Λίγο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο Νόκεμστιφ του Οχάιο και στη γειτονική επαρχία, μοχθηροί χαρακτήρες -ένας βέβηλος ιερέας, ένα διεστραμμένο ζευγάρι κι ένας διεφθαρμένος σερίφης- συγκεντρώνονται γύρω από τον νεαρό Άρβιν Ράσελ, ο οποίος πολεμά τις κακές δυνάμεις που απειλούν τον ίδιο και την οικογένειά του.

Σκηνοθεσία:

Antonio Campos

Κύριοι Ρόλοι:

Tom Holland … Arvin Russell

Bill Skarsgard … Willard Russell

Robert Pattinson … αιδεσιμότατος Preston Teagardin

Riley Keough … Sandy Henderson

Jason Clarke … Carl Henderson

Sebastian Stan … Lee Bodecker

Eliza Scanlen … Lenora Laferty

Haley Bennett … Charlotte Russell

Mia Wasikowska … Helen Hatton

Harry Melling … Roy Laferty

Douglas Hodge … Tater Brown

Kristin Griffith … Emma Russell

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Antonio Campos, Paulo Campos

Παραγωγή: Max Born, Jake Gyllenhaal, Riva Marker, Randall Poster

Μουσική: Danny Bensi, Saunder Jurriaans

Φωτογραφία: Lol Crawley

Μοντάζ: Sofia Subercaseaux

Σκηνικά: Craig Lathrop

Κοστούμια: Emma Potter

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Video-on-Demand.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Devil All the Time

Ελληνικός Τίτλος: Πάντα ο Διάβολος

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Devil All the Time του Donald Ray Pollock.

Παραλειπόμενα

  • Ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου του 2011, ο Donald Ray Pollock, συμμετέχει ως ο αφηγητής της ιστορίας.
  • Στο αρχικό καστ είχε ανακοινωθεί και ο Chris Evans, αλλά όταν δεν τα βρήκε με το πρόγραμμα του, πρότεινε ο ίδιος ως αντικαταστάτη του τον Sebastian Stan.
  • Ο Robert Pattinson εμπνεύστηκε την ερμηνεία του παρακολουθώντας βίντεο της εποχής εκείνης με ευαγγελιστές ιερείς και αστέρια της μουσικής. Αρνήθηκε, δε, να του παραχθεί εκπαιδευτής για τη νότια προφορά, την οποία και απόκρυψε ακόμα κι από τον σκηνοθέτη μέχρι να ξεκινήσουν τα γυρίσματα.
  • Διανεμήθηκε μέσω της πλατφόρμας του Netflix.
  • Γυρίστηκε σε φιλμ 35 mm, κάτι που συνήθως δεν εγκρίνει το συνδρομητικό κανάλι.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νίκος Ρέντζος

Έκδοση Κειμένου: 19/9/2020

Ένας κορμός διαφορετικών ανθρώπων και των ιστοριών τους, που ουσιαστικά είναι άμεσα συνδεδεμένες μεταξύ τους, παρουσιάζεται σε αυτό το βαρύ και πεσιμιστικό ψυχόδραμα που σκηνοθετεί ο Αντόνιο Κάμπος, ο οποίος μαζί με τον Πάουλο Κάμπος έγραψε το σενάριο, βασισμένο στο μυθιστόρημα του αμερικάνου συγγραφέα, Ντόναλντ Ρέι Πόλοκ. Αέρας ανεξάρτητου κινηματογράφου, με πρώτα ονόματα του Χόλιγουντ, και με όλα τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα που μπορεί να απορρέουν από αυτό τον συνδυασμό.

