολοράντο, τους νέους φίλους που κάνει στην ασιατική χώρα, τους εχθρούς που κάνει στη ΣΙΑ, αλλά ακόμα και με τον Θεό και τον Ομπάμα αυτοπροσώπως.

Σκηνοθεσία:

Larry Charles

Κύριοι Ρόλοι:

Nicolas Cage … Gary Faulkner

Russell Brand … ο Θεός

Wendi McLendon-Covey … Marci Mitchell

Rainn Wilson … πράκτορας Simons

Paul Scheer … Pickles

Adrian Martinez … μυστηριώδης άντρας

Matthew Modine … Δρ Ross

Will Sasso … Roy

Denis O’Hare … πράκτορας Doss

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Rajiv Joseph, Scott Rothman

Παραγωγή: Emile Gladstone, Julie Goldstein, Jeremy Steckler, James D. Stern

Μουσική: David Newman

Φωτογραφία: Anthony Hardwick

Μοντάζ: Christian Kinnard

Σκηνικά: Sebastian Soukup

Κοστούμια: Mary E. McLeod

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Army of One

Ελληνικός Τίτλος: Ψάχνοντας τον Osama

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο ίντερνετ και σε μικρή διανομή αιθουσών, κι έπειτα πήγε μέσα σε δέκα ημέρες στο DVD.
  • Σύμφωνα με τον Nicolas Cage, ο σκηνοθέτης δεν είχε τον τελευταίο λόγο στο μοντάζ, και πίστευε ότι αν τον είχε, η ταινία θα ήταν καλύτερη.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 25/6/2017

Σίγουρα οι προθέσεις του Λάρι Τσαρλς (γνωστού για τις συνεργασίες του με τον Σάσα Μπάρον Κοέν) ήταν οι καλύτερες, αφού με ένα παλιομοδίτικο στιλ αλά δεκαετία 1970 προσπαθεί να παράγει μια τρελή σάτιρα. Και πράγματι, το σενάριο παρέχει κάποιες ατόφιες στιγμές γέλιου, μαζί με έναν Νίκολας Κέιτζ που επιτέλους βρίσκει την ευκαιρία να χαλαρώσει. Το θέμα όμως είναι ότι έχουμε μια κακή μίξη τόλμης… και ατολμίας. Τόλμη ως προς το να σατιρίσει ό,τι βρει μπροστά του (σε αρκετά βέβαια σημεία το πράττει άκομψα και άστοχα), ατολμία στο να κρατήσει το ύφος του ως το τέλος, με αρκετά στοιχεία συμβατικού σινεμά που κουράζουν. Και δυστυχώς, δεν είναι όλα τα γκαγκ πετυχημένα, ούτε είναι τόσο διαβασμένη η σάτιρα, ώστε τουλάχιστον να πατήσουμε μονάχα στο χιουμοριστικό κομμάτι. Κακό δεν θα το πεις, αλλά δείχνει ελάχιστη προεργασία, και δεν είναι σταθερά αστείο.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.