Κατά την είσοδό του στην ατμόσφαιρα της Γης, το διαστημικό λεωφορείο Πάτριοτ εκρήγνυται, και οι επιστήμονες που εξετάζουν τα συντρίμμια ανακαλύπτουν την ύπαρξη ενός άγνωστου ιού, που προέρχεται από τα βάθη του διαστήματος. Ο οργανισμός που προσβάλλεται από τον ιό δεν παρουσιάζει κανένα εξωτερικό σύμπτωμα. Όμως υπάρχουν σημαντικές επιπτώσεις στη συμπεριφορά: ο χαρακτήρας απογυμνώνεται ολοκληρωτικά από τα συναισθήματα και οι άνθρωποι συμπεριφέρονται σαν άβουλα όντα. Μόνο δύο επιστήμονες γνωρίζουν την αλήθεια γι’ αυτή την επιδημία εξωγήινης προέλευσης. Πρόκειται για την ψυχίατρο Κάρολ Μπένελ και τον συνάδελφό της, Μπεν Ντρίσκολ, που οι έρευνές τους οδηγούν στο συμπέρασμα πως ο ιός προσβάλλει τον ανθρώπινο οργανισμό κατά τη διάρκεια του ύπνου. Η Κάρολ με τρόμο αντιλαμβάνεται πως ο πρώην άντρας της έχει προσβληθεί και κινδυνεύει η ζωή του γιου της, ο οποίος είναι μαζί του για το σαββατοκύριακο. Με τη βοήθεια του Μπεν θα προσπαθήσει να σταματήσει την εξάπλωση της επιδημίας, ενώ ταυτόχρονα ένα άγριο κυνηγητό στους δρόμους θα αρχίσει ενάντια στους εισβολείς, οι οποίοι επιζητούν τον αφανισμό του ανθρωπίνου είδους.

Σκηνοθεσία:

Oliver Hirschbiegel

James McTeigue (βοηθητικός)

Κύριοι Ρόλοι:

Nicole Kidman … Δρ Carol Bennell

Daniel Craig … Δρ Ben Driscoll

Jeremy Northam … Tucker Kaufman

Jackson Bond … Oliver

Jeffrey Wright … Δρ Stephen Galeano

Veronica Cartwright … Wendy Lenk

Josef Sommer … Δρ Henryk Belicec

Celia Weston … Ludmilla Belicec

Roger Rees … Yorish Kagonavich

Adam LeFevre … Richard Lenk

Joanna Merlin … Joan Kaufman

Malin Akerman … Autumn

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: David Kajganich

Παραγωγή: Joel Silver

Μουσική: John Ottman

Φωτογραφία: Rainer Klausmann

Μοντάζ: Hans Funck, Joel Negron

Σκηνικά: Jack Fisk

Κοστούμια: Jacqueline West

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Invasion
  • Ελληνικός Τίτλος: Εισβολή

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Οι Άνθρωποι του Τρόμου (1956)
  • Μακάβρια Εισβολή (1978)
  • Μακάβριοι Εισβολείς (1993)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Body Snatchers του Jack Finney.

Παραλειπόμενα

  • Το 2004, η Warner Bros. προσέλαβε τον David Kajganich για να γράψει ένα ριμέικ του Οι Άνθρωποι του Τρόμου (1956). Εκείνος όμως επέλεξε να γράψει κάτι καινούργιο και προσαρμοσμένο στα σύγχρονα δεδομένα. Μαζί με αυτό, από τον τίτλο Invasion of the Body Snatchers έμεινε μονάχα η αρχική λέξη, ακριβώς επειδή πλέον δεν ήταν ριμέικ. Πρώτα όμως ήταν να ονομαστεί The Visiting, ώστε να μη συγχέεται με την ομότιτλη σειρά του ABC, μέχρι που εκείνη σταμάτησε μετά το πέρας του πρώτου της κύκλου.
  • Όταν τελείωσαν τα γυρίσματα, το στούντιο δεν έμεινε καθόλου ευχαριστημένο από τη δουλειά του Hirschbiegel. Έτσι προσέλαβε τις αδελφές Wachowski να επιμεληθούν το σενάριο, αλλά και να βοηθήσουν στα νέα γυρίσματα. Επικεφαλής αυτών έγινε ο James McTeigue, χωρίς το όνομα του να μπαίνει στους τίτλους. Κατά τη διάρκεια τους, η Kidman τραυματίστηκε σε μια δύσκολη σκηνή, και βρέθηκε για κάποιες ημέρες στο νοσοκομείο. Παρότι είχε σπάσει μερικά πλευρά της, μπόρεσε αμέσως μετά να επανέλθει και να τελειώσουν κανονικά τα γυρίσματα.
  • Η Veronica Cartwright εμφανίζονταν και στην εκδοχή του 1978.
  • Αγγλόφωνο ντεμπούτο για τον γερμανό Oliver Hirschbiegel.
  • Το κόστος έφτασε στα 80 εκατομμύρια δολάρια, κι ενώ το αρχικό μπάτζετ ήταν στα 65. Οι εισπράξεις όμως περιορίστηκαν στα 40,2 εκατομμύρια δολάρια.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 17/9/2007