Ο Ντόναλντ Ρέι Πόλοκ είναι γεννημένος και μεγαλωμένος σε μια μικρή πόλη του αμερικανικού Νότου, το Νόκεμστιφ του Οχάιο, και εκεί θα τοποθετήσει τον άξονα της ιστορίας του, με όλους αυτούς τους καταραμένους χαρακτήρες που έζησαν εκεί από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου μέχρι και την αρχή του πολέμου του Βιετνάμ. Κανένας από αυτούς δεν είναι ευτυχισμένος, κανένας δεν ζει μια φυσιολογική ζωή παρά μια σταθερή παρακμή. Στρατιώτες που επιστρέφουν με ψυχολογικά προβλήματα, ιερείς ηδονοβλεψίες και δολοφόνοι, πόρνες που δεν έχουν επιλογές, διεφθαρμένοι αστυνομικοί, και στη συνέχεια τα παιδιά τους που κουβαλάνε τις αμαρτίες των γονιών τους και προσπαθούν να βρουν τον δρόμο τους ή κάποιον δρόμο μέσα σε όλη αυτή τη σαπίλα, τη σήψη που υπάρχει γύρω τους.

Στην ουσία, ο βασικός πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο μικρός Άλβιν, που υποδύεται στο μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας ο πολύ καλός Τομ Χόλαντ, ο Άνθρωπος Αράχνη του κινηματογραφικού σύμπαντος της Μάρβελ. Ο Άλβιν προσπαθεί να βρει ισορροπίες στη ζωή του, ζώντας με τη γιαγιά και τη θετή αδερφή του, αφού ο πατέρας του, Γουίλαρντ, αυτοκτόνησε όταν η μητέρα του Άλβιν έχασε τη μάχη με τον καρκίνο. Ο Γουίλαρντ όμως ήταν ένας θεοφοβούμενος άνθρωπος, ένας τυφλός θρησκόληπτος που ανάγκασε τον Άλβιν να προσεύχεται για τη μητέρα του ασταμάτητα για ημέρες σε έναν αυτοσχέδιο τόπο προσευχής που δημιούργησε. Όλα αυτά έχει να διαχειριστεί στην ερμηνεία του ο Χόλαντ, και ομολογουμένως εμφανίζεται αρκετά ώριμος.

Γενικότερα, οι ερμηνείες είναι καλές στο φιλμ του Κάμπος, παρότι το γράψιμο δεν τους βοηθάει πάντα. Ο Πάτινσον, ως ανήθικος ιεροκήρυκας, δείχνει για άλλη μία φορά το ταλέντο του που τόσο είχε αμφισβητηθεί, ο Σεμπάστιαν Σταν, ως διεφθαρμένος μπάτσος, είναι τόσο κενός όσο πρέπει σε έναν τέτοιο ρόλο, ο Μπιλ Σκάρσγκαρντ δείχνει τη γκάμα του ξανά, ο Τζέισον Κλαρκ βγάζει την αρρώστια του χαρακτήρα του εξαιρετικά. Μία Βασικόφσκα, Ελίζα Σκάνλεν, Ράιλι Κίου, οι εύθραυστες γυναικείες παρουσίες, μάλλον εσκεμμένα σε δεύτερο πλάνο για να αναδειχτεί ή ούτως ή άλλως υποτιμητική αντιμετώπιση της γυναίκας εκείνη την περίοδο, κυρίως στον αμερικανικό Νότο.

Παρά τον μηδενιστικό χαρακτήρα της, η ταινία εκπέμπει μια αλλόκοτη γοητεία, όπως και οι ταλαιπωρημένοι, άρρωστοι, απογοητευμένοι χαρακτήρες της. Η συνεχής μάχη με το διάβολο, με τα προσωπικά, κοινωνικά και θρησκευτικά δαιμόνια, δεν τους αφήνει να ξεφύγουν από αυτή την επίγεια κόλαση που δημιούργησαν οι πρόγονοί τους κι αυτοί είναι καταδικασμένοι να τη διατηρήσουν ζωντανή. Όσο κι αν στο τέλος ο Κάμπος πάει να μας ξεγελάσει, αφήνοντας να πιστέψουμε ότι ο Άλβιν θα βρει τη λύτρωση, το τελευταίο πλάνο φροντίζει να δείξει ότι ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.