Δημοκρατία της Ολλανδίας, 1665. Ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι, κόρη φτωχών χωρικών, στέλνεται να δουλέψει ως υπηρέτρια στο σπίτι ενός ζωγράφου. Σιγά-σιγά, μέσα τις σκιές και τις γωνίες του μεγάλου σπιτιού παρατηρεί την καθημερινότητα της οικογένειας: την παραμελημένη σύζυγο, τη δεσποτική φιγούρα της μητέρας της, τα παιδιά που διαρκώς αυξάνονται. Μία μέρα, όμως, συναντά και τον κύριο του σπιτιού. Εισέρχεται δειλά στο μυστηριώδες καταφύγιό του, κερδίζει την εμπιστοσύνη του και εκείνος της αποκαλύπτει τον γοητευτικό κόσμο της τέχνης του. Το αμόρφωτο κορίτσι θα γίνει η μόνη ικανή να αφουγκραστεί την καρδιά του κυρίου της. Ένας πίνακας θα μεταφέρει στους αιώνες τον απόηχο μιας αγάπης τόσο βαθιάς που κανείς δεν τόλμησε να ζήσει.

Σκηνοθεσία:

Peter Webber

Κύριοι Ρόλοι:

Scarlett Johansson … Griet

Colin Firth … Johannes Vermeer

Tom Wilkinson … Pieter van Ruijven

Judy Parfitt … Maria Thins

Cillian Murphy … Pieter

Essie Davis … Catharina Vermeer

Joanna Scanlan … Tanneke

Alakina Mann … Cornelia Vermeer

Rollo Weeks … Frans

Anna Popplewell … Maertge

Geoff Bell … Paul

John McEnery … αποθηκάριος

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Olivia Hetreed

Παραγωγή: Andy Paterson, Anand Tucker

Μουσική: Alexandre Desplat

Φωτογραφία: Eduardo Serra

Μοντάζ: Kate Evans

Σκηνικά: Ben van Os

Κοστούμια: Dien van Straalen

Διεθνής Κριτική (μ.ο.): Θετική.

Τίτλοι

  • Αυθεντικός Τίτλος: Girl with a Pearl Earring
  • Ελληνικός Τίτλος: Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι

Σεναριακή Πηγή

  • Μυθιστόρημα: Girl with a Pearl Earring της Tracy Chevalier.

Κύριες Διακρίσεις

  • Υποψήφιο για Όσκαρ φωτογραφίας, σκηνικών και κοστουμιών.
  • Υποψήφιο για Χρυσή Σφαίρα πρώτου γυναικείου ρόλου (Scarlett Johansson) σε δράμα, και μουσικής.
  • Υποψήφιο για Bafta καλύτερης βρετανικής ταινίας, πρωτοεμφανιζόμενου (σκηνοθεσία), πρώτου γυναικείου ρόλου (Scarlett Johansson), δεύτερου γυναικείου ρόλου (Judy Parfitt), σεναρίου, μουσικής, φωτογραφίας, σκηνικών, κοστουμιών και μακιγιάζ/κομμώσεων.
  • Βραβείο φωτογραφίας στα Ευρωπαϊκά Βραβεία. Υποψήφιο για αντρική ερμηνεία (Colin Firth) και μουσική.
  • Βραβείο φωτογραφίας στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.

