Στις 13 Νοεμβρίου του 1974, το αστυνομικό τμήμα της κομητείας του Σάφοκ έλαβε μια τηλεφωνική κλήση που τους οδήγησε στον αριθμό 112 της λεωφόρου Όσιαν στο Άμιτιβιλ του Λονγκ Άϊλαντ. Μέσα σ’ ένα μεγάλο αποικιακό, ολλανδικού στιλ οίκημα ήρθαν αντιμέτωποι με ένα φρικιαστικό έγκλημα που στιγμάτισε ανεπανόρθωτα μια φαινομενικά ειρηνική κοινότητα: μια ολόκληρη οικογένεια είχε δολοφονηθεί άγρια την ώρα που κοιμόταν. Τις επόμενες ημέρες, ο Ρόναλντ Ντεφέο, ομολόγησε ότι είχε πυροβολήσει με ένα όπλο τους γονείς και τα αδέλφια του, τον ένα μετά τον άλλον, πάνω στα κρεβάτια τους, ισχυριζόμενος ότι κάποιες “φωνές” μέσα στο σπίτι τον ώθησαν να πραγματοποιήσει αυτά τα αποτρόπαια εγκλήματα. Έναν χρόνο αργότερα, μια νέα πολυμελής οικογένεια, αυτή των Λαντζ, έρχεται να κατοικήσει το σπίτι…

Σκηνοθεσία:

Andrew Douglas

Κύριοι Ρόλοι:

Ryan Reynolds … George Lutz

Melissa George … Kathy Lutz

Jesse James … Billy Lutz

Jimmy Bennett … Michael Lutz

Chloe Grace Moretz … Chelsea Lutz

Rachel Nichols … Lisa

Philip Baker Hall … πάτερ Callaway

Isabel Conner … Jodie Defeo

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Scott Kosar

Παραγωγή: Michael Bay, Andrew Form, Brad Fuller

Μουσική: Steve Jablonsky

Φωτογραφία: Peter Lyons Collister

Μοντάζ: Roger Barton, Christian Wagner

Σκηνικά: Jennifer Williams

Κοστούμια: David C. Robinson

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Αρνητική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: The Amityville Horror
  • Ελληνικός Τίτλος: Τρόμος στο Amityville
  • Εναλλακτικός Ελλ. Τίτλος: Τρόμος στο Άμιτιβιλ [τηλεόραση]

Άμεσοι Σύνδεσμοι

  • Το Εξοχικό Σπίτι του Μυστηρίου (1979)
  • Ο Δαιμονισμένος (1982)
  • Άμιτιβιλ 3, η Βίλα του Τρόμου (1983)
  • Amityville: Το Ξύπνημα (2017)

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: The Amityville Horror του Jay Anson.
  • Σενάριο: Το Εξοχικό Σπίτι του Μυστηρίου του Sandor Stern.

Παραλειπόμενα

  • Βασίζεται στο διάσημο μυθιστόρημα του 1977, όπου ο συγγραφέας του, ο Jay Anson, ισχυρίζονταν ότι βασίζονταν σε αληθινά περιστατικά. Επίσης, ακουμπάει πάνω και στο σενάριο της ορίτζιναλ ταινίας του 1979, αποτελώντας έτσι ριμέικ του.
  • Το σπίτι που χρησιμοποιείται για την ταινία βρίσκεται στο Σάλεμ, και χρονολογείται από τον 19ο αιώνα. Η μόνη σημαντική αλλαγή έγινε για να προσαρμοστούν σε αυτό τα περίφημα παράθυρα στη σοφίτα, ώστε να μοιάζει με το αυθεντικό. Η ανακατασκευή της πρόσοψης αυτής κόστισε 60 χιλιάδες δολάρια, αλλά έπειτα από τα γυρίσματα αφαιρέθηκε προσεκτικά. Όταν όμως το σπίτι πουλήθηκε το 2017, ο νέος ιδιοκτήτης πρόσθεσε ξανά τα συγκεκριμένα παράθυρα, όπου είχαν παραμείνει εντός της σοφίτας.
  • Ο αληθινός George Lee Lutz (έφυγε από τη ζωή το 2006) ισχυρίστηκε ότι τόσο η αυθεντική ταινία όσο και το ριμέικ χρησιμοποίησαν στοιχεία που δεν βασίζονταν στην πραγματικότητα, αλλά και ότι οι παραγωγοί δεν πήραν ποτέ την άδεια του για τη χρήση του ονόματος του. Η MGM, από τη μεριά της, έλεγε πως στην ταινία του 2005 προστέθηκαν νέα στοιχεία που αποκομίστηκαν από νεότερες έρευνες πάνω στα γεγονότα.

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 2/1/2010

Ριμέικ μιας κλασικής ταινίας του 1979, η οποία όμως σκηνοθετικά ήταν μαύρα χάλια. Αυτό που την οδήγησε στην επιτυχία ήταν το γεγονός πως θεωρούνταν ευρέως αληθινή η ιστορία, και το πρωταγωνιστικό σπίτι είχε γίνει χώρος «λατρείας» για τους φαν των παραψυχολογικών φαινόμενων. Η καινούργια είναι πιο συμμαζευμένη δημιουργικά, αλλά έχει όλες τις αδυναμίες ενός ριμέικ και δη ενός σύγχρονου ριμέικ τρόμου: ακαθόριστοι χαρακτήρες, επιτηδευμένες σκηνές, μικρολαθάκια επί της πλοκής κι ανέμπνευστο φινάλε. Από τους πρωταγωνιστές, ο Ράιν Ρέινολντς είναι φιλότιμος, αλλά η Μελίσα Τζορτζ κάπου το χάνει. Η ταινία είχε υλικό να γίνει πολύ πιο τρομακτική, κι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ακόμα ένα ριμέικ, ίσως μετά από κάποια χρόνια. Αλλά θα μου πείτε, εδώ υπάρχει ολόκληρο υποείδος για τα στοιχειωμένα σπίτια, το συγκεκριμένο θα μας έλειπε;

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

27 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *