Προτού οι Τσαρλς Ξαβιέ και Έρικ Λενσέρ πάρουν τα ονόματα Professor X και Magneto αντίστοιχα, ήταν δύο νέοι άντρες που ανακάλυπταν τις δυνάμεις τους για πρώτη φορά. Πολύ πριν γίνουν οι μεγαλύτεροι εχθροί, ήταν κολλητοί φίλοι, δούλευαν μαζί αλλά και με άλλους μεταλλαγμένους για να σταματήσουν τη μεγαλύτερη απειλή που είχε γνωρίσει ποτέ ο κόσμος. Στην πορεία όμως δημιουργείται μια ρήξη ανάμεσά τους, που οδηγεί στον αιώνιο πόλεμο μεταξύ της Αδελφότητας του Magneto και των X-Men του Professor X.

Σκηνοθεσία:

Matthew Vaughn

Κύριοι Ρόλοι:

James McAvoy … Charles Xavier/Professor X

Michael Fassbender … Erik Lehnsherr/Magneto

Jennifer Lawrence … Raven Darkholme/Mystique

Rose Byrne … Δρ Moira MacTaggert

Kevin Bacon … Sebastian Shaw

January Jones … Emma Frost

Nicholas Hoult … Hank McCoy/Beast

Jason Flemyng … Azazel

Lucas Till … Alex Summers/Havok

Edi Gathegi … Armando Munoz/Darwin

Caleb Landry Jones … Sean Cassidy/Banshee

Zoe Kravitz … Angel Salvadore

Oliver Platt … ο άντρας με τα μαύρα

Matt Craven … διευθυντής McCone

Alex Gonzalez … Janos Quested/Riptide

Rade Serbedzija … ρώσος στρατηγός

Glenn Morshower … συνταγματάρχης Hendry

Hugh Jackman … Logan/Wolverine [γκεστ-σταρ]

Rebecca Romijn … Raven Darkholme/Mystique (μεγαλύτερη)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Ashley Miller, Zack Stentz, Jane Goldman, Matthew Vaughn

Στόρι: Sheldon Turner, Bryan Singer

Παραγωγή: Gregory Goodman, Simon Kinberg, Lauren Shuler Donner, Bryan Singer

Μουσική: Henry Jackman

Φωτογραφία: John Mathieson

Μοντάζ: Eddie Hamilton, Lee Smith

Σκηνικά: Chris Seagers

Κοστούμια: Sammy Sheldon

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: X: First Class

Ελληνικός Τίτλος: X-Men: Η Πρώτη Γενιά

Εναλλακτικός Τίτλος: X-Men: First Class

Άμεσοι Σύνδεσμοι

X-Men (2000)

X-Men 2 (2003)

X-Men: Η Τελική Αναμέτρηση (2006)

X-Men η Αρχή: Γούλβεριν (2009)

Γούλβεριν (2013)

X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος (2014)

X-Men: Απόκαλιψ (2016)

Λόγκαν (2017)

X-Men: Ο Μαύρος Φοίνικας (2019)

Οι Νέοι Μεταλλαγμένοι (2020)

Σεναριακή Πηγή

  • Σειρά κόμικ (χαρακτήρες):  X-Men των Jack Kirby, Stan Lee.

Παραλειπόμενα

  • Τέταρτο μέρος του franchise, και πρώτο από την πρίκουελ τριλογία του. Χρονολογικά, είναι το πρώτο της σειράς.
  • Η παραγωγός Lauren Shuler Donner είχε ήδη σκεφτεί κατά την εποχή των γυρισμάτων του X-Men 2 ένα πρίκουελ με τους ήρωες νεότερους. Αλλά ο συνάδελφος της, Simon Kinberg, ήταν που πρότεινε στην 20th Century Fox τη διασκευή του κόμικ X-Men: First Class. Παρόλα αυτά, ο τίτλος παρέμεινε, αλλά όχι το στόρι του συγκεκριμένου κόμικ.
  • Ο Bryan Singer ήταν η πρώτη σκηνοθετική επιλογή, αλλά προτίμησε να κάνει το Jack the Giant Killer. Παρέμεινε, όμως, σαν παραγωγός.
  • Ο Taylor Lautner ήταν να παίξει τον Χανκ ΜακΚόι αλλά επικαλέστηκε φόρτο προγράμματος.
  • Υποψήφια ήταν και η Rosamund Pike για τον ρόλο της Έμα Φροστ.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Για τους τίτλους τέλους, ο σκηνοθέτης επέλεξε το Love Love των Take That και εξηγήθηκε για αυτό ότι έτυχε να βρεθεί με τον Gary Barlow, τον κύριο τραγουδιστή τους, στο Λος Άντζελες, και πάνω στην κουβέντα τού πρότεινε να κάνει το τραγούδι, καταλήγοντας ότι θα γίνει μεγάλο χιτ για το θηλυκό κοινό.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής 

Έκδοση Κειμένου: 6/6/2011

Ευπαρουσίαστο, ουσιαστικό, επί του συνόλου καλό! Ο Matthew Vaughn επιβεβαιώνει πως δεν είναι ακόμα ένας κομήτης που έπεσε στον λόφο του Χόλιγουντ κι ανανεώνει τη μυθολογία των μεταλλαγμένων, αντί απλά να την αναπαράγει. Η γενική σκέψη που στέφεται από απόλυτη επιτυχία είναι ο γάμος ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία και το ντεκόρ των 1960. Με αυτό τον τρόπο, ικανοποιεί τους φαν των μπλοκμπάστερ, και παράλληλα κερδίζει αυτούς που την ψάχνουν για κάτι διαφορετικό. Μεταξύ των δευτέρων είναι κι αυτοί που νοσταλγούν τις βρετανικές κατασκοπικές ταινίες εκείνης της εποχής, πάνω στις οποίες χτίστηκε ο σκελετός της συγκεκριμένης. Πολλή κουλτούρα; Ποιος μίλησε για κουλτούρα;

