Ο Άρθουρ Σέλντομ είναι ένας καταξιωμένος καθηγητής μαθηματικών, και συγγραφέας ενός νέου βιβλίου πάνω στη σχέση των μαθηματικών με τους κατά συρροή δολοφόνους. Ο Μάρτιν είναι ένας νεαρός φοιτητής που φτάνει στην Οξφόρδη ελπίζοντας να σπουδάσει κοντά στον Σέλντομ. Καθηγητής και σπουδαστής ενώνουν τις δυνάμεις τους στην προσπάθεια να διαλευκάνουν μια σειρά από μαθηματικά συνδεόμενους φόνους. Ενώ όμως προσπαθούν να λύσουν τον γρίφο, έρχονται αντιμέτωποι με ένα πολύπλοκο παζλ όπου κάθε δράση έχει και την αντίδρασή της, πέρα από κάθε φαντασία.

Σκηνοθεσία:

Alex de la Iglesia

Κύριοι Ρόλοι:

Elijah Wood … Martin

John Hurt … Arthur Seldom

Leonor Watling … Lorna

Julie Cox … Beth Eagleton

Dominique Pinon … Frank

Burn Gorman … Yuri Ivanovich Podorov

Jim Carter … επιθεωρητής Petersen

Anna Massey … Julia Eagleton

Alex Cox … Kalman

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Alex de la Iglesia, Jorge Guerricachevarria

Παραγωγή: Alvaro Augustin, Alex de la Iglesia, Verane Frediani, Gerardo Herrero, Kevin Loader, Franck Ribiere

Μουσική: Roque Banos

Φωτογραφία: Kiko de la Rica

Μοντάζ: Alejandro Lazaro

Σκηνικά: Cristina Casali

Κοστούμια: Paco Delgado

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Home Cinema.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Oxford Murders

Ελληνικός Τίτλος: Ακολουθία Φόνων στην Οξφόρδη

Εναλλακτικός Τίτλος: Los Crimenes de Oxford [Ισπανία]

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Oxford Murders του Guillermo Martinez.

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο παραγωγής, μουσικής και μοντάζ στα Goya. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία και σενάριο.

Παραλειπόμενα

  • Πρώτος υποψήφιος Μαρτίν ήταν ο Gael Garcia Bernal.
  • Ο Michael Caine και ο Jeremy Irons ήταν στα υπόψιν για τον ρόλο του καθηγητή Σέλντομ.
  • Ο De la Iglesia ενημέρωνε καθημερινά το μπλογκ του για περίεργες συνθήκες κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Βασίλης Καγιογλίδης

Έκδοση Κειμένου: 2/9/2008

Συνδυάζοντας με δεξιοτεχνία στοιχεία ψυχολογικού θρίλερ και ταινίας μυστηρίου, ο Alex De la Iglesia καταφέρνει να πλάσει ένα οπτικό «σύγγραμμα», παρόμοιο με τις ιστορίες μυστηρίου της Αγκάθα Κρίστι, το οποίο παρά το «ιδιαίτερο» βάρος του διαλογικού τμήματός του, είναι ευανάγνωστο, απολαυστικό και όπως ένα καλογραμμένο κείμενο έχει την ικανότητα να απορροφά τον θεατή – αναγνώστη και να του προκαλεί επιθυμία για τη συνέχεια της ιστορίας.

Στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ένας τελειόφοιτος ( Elijah Wood) κάνει τα πάντα για να συναντήσει το ίνδαλμά του, τον καθηγητή Arthur Seldom (John Hurt). Κατά την παρουσία όμως του πρώτου στη περιοχή, συντελείται μια σειρά φόνων στους οποίους εμπλέκονται ως θύτες ή θύματα, πρόσωπα του περιβάλλοντος των ανωτέρω. Τότε, καθηγητής και μαθητής ενώνουν τις δυνάμεις τους, για να σταματήσουν τις δολοφονίες (οι οποίες συνδέονται με μαθηματικά σύμβολα) και να αποκαλύψουν τον χαρισματικό απ’ ότι φαίνεται δολοφόνο, θέτοντας εαυτόν σε ένα βίαιο ψυχολογικό παιχνίδι από το οποίο νικητής θα προκύψει όχι ο εξυπνότερος αλλά ο ικανότερος να διαχειριστεί την ήδη πολύπλοκη κατάσταση.

