
Μια οικογένεια στα προάστια στοιχειώνεται από δαιμονικές δυνάμεις. Επίκεντρο των επιθέσεων τους είναι η 8χρονη κόρη των Μπάουεν, η Μάντισον, που δεν αργεί να πιαστεί αιχμάλωτη των παραφυσικών δυνάμεων, με την απειλή να εξαφανιστεί για πάντα. Η οικογένεια τώρα πρέπει να βρει το θάρρος ώστε να μείνει ενωμένη και να νικήσει το κακό.
Σκηνοθεσία:
Κύριοι Ρόλοι:
Sam Rockwell … Eric Bowen
Rosemarie DeWitt … Amy Bowen
Saxon Sharbino … Kendra Bowen
Kyle Catlett … Griffin Bowen
Kennedi Clements … Madison Bowen
Jared Harris … Carrigan Burke
Jane Adams … Δρ Brooke Powell
Nicholas Braun … Boyd
Κεντρικό Επιτελείο:
Σενάριο: David Lindsay-Abaire
Παραγωγή: Roy Lee, Sam Raimi, Rob Tapert
Μουσική: Marc Streitenfeld
Φωτογραφία: Javier Aguirresarobe
Μοντάζ: Jeff Betancourt, Bob Murawski
Σκηνικά: Kalina Ivanov
Κοστούμια: Delphine White
Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Μέτρια.
Τίτλοι
- Αυθεντικός Τίτλος: Poltergeist
- Ελληνικός Τίτλος: Το Πνεύμα του Κακού
Άμεσοι Σύνδεσμοι
- Το Πνεύμα του Κακού (1982)
- Το Πνεύμα του Δαίμονα (1986)
- Η Εκδίκηση των Δαιμόνων (1988)
Σεναριακή Πηγή
- Στόρι: Το Πνεύμα του Κακού (1982) του Steven Spielberg.
Παραλειπόμενα
- Reboot της κλασικής σειράς οικογενειακού τρόμου. Παρότι είναι όμως reboot, είναι και ταυτόχρονα ριμέικ της πρώτης ταινίας.
- Τα Universal Studios είχαν αρχικά σκεφτεί τη δημιουργία ενός πρίκουελ για τον αιδεσιμότατο Κέιν που δεν προχώρησε. Αργότερα, το 2003, η Metro-Goldwyn-Mayer Pictures ξεκίνησε τον σχεδιασμό για ένα τέταρτο μέρος του franchise, με τίτλο Poltergeist: Kayeri, που όμως θα παράκαμπτε όσα συνέβησαν στο -καταστροφικό εμπορικά και κριτικά- τρίτο μέρος. Οι Craig T. Nelson και JoBeth Williams ήρθαν σε συζητήσεις για να επιστρέψουν στους ρόλους τους, ενώ αναζητούνταν μια νέα Κάρολ Αν, μια και η Heather O’Rourke είχε δυστυχώς φύγει νεότατη από τη ζωή το 1988. Το 2005 είχε γίνει γνωστό ότι η Hilary Duff θα την αντικαθιστούσε. Τον επόμενο όμως χρόνο ήρθε σαν φήμη η είδηση πως τελικά το σενάριο θα άλλαζε ρότα ώστε να γίνει ριμέικ αντί για σίκουελ -και μάλιστα πιστό σκηνή προς σκηνή. Το στούντιο αυτό θα το διαψεύσει, αλλά θα αναθέσει στον Michael Grais τη συγγραφή νέου σίκουελ σεναρίου με τίτλο Poltergeist: In The Shadows. Κι αυτό όμως άντεξε ως το 2008, που πλέον ανέλαβαν οι Juliet Snowden και Stiles White το σενάριο, με σκηνοθέτη τον Vadim Perelman. Τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η MGM ήταν αυτά που κόστισαν στη δημιουργία της συγκεκριμένης εκδοχής.
- Η τελική ευθεία για την ολοκλήρωση εκκίνησε το 2012 όταν ο Sam Raimi μπήκε στην παραγωγή. Πριν την επιλογή του Gil Kenan, λανθασμένες πληροφορίες ήθελαν τον Raimi να αναλάμβανε και τη σκηνοθεσία. Με την είσοδο στο σχέδιο και της 20th Century Fox, επιτέλους είχε φτάσει η ώρα και για τα γυρίσματα.
- Οι Tom Cruise και Richard Armitage ήταν υποψήφιοι για τον ρόλο του Τζον Μπάουεν.
- Η ταινία βγήκε και τρισδιάστατη.
- Παρά τις μέτριες προς αρνητικές κριτικές, το φιλμ εισέπραξε 95,4 εκατομμύρια δολάρια, έναντι μπάτζετ των 35.
- Τ0 2019, οι αδελφοί Russo είχαν αναγγείλει τη δημιουργία ενός νέου reboot, στο οποίο θα ήταν παραγωγοί.
Κριτικός: Σταύρος Γανωτής
Έκδοση Κειμένου: 9/6/2018
Ακόμη κι αν δεν ακούγεται περίεργο ότι έκαναν ριμέικ την κλασική ταινία σπιλμπεργκικού τρόμου των 1980, με ελπίδα να ξαναγίνει σειρά, αναρωτιέται κανείς ποιος ο λόγος και ποια η αιτία. Όχι κατά ανάγκη πριν καν τη δει, αλλά αφού τη βλέπει. Κι αυτό, επειδή όχι μονάχα είναι μηδενική η ανανέωση σε όσα είχαμε δει στο ορίτζιναλ, αλλά δεν υπάρχει τουλάχιστον ένας νέος χαρακτήρας, κάποια άλλο ύφος. Πατώντας λοιπόν πάνω στα γνωστά, ο Gil Kenan αποδεικνύεται μετριότατος copy-artist, αφού και στο παραμικρό εντός της ταινίας κάτι έχει χαθεί στον δρόμο. Δεν υπάρχει πουθενά η παλιά μαγεία, δεν υπάρχει όμως καν μια πιο σύγχρονη, πιο gore αισθητική που ίσως θα έκανε μια διαφορά, όσο κι αν το παλεύουν στο πιο καθαρού τρόμου μοτίβο. Το καστ δεν είναι σόι, ούτε καν τα παιδιά, αλλά βέβαια αυτό δεν παίζει απώτερη σημασία, αφού εδώ χάσαμε την μπάλα στα βασικά. Όχι απόλυτα κακό, αν το δεις κατά ανάγκη ψυχρά, αλλά ούτε καν αυτό δεν έχει τόση σημασία.
Αν εντέλει απομένει κάτι, είναι η ελπίδα των παραγωγών να δει κάποιος σημερινός νέος πρώτα τη συγκεκριμένη ταινία και να τη χαρακτηρίσει έτσι λογικά ενδιαφέρουσα λόγω του διαχρονικού στόρι. Μα αν, όπως επιβάλλεται, έχεις δει πρώτα την ταινία του Hooper, όχι απλά προσπερνάς, αλλά όπως ξεκίνησε και η μικρή μας αυτή κριτική, απλά αναρωτιέσαι…
Βαθμολογία:
![]()
![]()