Έχουμε μια καλοσκηνοθετημένη ταινία δράσης, αλλά δεν έχουμε μια ταινία που να σκάβει πιο εσωτερικά. Ο Vaughn αντιμετωπίζει το φιλμικό του πεδίο ως μια αίθουσα χορού βαλς κι εναλλάσσει τις σκηνές του σαν να επικεντρώνεται από ζευγάρι σε ζευγάρι. Ο τέλειος ρυθμός για μια ταινία που θέλει να σε κρατήσει όρθιο. Όμως, ο Bryan Singer είναι αυτός που έχτισε τους χαρακτήρες κι ενώ εδώ βρίσκονται στο ουσιαστικό χρονικά χτίσιμο τους, πιάνονται στο ελάχιστο. Μαζί με αυτό, δεν ανανεώνεται ούτε ο κεντρικός προβληματισμός των X-Men και η ταινία χάνει δυναμική αν θεαθεί ξέχωρα της σειράς. Πολύ κακό για το τίποτα, θα μου πείτε, αφού το φιλμ ικανοποιεί άπαντες και κάποιους, μάλιστα, πολύ. Δεν θα απογοητευτείτε ούτε από την ολοκαίνουργια επιλογή καστ, ακόμη και που η σύγκριση φάνταζε άνιση.

Βαθμολογία:


Κριτικός: Χάρης Καλογερόπουλος 

Έκδοση Κειμένου: 6/6/2011

Αφού μας έδωσε το ευφυέστατο Kick-Ass, ο ταλαντούχος, όπως φαίνεται, Άγγλος Matthew Vaughn έρχεται να φρεσκάρει την μυθολογία των X-Men, αποφεύγοντας το σκοτεινό ύφος μιας περιπέτειας πνιγμένης στα εφέ και πηγαίνοντας μας πίσω στα γραφικά (μέσα από το σημερινό μάτι) 60ς. Είμαστε στο υφολογικό σύμπαν του James Bond, με το ψυχροπολεμικό φόντο και μάλιστα ενόψει της κρίσης στον Κόλπο των Χοίρων στην Αβάνα. Βινίλ ρούχα, σαλόνια όπου καναπέδες και φώτα αλλάζουν με κουμπιά κ.λπ. Κάποια στιγμή, η Έμα Φροστ (January Jones, η πρωταγωνίστρια της σειράς Mad Men) φαίνεται πλάτη σε μακρινό πλάνο να πηγαίνει να συναντήσει συνωμότες. Τεράστιο άσπρο γούνινο σκουφί ρωσικού στυλ και άσπρο φόρεμα καμπάνα, υπερβολικά μίνι. Η εικόνα είναι πολλή αστεία. Σαν να περπατά ένα λαμπατέρ. Ωστόσο δεν παύει να είναι όμορφη, τηλεπαθητική γυναίκα–διαμάντι.

Δεν είναι ότι ο Vaughn, σε πρώτο πλάνο, μπροστά από τις αλληγορίες για την διαφορετικότητα, το καλαμπουρίζει όπως στο Kick-Ass, αλλά ότι αναπλάθει με νοσταλγία τα 1960 και αποκαθιστά την εφηβική αθωότητα των κόμικ. Ναι, υπάρχουν ιδέες και οι δυο βασικοί χαρακτήρες, ο Ζαβιέ (ή Ξαβιέ ή Ζέιβιερ) και ο Μαγκνίτο αντιπροσωπεύουν τις δυο στάσεις ζωής. Να πολεμήσεις τον ρατσισμό εντάσσοντας αρμονικά την διαφορετικότητα μέσα στο κοινωνικό σύνολο (Ζαβιέ) ή να κάνεις αντιρατσισμό-ρεβανσισμό, άρα ξανά ρατσισμό (Μαγκνίτο); Αλλά αυτό που έχει σημασία είναι να δοθεί το μήνυμα μέσα από τον ρομαντισμό της νεότητας κι όχι μέσα από μια χαϊ-τεκ – γκόθικ φαντασμαγορία. Ο τρόπος που η αντιπαράθεση των εκτοξευόμενων πυραύλων μεταξύ Αμερικανών και Ρώσων περνάει σε αντιπαράθεση των δυο ηρώων, περιέχει στο βάθος το μήνυμα ότι είναι η νεολαία που πρέπει να παλέψει για το αύριο κι όχι οι σκουριασμένοι μεγάλοι.

Οι σκηνές δράσης, έξοχα ενορχηστρωμένες, έχουν μια καθαρότητα γραφής, μια περιγραφική διαύγεια που ταιριάζει στην συνολική προσέγγιση. Εξαίρετοι στους ρόλους τους ο James McAvoy ως γοητευτικός και νοήμων καθηγητής, ο Michael Fassbender ως εγκλωβισμένος στα πάθος της εκδίκησης Μαγκνίτο και η Jennifer Lawrence ως Ρέιβεν / Μυστίκ που εγγράφει την σταδιακή αποδοχή του εαυτού της.

Οι φανατικοί φίλοι των κόμικς μπορεί να συγχυστούν από το κολάζ ηρώων και ετεροχρονισμών προκειμένου να βγει μια σύνοψη της μυθολογίας (αλλιώς θα είχαμε μια ολόκληρη τηλεοπτική σειρά), αλλά η ανάδειξη των νοημάτων δικαιώνουν το αποτέλεσμα.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 103 || Επισκέψεις Βδομάδας: 3

Γκαλερι φωτογραφιων

26 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.