Αγγλία, 1959. Μια νεαρή γυναίκα αποφασίζει, παρά την αντίθεση των κατοίκων, να ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο σε μια μικρή επαρχιακή πόλη. Μια απόφασή που θα εξελιχθεί σε πολιτικό ναρκοπέδιο, με τους περισσότερους να βλέπουν στο πρόσωπό της έναν ανεπιθύμητο εχθρό. Εκθέτοντας τους κατοίκους σε ριζοσπαστικά αριστουργήματα της εποχής, όπως η «Λολίτα» του Ναμπόκοφ και το «Φαρενάιτ 451» του Ρέι Μπράντμπερι, προετοιμάζει το έδαφος της αφύπνισης για τη συντηρητική αυτή πόλη.

Σκηνοθεσία:

Isabel Coixet

Κύριοι Ρόλοι:

Emily Mortimer … Florence Green

Patricia Clarkson … Violet Gamart

Bill Nighy … Edmund Brundish

Honor Kneafsey … Christine

James Lance … Milo North

Frances Barber … Jessie

Julie Christie … αφηγήτρια (φωνή)

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Isabel Coixet

Παραγωγή: Jaume Banacolocha, Joan Bas, Adolfo Blanco, Chris Curling

Μουσική: Alfonso de Vilallonga

Φωτογραφία: Jean-Claude Larrieu

Μοντάζ: Bernat Aragones

Σκηνικά: Llorenc Miquel

Κοστούμια: Merce Paloma

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: The Bookshop

Ελληνικός Τίτλος: Το Βιβλιοπωλείο της Κυρίας Γκριν

Εναλλακτικός Τίτλος: La Libreria [Ισπανία]

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Bookshop της Penelope Fitzgerald.

Κύριες Διακρίσεις

  • Καλύτερη ταινία, σκηνοθεσία και σενάριο στα βραβεία Goya. Υποψήφιο για πρώτο γυναικείο ρόλο (Emily Mortimer), δεύτερο αντρικό ρόλο (Bill Nighy), παραγωγή, μουσική, φωτογραφία, μοντάζ, σκηνικά, κοστούμια και τραγούδι (Feeling Lonely on a Sunday Afternoon).

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 6/1/2019

Καταντάει λιγάκι κλισέ οτιδήποτε έχει ως επίκεντρο την επαρχία, να συγκρίνεται με το «Chocolat». Το πρόβλημα όμως στην προκειμένη περίπτωση, είναι ότι είναι πολλές οι συγκριτικές αναφορές της ταινίας της Ιζαμπέλ Κουαξέ με την επιτυχία του 2000, που θέλεις και μη ανατρέχεις συνεχώς εκεί παρακολουθώντας την. Βέβαια, η ταινία βασίζεται σε βιβλίο του 1978, άρα έχει το τεκμήριο της αθωότητας. Ένα τεκμήριο όμως γεμάτο μια αθωότητα άλλων χρόνων, με ξεκάθαρους ηθικά χαρακτήρες και μηνύματα, και μια πλοκή που ελάχιστες φορές σε «ξυπνάει» από έναν επίπεδο ακαδημαϊσμό. Καλοπροαίρετο από την άλλη, παρά ταύτα, με ένα πολύχρωμο μωσαϊκό ηρώων, ακόμα και μονοδιάστατων όπως είναι, και μια νοσταλγική διάθεση τονισμένη από τα όμορφα χρώματα της φωτογραφίας. Ίσως λίγο χαλαρό χιούμορ θα απάλυνε τα μάτια μας, αλλά κι έτσι αποτελεί μια ξεκούραστη θέαση που απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες. Ιδίως τις πολύ μικρές… και τις πολύ μεγάλες.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.