Τίποτα στη φύση δεν είναι τυχαίο. Η θεωρία του χάους βρίσκει απόλυτη εφαρμογή. Όπως όταν μια πεταλούδα με το κούνημα των φτερών της προκαλεί τυφώνα στην άλλη άκρη του πλανήτη έτσι και η ανθρώπινη οντότητα μπορεί να προκαλέσει μια αλυσιδωτή αντίδραση, μια σειρά από πράξεις που η μία επέρχεται συνεπεία της προηγούμενης. Το ερώτημα που γεννάται όμως, είναι αν ο άνθρωπος έχει αναπτύξει τους μηχανισμούς πρόβλεψης, ελέγχου και καταστολής αυτών των πράξεων. Ο καθηγητής Arthur Seldom ξόδεψε χρόνια για να στηρίξει τις θεωρίες που ανέπτυξε. Ο φοιτητής Martin του παρουσίασε τον αντίλογο. Ο πρώτος θα τα αμφισβητήσει, όχι από ικανότητα και πείρα, αλλά στηριζόμενος στην θεωρία της απόδειξης. Ακόμα και αν κάτι στη φύση δεν μπορεί να συμβεί ή έχεις έστω και την παραμικρή υποψία ότι είναι αδύνατον να υπάρξει, αν καταφέρεις εντούτοις να το αποδείξεις τότε δεν θα αμφισβητηθείς.

Συνοψίζοντας ο Alex De la Iglesia θα αποδείξει ότι οι θεωρίες μένουν μόνο θεωρίες, η τύχη είναι ένας αστάθμιστος παράγοντας που πρέπει να λαμβάνουμε πάντα υπόψη και ότι το πιο λογικό ή απλοϊκό που υπάρχει στη φύση το προσπερνάμε, δίνοντας μεγαλύτερο βάρος στα πολυπλοκότερα τα οποία πολλές φορές στερούνται παντελώς αξίας. Αν τα παραπάνω σας φαίνονται κάπως βαριά, κινέζικα και σας ξενίζουν, τότε θα σας ανταμείψει η λύση του μυστηρίου και η άψογη σκηνοθεσία η οποία βασίζεται στα πλεονεκτήματα των εξωτερικών τοπίων και χάριν της οποίας αναδεικνύονται όλα τα ομιχλώδη τοπία και υγρά σοκάκια της Βρετανικής γης. Όμως ο σκηνοθέτης κάνει ένα λάθος που θα μπορούσε σίγουρα να αποφευχθεί. Υπερφορτώνει την ταινία του με σύμβολα, θεωρίες, αναλύσεις και μαθηματικά που πολλές φορές περνάνε απαρατήρητα, τα ανάγει σε αστήρικτες αμπελοφιλοσοφίες και καταφέρνει να βαρύνει την ιστορία του, κάνοντας την να χάσει την ορμή που φάνηκε να έχει στην έναρξη. Εκείνο που επιπλέον ξενίζει είναι η επιλογή του Elijah Wood στο ρόλο του φοιτητή, ο οποίος αδυνατεί να υποστηρίξει το ρόλο του, παρά την ώθηση του σεναρίου και την άψογη ανάλυση των χαρακτήρων, μοιάζοντας πολύ μικρός για να αναλάβει το καθήκον μιας ερμηνευτικής σύγκρουσης με τον συμπρωταγωνιστή του John Hurt, ο οποίος παρουσιάζεται σαν ερμηνευτικός οδοστρωτήρας.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 260 || Επισκέψεις Βδομάδας: 6

Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.