Ο γεννημένος στο Αμβούργο, δημιουργός των Πείραμα και Πτώση, Oliver Hirschbiegel μετακομίζει -κι αυτός…- στις ΗΠΑ και διασκευάζει για τέταρτη φορά το διάσημο βιβλίο του Jack Finney, The Body Snatchers. Η πρώτη φορά ήταν το 1956 (Οι Άνθρωποι του Τρόμου) με καλτ επακόλουθα και η δεύτερη το 1978 (Μακάβρια Εισβολή) από τον Philip Kaufmann, με σταρ τον Donald Sutherland. Η τρίτη και ως τώρα, πιο αδύναμη ήταν το 1993 (Μακάβριοι Εισβολείς: Η Επιστροφή) από τον Abel Ferrara.
Το μήνυμα ή αν προτιμάτε η παραβολή της ιστορίας είναι απλή και αριστουργηματική. Υπάρχει ένας εξωγήινος ιός που μπαίνει σιγά-σιγά σε όλους τους ανθρώπους και τους μετατρέπει σε άψυχες οντότητες, χωρίς συναισθήματα. Είναι φανερός ο εφιάλτης μιας μελλοντικής κοινωνίας, όπου οι άνθρωποι μπορεί να γίνουμε αυτοματοποιημένοι και τίποτα να μην έχει πλέον ουσία.

Σε αυτή την τέταρτη εκδοχή, ο γερμανός σκηνοθέτης πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, μην αποφασίζοντας αν προτιμά αυτό τον άνθρωπο από τον αληθινό που αναλώνεται σε μίση και πολέμους. Δεκτό σαν ιδέα, απεχθές σαν εκδοχή. Ίσα-ίσα που η αληθινή συνείδηση απαντά πως προτιμάμε το σημερινό, ανθρώπινο χάος από το φουτουριστικό άχρωμο τίποτα. Πόσο μάλλον σε καιρούς που η επικείμενη παγκοσμιοποίηση απειλεί την πολυχρωμία και την ανθρώπινη διαφορετικότητα.

Αν δεν έχετε δει κάποια από τις δύο πρώτες εκδοχές, θα παρακολουθήσετε με αγωνία ένα καλοστημένο θρίλερ, με κύριο ατού τη μεγάλη σταρ. Αν όμως είστε γνώστες, τότε θα διαπιστώσετε απλά πως είναι η χειρότερη, μακράν, εκδοχή. Ο σκηνοθέτης κάνει βασικά λάθη στη γραφή και στην εξέλιξη της ιστορίας, δεν αναπτύσσει χαρακτήρες, ώστε να γίνουν συμπαθέστεροι στη δύσκολη στιγμή τους, και δεν ξέρει στην ουσία αν θέλει να κάνει θρίλερ τρόμου ή περιπέτεια. Θα ήταν περισσότερο ενδιαφέρον να γύριζε αυτό το θαυμάσιο θέμα στη χώρα του, μακριά από τις συνταγές των μεγάλων στούντιο (και τα επαναληπτικά τους γυρίσματα…), και ίσως να δοκίμαζε να το ανανεώσει τραβώντας το στα άκρα. Απογοήτευση και το τέλος, που στις ταινίες του ’56 και του ’78 άφησε ιστορία.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

19 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.