Η ανείπωτη ιστορία του Ρόμπερτ Μπρους, ο οποίος μεταμορφώθηκε από ηττημένος αριστοκράτης σε απρόθυμο βασιλιά και, στη συνέχεια, σε επικηρυγμένο ήρωα κατά τη διάρκεια μίας ξεχωριστής χρονιάς. Εξαναγκασμένος να ριχτεί στη μάχη για να σώσει την οικογένειά του, τον λαό και τη χώρα του από το καταπιεστικό αγγλικό καθεστώς της μεσαιωνικής Σκωτίας, ο Ρόμπερτ αρπάζει τον θρόνο της Σκωτίας και οδηγεί μια ετερόκλητη ομάδα ανδρών να αντιμετωπίσουν την οργή του ισχυρότερου στρατού του κόσμου, ηγέτης του οποίου είναι ο αδίστακτος βασιλιάς Εδουάρδος ο Α’ και ο ευέξαπτος γιος του, ο πρίγκιπας της Ουαλίας.

Σκηνοθεσία:

David Mackenzie

Κύριοι Ρόλοι:

Chris Pine … Robert Bruce

Aaron Taylor-Johnson … James Douglas

Florence Pugh … Elizabeth Burgh

Billy Howle … πρίγκιπας Edward

Tony Curran … Angus Og Macdonald

Lorne MacFadyen … Neil Bruce

Alastair Mackenzie … John Strathbogie

James Cosmo … Robert de Brus

Callan Mulvey … John III Comyn

Stephen Dillane … βασιλιάς Edward I

Steven Cree … Σερ Christopher Seton

Sam Spruell … Aymer de Valence

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Bathsheba Doran, David Mackenzie, James MacInnes, David Harrower, Mark Bomback

Παραγωγή: Gillian Berrie

Μουσική: Grey Dogs

Φωτογραφία: Barry Ackroyd

Μοντάζ: Jake Roberts

Σκηνικά: Donald Graham Burt

Κοστούμια: Jane Petrie

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Video-on-Demand.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Μέτρια.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Outlaw King

Ελληνικός Τίτλος: Επικηρυγμένος Βασιλιάς

Παραλειπόμενα

  • Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Τορόντο, προβλήθηκε και σε αυτό του Λονδίνου και κατέληξε στη συνδρομητική τηλεόραση του Netflix.
  • Η διάρκεια που έκανε πρεμιέρα το φιλμ ήταν 137 λεπτά. Οι πρώτες όμως κριτικές ώθησαν τον Mackenzie να κόψει περίπου 20 λεπτά σε νέο μοντάζ. Μέσα σε αυτά υπήρχε σκηνή μάχης και μια 8λεπτη σκηνή καταδίωξης.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 21/12/2018

Θα περίμενε κανείς ίσως κάτι το πιο ολοκληρωμένο από τον David Mackenzie, αλλά μοιάζει εδώ να υπάρχει ένας άτυπος συμβιβασμός ότι δεν θα τα δώσει όλα κάνοντας ταινία για το Netflix. Και είναι κρίμα, μια και από την άλλη μέσα σε αυτό τον «συμβιβασμό» υπάρχει η ελευθερία να δούμε αληθινή βία στις μάχες κι όχι ακόμα μια ιμιτασιόν PG-13 αιματοχυσία…

Βασικά και κύρια, δεν μιλάμε για έπος, κι ενώ η όλη ιστορία το επέβαλε. Παρότι μοιάζει να υπάρχει ακρίβεια στην αναπαράσταση της μεσαιωνικής Σκοτίας, ελάχιστα είναι εκείνα τα πλάνα που εμπνέουν κινηματογραφικό μεγαλείο, ενώ και η φωτογραφία είναι μάλλον η στάνταρ που θα συναντούσαμε και σε μια τηλεοπτική παραγωγή. Μα αυτό δεν είναι το αληθινό πρόβλημα του φιλμ, πόσο μάλλον που από έναν δημιουργό σαν τον Mackenzie μόνο έπος δεν θα περιμέναμε. Το θέμα είναι ότι όλα φαντάζουν αποσπασματικά. Είναι σαν ένα χρονογράφημα των γεγονότων που οδήγησαν τότε στη δημιουργία του βασιλείου της Σκοτίας, και μάλιστα σε πολλά σημεία βιαστικό. Πλάνα περνούν στα γρήγορα, συγκρούσεις κρατούν ελάχιστα, κι ένα γεγονός που γενικά έγραψε περίλαμπρη ιστορία δεν μπορεί να γράψει αντίστοιχη επί της οθόνης.

Ίσως από τα παραπάνω το καταλάβατε ήδη, αλλά επιβάλλεται να τονιστεί η σχεδόν μηδαμινή ανάλυση χαρακτήρων. Οι μόνοι δύο που αγγίζονται ανάμεσα σε ένα πλούσιο μωσαϊκό προσώπων είναι ο Ρόμπερτ Μπρους (αλίμονο, άλλωστε) και η σύζυγος του, Ελισάβετ. Ο μεν πρώτος όμως αφήνει αδικαιολόγητα ερωτηματικά υπό την παγερή ερμηνεία του Chris Pine, ενώ η δεύτερη, ενώ ευτυχεί υπό την προσωποποίηση της Florence Pugh, δεν έχει τις εσωτερικές σκηνές που θα χρειάζονταν. Έτσι, αυτό που έχουμε στα χέρια μας μοιάζει πολύ με δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, έστω και πλούσιο για το είδος του. Και η ειρωνεία είναι ότι έτσι η παγκόσμια συνείδηση θα θυμάται πάντα ως ήρωα της Σκοτίας τον Γουίλαμ Γουάλας λόγω του «Braveheart», αγνοώντας ότι ο εθνικός τους ήρωας είναι στην πραγματικότητα ο Μπρους…

Όπως όμως και να έχει, και με όποια λογική κι αν κάτσετε να το παρακολουθήσετε, χαμένοι δεν θα βγείτε. Είναι μια σοβαρή δουλειά που όσο αρνείται την κινηματογραφική της ταυτότητα, προσφέρει τα μέγιστα στην αναπαραγωγή της μνήμης και την αναπαράσταση των γεγονότων. Και πόσο άλλωστε συχνά έχουμε την ευκαιρία να πάρουμε μια γεύση από αληθινή μεσαιωνική μάχη, κι όχι «υπονοούμενους» χολιγουντιανούς σκοτωμούς;

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

12 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.