Παραλειπόμενα

  • Η σεναριογράφος Olivia Hetreed διάβασε το ομώνυμο βιβλίο του 1999 λίγο μετά την έκδοση του και πριν γίνει μπεστ-σέλερ, και η μικρή εταιρία παραγωγής του συζύγου της (Archer Street Productions) έπεισε την Tracy Chevalier να τους πουλήσει τα δικαιώματα για να γίνει ταινία. Ο λόγος που η συγγραφέας συμφώνησε με μια τόσο μικρή εταιρία ήταν πως την έπεισαν ότι ένα μεγάλο χολιγουντιανό στούντιο θα έδινε σίγουρα έμφαση στο σεξουαλικό στοιχείο. Η συγγραφέας θα βρεθεί στο πλάι της Hetreed καθ’ όλη τη διαδικασία μετατροπής του έργου της σε σενάριο.
  • Ο ρόλος της Γκρίετ θα δοθεί αρχικά στην Kate Hudson, η οποία και τον κυνήγησε. Παρόλα αυτά και μόλις τρεις εβδομάδες πριν την έναρξη γυρισμάτων, η ηθοποιός θα επικαλεστεί δημιουργικές διαφορές και θα αποχωρήσει. Η αποχώρηση αυτή θα γίνει αφορμή της απόσυρσης της χρηματοδότησης από την Intermedia, που με τη σειρά της ώθησε σε απόσυρση από τη σκηνοθεσία του Mike Newell, αλλά και του Ralph Fiennes που θα υποδύονταν τον Γιοχάνες Βερμέερ. Κι ενώ ένα άρθρο προμήνυε το οριστικό τέλος της παραγωγής, ο μάλλον άσημος τηλεοπτικός σκηνοθέτης Peter Webber έτυχε να επισκεφθεί το γραφείο των παραγωγών, και μέσω ενός πόστερ έμαθε για την ταινία. Ο Webber διάβασε το σενάριο και ανέλαβε τη σκηνοθεσία, παρότι δεν είχε δουλέψει ποτέ πριν για τη μεγάλη οθόνη. Αυτός είναι που θα επιλέξει τη 17χρονη Scarlett Johansson, ανάμεσα σε 150 υποψήφιες κοπέλες, σε έναν ρόλο που έμελλε να είναι από τους κομβικούς στην καριέρα της (την ίδια εποχή γυρίζονταν το Χαμένοι στη Μετάφραση).
  • Το μπάτζετ δεν ξεπερνούσε τις 10 εκατομμύρια λίρες, κάτι που ωφέλησε ως προς τη δημιουργία ενός λιτού κλίματος επί του φιλμ, και όχι ενός πλουμιστού όπως συνηθίζονταν στις ταινίες εποχής. Ο Eduardo Serra επέλεξε κυρίως φυσικούς φωτισμούς αλά Μπάρι Λίντον, μελετώντας την τέχνη εκείνης της περιόδου αλλά και ειδικά του Βερμέερ, ενώ τα γυρίσματα που μοιράστηκαν ανάμεσα σε Άμστερνταμ, Βέλγιο και Λουξεμβούργο ήταν ως επί το πλείστον εσωτερικά. Επειδή όμως έπρεπε να είναι και η διάρκεια ανάλογη με το μπάτζετ, κόπηκε το ένα τρίτο από το υλικό του βιβλίου, με πολλούς χαρακτήρες και υποπλοκές να χάνονται τελείως.
  • Τα έσοδα έφτασαν στα 31,4 εκατομμύρια δολάρια, κάτι που καταχωρήθηκε ως επιτυχία.

Κριτικός: Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur

Έκδοση Κειμένου: 28/6/2011

Το «Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο σκουλαρίκι» είναι μια χαμηλών τόνων, καλλιτεχνικά πανέμορφη ταινία που επιχειρεί να αφηγηθεί τη δημιουργία του γνωστού ομώνυμου πίνακα. Η ιστορία ακολουθεί μια νεαρή όμορφη υπηρέτρια (από τους καλύτερους ρόλους της Γιόχανσον, μια γλυκιά και «εύθραυστη» ερμηνεία) που δουλεύει στο σπίτι του ζωγράφου Γιοχάνες Βερμέερ (ένας πάρα πολύ καλός Κόλιν Φερθ) και θα καταλήξει να είναι το κορίτσι που απεικονίζεται στον πίνακα, ενώ η οικειότητα μεταξύ αυτής και του ζωγράφου διαρκώς ενισχύεται…

Έχοντας ως κύριο θέμα τους πίνακες του Βερμέερ, η ταινία έχει εξαιρετικά προσεγμένη φωτογραφία, έτσι ώστε οι εικόνες άλλοτε να φτάνουν στα όρια της ψυχεδέλειας και άλλοτε να μοιάζουν, πραγματικά, σαν κινούμενοι πίνακες. Η εξαιρετική της φωτογραφία, υποψήφια για Όσκαρ, συνοδεύεται αριστουργηματικά από μία όχι ιδιαίτερα αξιομνημόνευτη, αλλά αληθινά γοητευτική και μαγευτική μουσική επένδυση από τον Αλεξάντρ Ντεσπλά, που δεν σου επιτρέπει να σηκωθείς από τη θέση σου ούτε καν όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους, ώστε να κάτσεις να την απολαύσεις…

Ωστόσο κάτι λείπει από την ταινία. Είναι δύσκολο να προσδιορίσεις τι ακριβώς, αλλά κάτι λείπει. Αδυνατεί σε κάποιο βαθμό να σε ταυτίσει με τους χαρακτήρες, σε κρατά σε σχετική απόσταση, δεν σε αγγίζει απολύτως. Παραμένει όμως μια αισθητικά έξοχη, συνολικά σαγηνευτική και αρκετά ιδιαίτερη ταινία, που με κάποιο πιο «βαρύγδουπο» όνομα στη σκηνοθεσία, θα μπορούσε ίσως να φτάνει συνήθως άπιαστα ποιοτικά επίπεδα.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

22 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *