Ο Ετιέν, ένας συχνά εκτός δουλειάς ηθοποιός, δουλεύει ως υπεύθυνος ενός θεατρικού εργαστηρίου σε μια φυλακή, όπου μαζεύει έναν ασυνήθιστο θίασο από κατάδικους για να ανεβάσουν το διάσημο έργο του Σάμιουελ Μπέκετ, Περιμένοντας τον Γκοντό. Όταν του επιτραπεί να πάρει την ομάδα των κρατούμενων σε περιοδεία του έργου σε κανονικά θέατρα έξω από τη φυλακή, ο Ετιέν επιτέλους αισθάνεται ότι αυτή μπορεί να είναι η μεγάλη του ευκαιρία να πραγματοποιήσει το όνειρο του στη σκηνή και στη ζωή.

Σκηνοθεσία:

Emmanuel Courcol

Κύριοι Ρόλοι:

Kad Merad … Etienne Carboni

David Ayala … Patrick

Lamine Cissokho … Alex

Sofian Khammes … Kamel Ramdane

Pierre Lottin … Jordan Fortineau

Wabinle Nabie … Moussa Traore

Aleksandr Medvedev … Bojko

Marina Hands … Ariane

Laurent Stocker … Stephane

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Emmanuel Courcol

Παραγωγή: Marc Bordure, Robert Guediguian

Μουσική: Fred Avril

Φωτογραφία: Yann Maritaud

Μοντάζ: Guerric Catala

Σκηνικά: Rafael Mathe

Κοστούμια: Christel Birot

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Un Triomphe
  • Ελληνικός Τίτλος: Ένας Θρίαμβος
  • Διεθνής Τίτλος: The Big Hit

Κύριες Διακρίσεις

  • Καλύτερη κωμωδία στα Ευρωπαϊκά Βραβεία.

Κριτικός: Σοφία Γουργουλιάνη

Έκδοση Κειμένου: 22/9/2021

Ένας ηθοποιός στη δύση της καριέρας του παραδίδει μαθήματα θεάτρου στις φυλακές. Και εμπνεόμενος από τη μοιραία και διαρκή αναμονή της ζωής του φυλακισμένου, αποφασίζει να ανεβάσει σε θέατρο της πόλης το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ, με πρωταγωνιστές τους φυλακισμένους…

Πρόκειται για μια ταινία εξ ορισμού δύσκολη ως εγχείρημα, η οποία καλείται να παντρέψει θέατρο και σινεμά, γοητεύοντας όμως ταυτόχρονα το κοινό της σκοτεινής αίθουσας. Ο Emmanuel Courcol βγαίνει νικητής στο στοίχημα αυτό επενδύοντας σε μια χιουμοριστική προσέγγιση, η οποία όμως δεν καταλήγει ποτέ σε καρικατούρα ούτε σε διακωμώδηση κάποιας από τις δύο τέχνες. Οι διάλογοι ρέουν με εξυπνάδα και σβελτάδα και με ελάχιστες στιγμές σχηματικότητας. Κι αν οι χαρακτήρες δεν καταφέρνουν να αναπτυχθούν όσο θα τους άξιζε, ο εγκλεισμός της φυλακής περνά απόλυτα ανεπιτήδευτα κι ουσιαστικά πηγαία.

Η σκηνοθεσία, αν και μοιάζει να μην αναπτύσσει πλήρως τη δυναμική του σεναρίου, καταφέρνει να περάσει την αλήθεια της μέσα από έναν άτολμο μεν ρεαλισμό δε. Έναν ρεαλισμό που παρά την απουσία θάρρους καταφέρνει να εστιάσει στην ουσία της ιστορίας.

Συμπερασματικά, πρόκειται για μια ταινία που μιλά ουσιαστικά αν και όχι τολμηρά για το αδιάκοπο κυνηγητό του ονείρου και την ελευθερία που -ξέρει να- χαρίζει η τέχνη.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

6 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.