Μια νεαρή κοπέλα, μετά από μια παρεξήγηση, προσπαθεί να βάλει στον ίσιο δρόμο έναν νέο που τον θεωρεί κλέφτη. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν ανακαλύπτει ότι δεν είναι κλέφτης, αλλά ένας από τους πιο πετυχημένους δικηγόρους της Αθήνας. Η ιστορία ενός ερωτικού ειδυλλίου ανάμεσα σε δυο νέους, που γεννιέται σ’ ένα νησί του Αιγαίου και έχει αίσιο τέλος στην πρωτεύουσα.

Σκηνοθεσία:

Δημήτρης Ιωαννόπουλος

Κύριοι Ρόλοι:

Δημήτρης Χορν … Παύλος Λιγνός

Κάκια Αναλυτή … Λένα Χαρτά

Διονύσης Παπαγιαννόπουλος … Παυσανίας

Κώστας Ρηγόπουλος … φίλος του Παύλου

Αλίκη Ανδρέου … Τασία

Θόδωρος Μορίδης … καθηγητής Χαρτάς

Κατερίνα Χέλμη

Λέλα Πατρικίου

Θανάσης Βέγγος … πωλητής

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Δημήτρης Ιωαννόπουλος

Μουσική: Μίμης Πλέσσας

Φωτογραφία: Παύλος Φιλίππου

Μοντάζ: Λευτέρης Σιάσκας

Σκηνικά: Τάσος Ζωγράφος

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Μια του Κλέφτη…

Διεθνής Τίτλος: Once Lucky

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Μια του Κλέφτη, Δυο του Κλέφτη (1949)

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Μια του Κλέφτη, Δυο του Κλέφτη του Δημήτρη Ιωαννόπουλου.

Κύριες Διακρίσεις

  • Βραβείο πρώτου αντρικού ρόλου (Δημήτρης Χορν) στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Παραλειπόμενα

  • Τελευταία από τις 7 ταινίες που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Ιωαννόπουλος.
  • Τα εξωτερικά γυρίσματα έγιναν σε Αθήνα και Πάρο.
  • Με 22.740 εισιτήρια, ήρθε στην 23η θέση ανάμεσα σε 58 ελληνικές ταινίες της σαιζόν.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 16/8/2010

Πολύ άτυχη η επιλογή τού να σκηνοθετηθεί από τον συγγραφέα του θεατρικού, στο οποίο βασίζεται το φιλμ, τον Δημήτρη Ιωαννόπουλο. Αν η ταινία είχε μια σπίθα κι από την κάμερα, μπορεί να ήταν από τις πιο αξέχαστες κωμωδίες του ελληνικού κινηματογράφου. Σπίθα, όμως, παίρνει από τον Δημήτρη Χορν που είναι άψογος, και την Κάκια Αναλυτή, ιδανική σε αυτό που τότε ονόμαζαν «μικρούλα». Το σενάριο δεν είναι το σπουδαιότερο, αλλά η απόδοση κάθε ατάκας από τον Χορν τού προσδίδει ιστορική αξία. Είναι διασκεδαστικό, είναι δροσερό (αντίθετα με τα ψυχρά πλάνα δωματίου, αυτά της Πάρου κάνουν τη διαφορά) και ικανοποιεί στα μέγιστα τον θεατή, ακόμα κι αν αυτός δεν είναι Έλληνας (πράγμα σπάνιο). Κι αυτό επειδή έχει μια ιδιαιτέρως μοντέρνα ματιά σε σχέση με τις ταινίες της εποχής, μια εστέτ αισθητική (αλά Κυριακάτικο Ξύπνημα) που μόνο Χορν θα μπορούσε έτσι να αποδώσει.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

10 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.