Ο Αντόνιο Σαλιέρι πιστεύει πως η μουσική του Μότσαρτ είναι θεϊκή, και εύχεται να ήταν κι αυτός το ίδιο καλός για να δοξάσει τον Θεό με τις συνθέσεις του. Όμως, αδυνατεί να καταλάβει γιατί ο Θεός έδωσε όλο αυτό το ταλέντο στον Μότσαρτ και όχι στον ίδιο, και σύντομα η ζήλια τον τρελαίνει. Αποφασίζει, τότε, να τον καταστρέψει με κάθε τρόπο και κόστος.

Σκηνοθεσία:

Milos Forman

Κύριοι Ρόλοι:

F. Murray Abraham … Antonio Salieri

Tom Hulce … Wolfgang Amadeus Mozart

Elizabeth Berridge … Constanze Mozart

Roy Dotrice … Leopold Mozart

Jeffrey Jones … αυτοκράτορας Joseph II

Simon Callow … Emanuel Schikaneder

Christine Ebersole … Katerina Cavalieri

Charles Kay … κόμης Orsini-Rosenberg

Kenneth McMillan … Michael Schlumberg

Cynthia Nixon … Lorl

Κεντρικό Επιτελείο:

Σενάριο: Peter Shaffer

Παραγωγή: Saul Zaentz

Φωτογραφία: Miroslav Ondricek

Μοντάζ: Michael Chandler, Nena Danevic

Σκηνικά: Patrizia von Brandenstein

Κοστούμια: Theodor Pistek

 

  • Κυριότερη Προβολή στην Ελλάδα: Διανομή στις αίθουσες.
  • Παγκόσμια Κριτική Αποδοχή (Μ.Ο.): Πολύ θετική.

Τίτλοι

Αυθεντικός Τίτλος: Amadeus

Ελληνικός Τίτλος: Αμαντέους

Εναλλακτικός Τίτλος: Peter Shaffer’s Amadeus

Σεναριακή Πηγή

  • Θεατρικό: Amadeus του Peter Shaffer.

Κύριες Διακρίσεις

  • Όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, πρώτου αντρικού ρόλου (F. Murray Abraham), διασκευασμένου σεναρίου, σκηνικών, κοστουμιών, ήχου και μακιγιάζ. Υποψήφιο για πρώτο αντρικό ρόλο (Tom Hulce), φωτογραφία και μοντάζ.
  • Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ταινίας (δράμα), σκηνοθεσίας, ρώτου αντρικού ρόλου (F. Murray Abraham) σε δράμα και σεναρίου. Υποψήφιο για πρώτο αντρικό ρόλο (Tom Hulce) σε δράμα και δεύτερο αντρικό ρόλο (Jeffrey Jones).
  • Βραβείο Bafta φωτογραφίας, μοντάζ, ήχου και μακιγιάζ. Υποψήφιο για καλύτερη ταινία, πρώτο αντρικό ρόλο (F. Murray Abraham), σενάριο, σκηνικά και κοστούμια.
  • Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα Cesar.

Παραλειπόμενα

  • Πρόκειται για καθαρά μυθοπλαστική βιογραφία, βασισμένη απλά στα ιστορικά πρόσωπα.
  • Σύμφωνα με τον ίδιον, ο Kenneth Branagh ήταν από τους τελικούς επιλαχόντες για τον ρόλο του Μότσαρτ.
  • Η  Meg Tilly είχε πάρει τον ρόλο της Κονστάνς, αλλά είχε ένα ατύχημα ακριβώς πριν τα γυρίσματα δεν της το επέτρεψε.
  • Το 2002, ο σκηνοθέτης παρουσίασε μια “ακατάλληλη βερσιόν” με 20 λεπτά εξτρά αποκαταστημένο υλικό, η οποία τιτλοφορήθηκε Amadeus: Director’s Cut.

