Αρχές του 18ου αιώνα. Το Ospedale della Pietà είναι το μεγαλύτερο ορφανοτροφείο της Βενετίας, αλλά και το μέρος όπου τα πιο ταλαντούχα από τα ορφανά κορίτσια που ζουν εκεί μυούνται στη μελέτη της μουσικής. Η ορχήστρα του είναι μία από τις πιο φημισμένες στον κόσμο. Η Σεσίλια είναι 20 ετών – έχει περάσει σχεδόν όλη της τη ζωή στο Pietà και είναι μια εξαιρετική βιολίστρια. Η τέχνη ανοίγει το μυαλό της, όχι όμως και τις πόρτες του ορφανοτροφείου: αυτό είναι το μοναδικό μέρος όπου μπορεί να παίξει μουσική, πίσω από ένα κιγκλίδωμα, για τους πλούσιους ευεργέτες του ιδρύματος. Μέχρι που ένας αέρας άνοιξης αναστατώνει ξαφνικά τη ζωή της και όλα αλλάζουν με την άφιξη του νέου δασκάλου βιολιού. Το όνομά του είναι Αντόνιο Βιβάλντι.
Σκηνοθεσία:
Damiano Michieletto
Κύριοι Ρόλοι:
Tecla Insolia … Cecilia
Michele Riondino … Antonio Vivaldi
Andrea Pennacchi … ο κυβερνήτης
Fabrizia Sacchi … η ηγουμένη
Valentina Belle … Elisabetta Parolin
Stefano Accorsi … Sanfermo
Miko Jarry … Federico IV
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: Ludovica Rampoldi, Damiano Michieletto
Παραγωγή: Carlotta Calori, Nicola Giuliano, Marc Missonnier, Carlos Prada, Viola Prestieri
Μουσική: Fabio Massimo Capogrosso
Φωτογραφία: Daria D’Antonio
Μοντάζ: Walter Fasano
Σκηνικά: Gaspare De Pascali
Κοστούμια: Maria Rita Barbera
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Primavera
- Ελληνικός Τίτλος: Primavera
Σεναριακή Πηγή
- Μυθιστόρημα: Stabat Mater του Tiziano Scarpa.
Κύριες Διακρίσεις
- Βραβείο μουσικής, κοστουμιών, ήχου και κομμώσεων στα David di Donatello. Υποψήφιο για πρώτο γυναικείο ρόλο (Tecla Insolia), σενάριο και μακιγιάζ.
Παραλειπόμενα
- Μπορεί ο Αντόνιο Βιβάλντι να δημιουργεί ένα ιστορικό πλαίσιο στην ταινία, στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για μυθοπλασία, βασισμένη στο βιβλίο του Tiziano Scarpa (2009). Παρ’ όλα αυτά, η θεματική περί “αόρατων μουσικών” είναι ιστορικά ακριβής.
- Κινηματογραφικό ντεμπούτο για τον βραβευμένο θεατρικό σκηνοθέτη Damiano Michieletto.
Γκαλερι φωτογραφιων
