O Νιουτ Σκαµάντερ είναι ο διασημότερος µαγοζωολόγος του Κόσμου των Μάγων, που στα ταξίδια του έχει συναντήσει και καταγράψει χιλιάδες μαγικά πλάσματα, τα οποία και συγκέντρωσε στο βιβλίο του Χόγκουαρτς, «Φανταστικά Ζώα και Πού Βρίσκονται». Αυτή τη φορά, έχει καταφύγει στη Νέα Υόρκη για να αναζητήσει και να καταγράψει νέα μαγικά πλάσματα.

Σκηνοθεσία:

David Yates

Κύριοι Ρόλοι:

Eddie Redmayne … Newt Scamander

Katherine Waterston … Tina Goldstein

Dan Fogler … Jacob Kowalski

Alison Sudol … Queenie Goldstein

Colin Farrell … Percival Graves

Ezra Miller … Credence Barebone

Samantha Morton … Mary Lou Barebone

Jon Voight … Henry Shaw Sr.

Carmen Ejogo … Seraphina Picquery

Ron Perlman … Gnarlack (φωνή)

Ronan Raftery … Langdon Shaw

Josh Cowdery … Henry Shaw Jr.

Kevin Guthrie … Κος Abernathy

Zoe Kravitz … Leta Lestrange

Johnny Depp … Gellert Grindelwald

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: J.K. Rowling

Παραγωγή: David Heyman, Steve Kloves, J.K. Rowling, Lionel Wigram

Μουσική: James Newton Howard

Φωτογραφία: Philippe Rousselot

Μοντάζ: Mark Day

Σκηνικά: Stuart Craig

Κοστούμια: Colleen Atwood

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Fantastic Beasts and Where to Find Them

Ελληνικός Τίτλος: Φανταστικά Ζώα και Πού Βρίσκονται

Άμεσοι Σύνδεσμοι

Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος (2001)

Ο Χάρι Πότερ και η Κάμαρα με τα Μυστικά (2002)

Ο Χάρι Πότερ και ο Αιχμάλωτος του Αζκαμπάν (2004)

Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς (2005)

Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα (2007)

Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ (2009)

Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, Μέρος 1ο (2010)

Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου, Μέρος 2ο (2011)

Φανταστικά Ζώα: Τα Εγκλήματα του Γκίντελβαλντ (2018)

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ κοστουμιών. Υποψήφιο για σκηνικά.
  • Βραβείο Bafta σκηνικών. Υποψήφιο για καλύτερη βρετανική ταινία, κοστούμια, ειδικά εφέ και ήχο.

Παραλειπόμενα

  • Πρόκειται για spin-off της σειράς Χάρι Πότερ, στο οποίο η J. K. Rowling επέλεξε να κάνει ντεμπούτο κι ως σεναριογράφος. Αυτό ανακοινώθηκε πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 2013, όπου η Warner Bros. Pictures εκδήλωσε τη διάθεση της να κάνει νέα σειρά πάνω στο βιβλίο που εκδόθηκε το 2001. Το 2014, ανακοινώθηκε πως θα γίνει το λιγότερο τριλογία. Η συγγραφέας δήλωσε πως δεν θα είναι ούτε σίκουελ, ούτε πρίκουελ του Πότερ, αλλά προέκταση αυτού.
  • Για τον ρόλο του Νιούτ, υποψήφιος ήταν ο Matt Smith κι ο Nicholas Hoult. Για αυτόν της Κουίνι: Saoirse Ronan, Dakota Fanning , Kristen Stewart και Lili Simmons. Για της Τίνα: Kate Upton και Elizabeth Debicki. Και για του Τζέικομπ: Michael Cera και Josh Gad.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Πάρις Μνηματίδης

Έκδοση Κειμένου: 17/11/2016

Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 1926. Ο μαγικοζωολόγος Newt Scamander έχει υπό την προστασία του μια μεγάλη ποικιλία μαγικών πλασμάτων και φιλοδοξεί να γράψει ένα βιβλίο που θα καταγράφει για αυτά πληροφορίες και λεπτομέρειες, και θα εξηγεί γιατί είναι απαραίτητο να προστατευτούν τα ζώα αυτά. Καταφτάνει στη Νέα Υόρκη με μια βαλίτσα γεμάτη από αυτά τα πλάσματα και όταν ένα από αυτά δραπετεύει, στην προσπάθεια του να το επανακτήσει, μπλέκει στα πόδια του κι έναν συνηθισμένο άνθρωπο χωρίς μαγικές ικανότητες, τον Jacob Kowalski. Όταν ύστερα από ένα μπέρδεμα στις βαλίτσες των δύο ανθρώπων ο Kowalski κατά λάθος θα απελευθερώσει κάποια από τα πλάσματα που βρίσκονται εκεί μέσα, ο Scamander, μαζί με τη βοήθεια της υπαλλήλου του Μαγικού Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Tina Goldstein θα ξεχυθούν σε μια αναζήτηση για να τα εντοπίσουν και να μην εκτεθούν στον πληθυσμό άνευ μαγικών ικανοτήτων της πόλης.

