Έτος 1951, εποχή του μακαρθισμού. Ένας σεναριογράφος, θύμα της επιτροπής αντιαμερικανικών ενεργειών, χάνει τη μνήμη του μετά από ένα τροχαίο ατύχημα και καταλήγει σε μια μικρή πόλη, όπου οι κάτοικοι νομίζουν ότι είναι ένας αγνοούμενος στρατιώτης από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο γιος του ιδιοκτήτη του τοπικού κινηματογράφου.

Σκηνοθεσία:

Frank Darabont

Κύριοι Ρόλοι:

Jim Carrey … Peter Appleton

Laurie Holden … Adele Stanton

Martin Landau … Harry Trimble

Bob Balaban … Elvin Clyde

Brent Briscoe … σερίφης Cecil Coleman

Jeffrey DeMunn … Ernie Cole

Amanda Detmer … Sandra Sinclair

Allen Garfield … Leo Kubelsky

Hal Holbrook … Κος Doyle

Ron Rifkin … Kevin Bannerman

David Ogden Stiers … Δρ Stanton

James Whitmore … Stan Keller

Brian Howe … Carl Leffert

Chelcie Ross … Avery Wyatt

Daniel von Bargen … πράκτορας Ellerby

Shawn Doyle … πράκτορας Saunders

Bruce Campbell … Brett Armstrong

Cliff Curtis … Ramon Jamon

Matt Damon … Luke Trimble (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Michael Sloane

Παραγωγή: Frank Darabont

Μουσική: Mark Isham

Φωτογραφία: David Tattersall

Μοντάζ: Jim Page

Σκηνικά: Gregory S. Melton

Κοστούμια: Karyn Wagner

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Majestic
  • Ελληνικός Τίτλος: Κινηματογράφος Majestic

Παραλειπόμενα

  • Μοναδική ταινία του Frank Darabont που δεν σχετίζεται με τον Stephen King.
  • Αρχικά ο κινηματογράφος και η ταινία ήταν να φέρουν το όνομα The Bijou.
  • Η κωμόπολη του Φερντέιλ αντικατέστησε το μυθοπλαστικό Λόουσον, με τον κινηματογράφο να φτιάχνεται από το μηδέν στον κεντρικό χώρο πάρκινγκ. Αρκετοί ακόμα δρόμοι τροποποιήθηκαν ειδικά για την παραγωγή.
  • Ο Tom Hanks και ο Matt Damon προσπέρασαν τον κεντρικό ρόλο, αν και ο δεύτερος παρέμεινε σε μια κάμεο φωνητική συμμετοχή.
  • Οι σκηνοθέτες Garry Marshall, Paul Mazursky, Sydney Pollack, Carl Reiner και Rob Reiner παρέχουν τη φωνή τους σε στουντιακά στελέχη.
  • Εδώ έκλεισε τη μακρά του καριέρα στη μεγάλη οθόνη ο James Whitmore.
  • Την αποτυχία στις κριτικές ακολούθησε μια εξίσου επίπονη στα ταμεία. Με κόστος 72 εκατομμύρια δολάρια, τα έσοδα σταμάτησαν στα 37,3.

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 19/5/2011

Ανάλαφρη, συγκινητική κι ευχάριστη ταινία με έναν πολύ ωραίο, διαφορετικό Jim Carrey, όχι όμως όσο δουλεμένο σενάριο όσο θα έπρεπε για να ικανοποιεί. Το σύνολό της, προσωπικά, μου φέρνει στο μυαλό μια μεγάλη πολυτελή βίλλα, η οποία στηρίζεται σε ετοιμόρροπα θεμέλια και η στέγη της δεν είναι καλά σχεδιασμένη. Κι αυτό γιατί η ιστορία της ταινίας στηρίζεται σε μια εντελώς απίθανη σύμπτωση και το φινάλε είναι αναμενόμενο και δεν πρωτοτυπεί ώστε να αποζημιώσει για τη μεγάλη σεναριακή τρύπα. Η σκηνοθετική ματιά του Frank Darabont, πάντως, καταφέρνει να βελτιώσει εν μέρει τα πράγματα, έτσι ώστε η εντύπωση που αφήνει το φιλμ στο τέλος να μην είναι απολύτως απογοητευτική.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

23 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.