Γεννήθηκε στην Αίγινα το 1936 ως Ευάγγελος Βασιλάτος και μεγάλωσε στο Μεταξουργείο.

Από την εφηβεία του ανέπτυξε έντονη σχέση με τον χορό και τον ανακάλυψε ο χορογράφος Μανώλης Καστρινός, ο οποίος του πρότεινε να γραφτεί στη σχολή χορού του. Στη συνέχεια, μαθήτευσε δίπλα σε σημαντικές μορφές του χορού, όπως η Τατιάνα Βαρούτη, ο Άγγελος Γριμάνης και η Ραλλού Μάνου, η οποία, ιδρύοντας τότε το σωματείο Ελληνικό Χορόδραμα, του πρότεινε να συμμετάσχει στην ομάδα της.

Ως χορευτής εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1954 στην επιθεώρηση “Όσα Παίρνει ο Άνεμος” του Αλέκου Σακελλάριου στο θέατρο Περοκέ, και στον κινηματογράφο το 1956 στην ταινία “Η Καφετζού”, όπου τις χορογραφίες υπέγραφε ο Μανώλης Καστρινός. Την επόμενη χρονιά, στην ταινία “Η Θεία από το Σικάγο” (1957) κρατά για πρώτη φορά έναν σύντομο ρόλο, πραγματοποιώντας έτσι το επίσημο ντεμπούτο του στο σινεμά. Σύντομα, ο Γιάννης Δαλιανίδης τον πείθει να συνδυάσει τον χορό με την υποκριτική, ενώ ξεκινά επίσης να δημιουργεί χορογραφίες σε σινεμά και θέατρο.

Για πέντε χρόνια υπήρξε χορευτικό ζευγάρι με την Ελένη Προκοπίου, ενώ στην πορεία με τη Μαρία Ιωαννίδου, με την οποία είχαν έναν σύντομο γάμο από το 1960 έως το 1961. Αργότερα πραγματοποίησε έναν ακόμα γάμο, αποκτώντας με τη σύζυγό του δύο παιδιά.

Το 1973 μεταπηδά στη θεατρική σκηνοθεσία με την επιθεώρηση “Επτά Χρόνια Φαγούρα”. Την επόμενη χρονιά πραγματοποιεί την τελευταία του εμφάνιση τον κινηματογράφο στην ταινία “Έγκλημα στο Καβούρι” (1974) του Κώστα Καραγιάννη και συνεχίζει την πορεία του στο θέατρο ως ηθοποιός, χορευτής, χορογράφος και σκηνοθέτης.

Απεβίωσε το 1998 στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών κατά τη διάρκεια εγχείρισης ανοιχτής καρδιάς.