1944, στρατόπεδο αιχμαλώτων Άουσβιτς. Ο κρατούμενος Σαούλ Όσλαντερ είναι εξαναγκασμένος να θάβει τα σώματα των συνανθρώπων του σε ένα από τα κρεματόρια. Η ψυχή του θα συνταραχτεί όταν έρχεται η ώρα να θάψει ένα αγόρι που πιστεύει ότι είναι ο γιος του. Πλέον, δεν στέφεται τίποτα άλλο, ούτε καν τα σχέδια εξέγερσης των συγκρατούμενων του, παρά να βρει έναν ραβίνο και να φροντίσει το παιδί όπως δεν το φρόντισε ποτέ όταν ήταν εν ζωή.

Σκηνοθεσία:

Laszlo Nemes

Κύριοι Ρόλοι:

Geza Rohrig … Saul Auslander

Levente Molnar … Abraham Warszawski

Urs Rechn … Biederman

Sandor Zsoter … Δρ Miklos Nyiszli

Uwe Lauer … αξιωματικός Voss

Christian Harting … αξιωματικός Busch

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Laszlo Nemes, Clara Royer

Παραγωγή: Gabor Rajna, Gabor Sipos

Μουσική: Laszlo Melis

Φωτογραφία: Matyas Erdely

Μοντάζ: Matthieu Taponier

Σκηνικά: Laszlo Rajk

Κοστούμια: Edit Szucs

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Saul Fia

Ελληνικός Τίτλος: Ο Γιος του Σαούλ

Διεθνής Τίτλος: Son of Saul

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας (Ουγγαρία).
  • Χρυσή Σφαίρα ξενόγλωσσης ταινίας.
  • Βραβείο Bafta ξενόγλωσσης ταινίας.
  • Συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ Κανών. Μεγάλο βραβείο επιτροπής και βραβείο FIPRESCI.

Παραλειπόμενα

  • Ο Nemes συνέλαβε την ιδέα για την ταινία, διαβάζοντας μια συλλογή από μαρτυρίες sonderkommando (εργαζόμενοι κρατούμενοι των ναζί), το The Scrolls of Auschwitz. Το σενάριο ξεκίνησε να το γράφει από το 2010, μαζί με την Clara Royer, περνώντας έπειτα κάποια χρόνια για να ερευνήσουν τις πηγές της ιστορίας, βοηθούμενοι κι από ιστορικούς όπως οι: Gideon Greif, Philippe Mesnard και Zoltan Vagi.
  • Αρχικά προορίζονταν να είναι γαλλική παραγωγή, μια και δεν έβρισκαν κεφάλαια διόλου εύκολα, με γάλλο πρωταγωνιστή.
  • Ο Geza Rohrig δεν είχε πρότερη εμπειρία από κινηματογράφο, κι ενώ η καριέρα του έχει ξεκινήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Η κυριότερη ενασχόληση του είναι η ποίηση, εκδίδοντας αρκετές συλλογές.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Νάνσυ Μιχαηλίδου

Έκδοση Κειμένου: 9/11/2015

Έχοντας ήδη το Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής και το βραβείο FIPRESCI του φετινού φεστιβάλ των Κανών, το πρώτο (!) φιλμ του Λάσλο Νέμες, του άλλοτε βοηθού του Μπέλα Ταρ, αποτελεί ήδη τον πιο ισχυρό διεκδικητή για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας. Τοποθετημένο το 1944, στο στρατόπεδο αιχμαλώτων του Άουσβιτς, ακολουθεί τον κρατούμενο Σαούλ Όσλαντερ. Ο Σαούλ είναι μέλος της ομάδας Ζόντερκομάντο, ένα τμήμα των εβραίων φυλακισμένων που επιλέχθηκαν από το στρατόπεδο συγκέντρωσης για να βοηθήσουν τους ναζί στην επιχείρηση ολικής εξολόθρευσης. Το πόστο του βρίσκεται στα κρεματόρια, όπου μια μέρα ανάμεσα στα πτώματα θα ανακαλύψει το άψυχο κορμί του γιου του. Παρά το ρίσκο, και παρά το γεγονός ότι η ομάδα των Ζόντερκομάντο καταστρώνει σχέδια για εξέγερση, ο Σαούλ έχει μόνο ένα πράγμα στον νου του: να θάψει το παιδί του όπως του αρμόζει και να βρει έναν ραβίνο που θα πει την επιμνημόσυνη προσευχή Καντίς.

Ο Λάσλο Νέμες μάς ξεναγεί στους φριχτότερους χώρους των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Με όχημα τον χαρακτήρα του Σαούλ (ερμηνευμένο από την εμβληματική μορφή του ούγγρου ηθοποιού και ποιητή Γκέζα Ρέριγκ), παρακολουθούμε τον καθημερινό εφιάλτη ενός Ζόντερκομάντο. Ο Νέμες χρησιμοποιεί τετράγωνο φορμά σε ολόκληρη την ταινία πλην του τέλους της, για να απομονώσει το μάτι εκεί που πρέπει, ενώ η χρήση μικρού βάθους πεδίου στις σκηνές φρίκης, αναδεικνύουν με ευκρίνεια τον πρωταγωνιστή, αφήνοντας το φόντο θολό, επιτρέποντας έτσι στον θεατή να γνωρίσει τη φρίκη, χωρίς όμως να στοιχειώσει το μάτι του με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Αυτό είναι το μόνο χάιδεμα στην πλάτη του θεατή από τον Νέμες, που παρουσιάζει ανελέητα την κόλαση του Ολοκαυτώματος μέσα από την τραγική ιστορία του πρωταγωνιστή του. Από τη στιγμή που οι Ζόντερκομάντο, ως εκτελεστικά όργανα, θα υποδεχτούν τους Εβραίους, θα τους ζητήσουν να βγάλουν τα ρούχα τους και θα τους οδηγήσουν στα κρεματόρια, μέχρι τη στιγμή που θα ξεχωρίσουν τα τιμαλφή, θα περισυλλέξουν τα πτώματα, θα τα μεταφέρουν προς καύση, θα πετάξουν τις στάχτες τους στο ποτάμι και θα καθαρίσουν ξανά τον θάλαμο αερίων για να υποδεχτεί τους επόμενους.

Ο Γκέζα Ρέριγκ κουβαλά την ταινία στη πλάτη του, καθώς η κάμερα του Νέμες δεν τον αφήνει λεπτό από τα μάτια της. Και καθώς ο Σαούλ περιπλανιέται σ` αυτό το κολαστήριο, ξεναγεί τον θεατή όχι μόνο στην καθημερινή φρίκη του, αλλά και στην εκτελεστική απάθεια που του έχει επιβληθεί, μέχρι να εμφανιστεί το πτώμα του γιου του, για να του υπενθυμίσει την ανθρώπινη πλευρά του και να του δώσει έναν νέο λόγο ύπαρξης.

Βαθμολογία:


>>>>>>>>> Συνολικές Επισκέψεις: 68 || Επισκέψεις Βδομάδας: 1

Γκαλερι φωτογραφιων

11 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.