Υπάρχουν και κάποιες άλλες υποπλοκές στον σεναριακό ιστό που υφαίνει η J. K. Rowling στο σεναριακό ντεμπούτο της πένας της (εμπνευσμένο από δικό της βιβλίο φυσικά). Έχοντας στο σκηνοθετικό τιμόνι την ασφαλέστερη δυνατή επιλογή για μια ταινία βασισμένη στο σύμπαν του Harry Potter, που φιλοδοξεί μάλιστα να ξεκινήσει μια καινούρια σειρά έργων, τον David Yates που είχε γυρίσει τις τέσσερις τελευταίες ταινίες της εποποιίας του μικρού διοπτροφόρου μάγου (και ο οποίος ήταν ιδιαίτερα περιζήτητος φέτος όπως φαίνεται καθώς επιλέχθηκε και για το «Ο Θρύλος του Ταρζάν»), το «Φανταστικά Ζώα και Πού Βρίσκονται» μοιάζει να κατασκευάστηκε με μοναδικής ακρίβειας αυτοματισμούς προκειμένου να εκμαιεύσει το επιθυμητό από το στούντιο αποτέλεσμα ενός εύπεπτου λαϊκού θεάματος που θα λειτουργήσει ως εισαγωγή σε ένα ακόμη μαγικό σύμπαν. Αυτό ακριβώς είναι και το κύριο πρόβλημά του: μια συνταγή τόσο προβλέψιμη (πολλά set-piece, αρκετό χιούμορ, πολλά είτε περίεργα είτε χαριτωμένα πλάσματα, λίγο ρομάντζο, λίγο «σκοτάδι») που ακόμη κι αν σε τεχνικό επίπεδο πρόκειται περί πραγματικού επιτεύγματος (έξοχη αναπαράσταση εποχής και άκρως λειτουργικός συνδυασμός παραδοσιακά φτιαγμένης σκηνογραφίας με ψηφιακά εφέ) εντέλει δίνει την εντύπωση μιας κυνικής εμπορικής κατασκευής, αφαιρώντας πόντους από τη μαγεία και το δέος που θα επιθυμούσε να μεταδίδει ως αίσθηση στον θεατή. Γιατί η παραμυθένια ατμόσφαιρα που επικρατούσε σε αρκετές από τις ταινίες της σειράς του Harry Potter παρά τα επί μέρους ελαττώματά τους εδώ απουσιάζει, ίσως κι επειδή λείπει ένας μύθος με ανάλογο βάρος, με μανιχαϊστικές αναφορές περί πολέμου μεταξύ Φωτός και Σκότους. Ακόμη και προβληματισμοί που θίγονται εμμέσως όπως το πνεύμα οικολογίας (του οποίου αντιπρόσωπος στην ταινία είναι με τη στάση του ο Scamander) και η μισαλλοδοξία (μια εκ των υποπλοκών της ταινίας που περιλαμβάνει μια ομάδα ανθρώπων ονόματι Δεύτεροι Σαλεμίτες που κηρύττουν κατά της μαγείας) δεν αναπτύσσονται επαρκώς, επειδή η ταινία εστιάζει περισσότερο στο πώς θα απεικονίσει καλύτερα μια σκηνή δράσης ή πώς θα σπάσει καλύτερα πλάκα με το «ψάρι έξω από το νερό» χαρακτήρα του Kowalski, του οποίου το ρομάντζο με την αδερφή της Goldstein δεν πείθει καθόλου.

Περιέχονται ομολογουμένως αρκετές αποτελεσματικές σεκάνς γυρισμένες με πληθωρική φαντασία, για αυτό ίσως και να απογοητεύει η κλιμάκωση της ιστορίας που στερείται ελαφρώς της έντασης άλλων ανάλογων σκηνών μαγικών συγκρούσεων εντός του έργου. Έξυπνα η ταινία, ακριβώς επειδή έχει ως στόχο να εμπνεύσει και συνέχειες, δεν δίνει το «φουλ» των δυνατοτήτων της στο πιάτο προκειμένου να τις αναπτύξει στα έργα που θα ακολουθήσουν (για παράδειγμα ενώ υπονοείται εντόνως, ιδιαίτερα προς το τέλος, ένα ρομαντικό ενδιαφέρον μεταξύ των χαρακτήρων του Scamander και της Goldstein, αυτό δεν εκτονώνεται ποτέ, με το βλέμμα των Rowling και Yates προφανώς σε αυτά που θα έρθουν με τα σίκουελ), ταυτόχρονα όμως αποφάσεις σαν αυτές λαβώνουν τον βαθμό αυτονομίας της.

Σε γενικές γραμμές, μια ταινία συνταγής που στα σημεία καταφέρνει να διασκεδάσει και να κάνει να κυλήσει ένα χρονικό διάστημα λίγο πάνω από τις δύο ώρες ευχάριστα, αλλά όχι κάτι παραπάνω.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

20 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.