Ο Μάικλ είναι ένας ασφαλιστής που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην καθημερινή του διαδρομή με τη συγκοινωνία για το σπίτι του. Αλλά αυτή τη φορά δεν θα είναι καθόλου ρουτίνα. Αφού έρχεται σε επαφή με έναν μυστηριώδη ξένο, εξαναγκάζεται να αποκαλύψει την ταυτότητα ενός κρυμμένου επιβάτη στο τρένο, πριν την τελευταία στάση. Καθώς προσπαθεί να λύσει όλο αυτό τον γρίφο ενάντια στον χρόνο, συνειδητοποιεί ότι ένα δολοφονικό σχέδιο έχει ξεδιπλωθεί και άθελα του βρίσκεται εν μέσω μιας εγκληματικής συνωμοσίας.

Σκηνοθεσία:

Jaume Collet-Serra

Κύριοι Ρόλοι:

Liam Neeson … Michael MacCauley

Vera Farmiga … Joanna

Patrick Wilson … ντετέκτιβ Alex Murphy

Jonathan Banks … Walt

Sam Neill … αστυνόμος David Hawthorne

Elizabeth McGovern … Karen MacCauley

Killian Scott … πράκτορας Dylan

Clara Lago … Eva

Roland Mοller … Jackson

Florence Pugh … Gwen

Dean-Charles Chapman … Danny MacCauley

Colin McFarlane … Sam

Adam Nagaitis … Jimmy

Kingsley Ben-Adir … πράκτορας Garcia

Damson Idris … πράκτορας Denys

Letitia Wright … Jules Skateboarder

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Byron Willinger, Philip de Blasi, Ryan Engle

Στόρι: Byron Willinger, Philip de Blasi

Παραγωγή: Alex Heineman, Andrew Rona

Μουσική: Roque Banos

Φωτογραφία: Paul Cameron

Μοντάζ: Nicolas De Toth

Σκηνικά: Richard Bridgland

Κοστούμια: Jill Taylor

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Commuter
  • Ελληνικός Τίτλος: Ο Επιβάτης

Παραλειπόμενα

  • Αρχικά, το 2010, ήταν να το σκηνοθετήσει ο Olatunde Osunsanmi, ενώ έπειτα, το 2011, ανακοινώθηκε ο Julian Jarrold. Το 2016 όπου μπήκε και το σχέδιο για τα καλά σε ράγες, εμφανίστηκε το όνομα του Jaume Collet-Serra, στην τέταρτη συνεργασία του με τον Neeson.
  • Παρότι η Vera Farmiga παρουσιάζεται δεύτερη στους τίτλους, στην ταινία εμφανίζεται μόλις 6 λεπτά.
  • Ο Neeson αποκάλυψε ότι καμία σκηνή δεν γυρίστηκε σε πραγματικό τρένο, αλλά ήταν όλες σε στούντιο.
  • Κόστισε 30 εκατομμύρια δολάρια, αλλά έβγαλε 119,9.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 28/10/2018

Δεν νομίζω πια ότι κάνει καλό στην καριέρα του Λίαμ Νίσον να παίζει συνεχόμενα τον ίδιο ακριβώς ρόλο, όσο κι αν αυτός του ταιριάζει. Παρά ταύτα, σε αυτή την τέταρτη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Ζομ Κολέ-Σερά, αλίμονο, αυτός είναι και ο ουσιαστικότερος λόγος να παρακολουθήσει κανείς αυτή τη νευρώδη, αλλά άγαρμπα γραμμένη ταινία. Φαντάζει οι σεναριογράφοι να τραβούσαν στα άκρα το κείμενο τους, μήπως και του προσδώσουν κάποια πρωτοτυπία, αλλά δίχως καμία προσοχή ως προς τη λογική της όλης κατάστασης. Πρέπει να είσαι τυφλός φαν του Νίσον και της δράσης για να προσπερνάς όλα αυτά τα εξόφθαλμα πράγματα που σε καλεί το φιλμ να «καταπιείς». Και η σύνδεση της ιστορίας με ένα μυστήριο αλά Χίτσκοκ παραείναι τραβηγμένη, και δεν παίζει αληθινό ρόλο ώστε να έπαιρνε το έργο μια κάποια ταυτότητα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.