Μουσικά Παραλειπόμενα

  • Το σάουντρακ είναι πλημμυρισμένο από τη μουσική του μεγάλου μουσουργού, και κέρδισε το βραβείο Grammy κλασικού άλμπουμ. Πούλησε 6,5 εκατομμύρια κόπιες, που ισοδυναμούσαν με 13 χρυσούς δίσκους.
  • Όλες οι εκτελέσεις ήταν αυθεντικές για την ταινία, υπό τη διεύθυνση του Neville Marriner.

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι

Κριτικός: Σταύρος Γανωτής

Έκδοση Κειμένου: 31/10/2018

Τι αξία αλήθεια έχει για την τέχνη η αλήθεια, σε σχέση με μια εκδοχή αυτής; Πάνω σε αυτό πατάει το θεατρικό του Peter Shaffer, κι αυτό αναδεικνύεται στην ιδανική του μορφή και με όλη του τη μεγαλοπρέπεια στο έργο του Milos Forman. Ο τσέχος δημιουργός είχε βρει πια για τα καλά τα πατήματα του στα αγγλόφωνα πλατό, και με μια άνεση πάνω στην τεχνική του, παράγει την απόλυτη οσκαρική οπτασία. Θέλεις ιστορία; Θέλεις ερμηνείες, τεχνικό και καλλιτεχνικό επιτελείο; Όλα μα όλα είναι εδώ, και σε ένταση ισχυρή σαν μιας όπερας.

Η ιστορία δεν κινείται γύρω από τον Μότσαρτ, όπως θα ήταν το τετριμμένο, από την τρανή έμπνευση του Shaffer να εντοπίσει μια ολόκληρη διαμάχη ενός παράφρον μυαλού με το θείο, δίχως να αλλοιώνει στα βασικά το ιστορικό γίγνεσθαι. Μια διαμάχη που δεν πατάει πάνω στο εξωφρενικό, αλλά χτίζεται κομμάτι-κομμάτι γύρω από τη νοοτροπία της τότε εποχής, πάντα σε συσχετισμό με την αιώνια ανθρώπινη. Μπαίνοντας στη λογική του Σαλιέρι, δεν μπορείς παρά να του δικαιολογήσεις την παραφροσύνη του, να λυπηθείς για τη μοίρα του να προσγειωθεί πάνω σε αυτό το μουσικό φαινόμενο, ενώ ο συσχετισμός όλων αυτών με την ύπαρξη ενός Θεού που φέρει ανθρώπινες ιδιότητες, είναι φυσιολογικός και τόσο οικείος για όποιον μπορεί να μπει στη λογική τού μέσου ανθρώπου του 18ου αιώνα. Τότε που ο διαφωτισμός πάσχιζε να αλλάξει τα μεταφυσικά δεδομένα, αυτά τα δεδομένα ήταν που ακόμα διείσδυαν ως φαντάσματα στην ψυχολογία του καθενός ατόμου, και το φανταστικό αναγνώνονταν ως λογικό. Έτσι, ο άμοιρος Σαλιέρι δεν είχε να κάνει άμεσα με τη μοίρα του, ούτε αποδέχονταν ότι ο χαρακτήρας του αλλοιώνονταν από τη ζήλια και τις φοβίες του. Ήταν ο Θεός αυτός που έφταιγε για τα δεινά του, και ο Μότσαρτ το όργανο αυτού που έπρεπε πάση-θησεία να εξολοθρευθεί, μήπως και του κλέψει την αθανασία.

Ο Forman δεν διαβάζει αυτή την ιδιόμορφη ιστορία ενός ψυχοπαθούς δολοφόνου όπως θα έπραττε με ευκολία ο καθένας σκηνοθέτης. Τη βλέπει λεπτά, χιουμοριστικά, σκοτεινά και ταυτόχρονα τη λούζει με φως. Πολύ κοντά στις «Επικίνδυνες Σχέσεις», που ο Stephen Frears διόλου τυχαία ξαναέπιασε έπειτα από λίγα χρόνια. Γιατί μια ταινία εποχής που σέβεται τον εαυτό της επιβάλλεται να είναι λεπτή, ενώ η μουσική που ακούγεται αντλεί φως μέσα στο σκοτάδι των τότε εποχών. Και το έργο επενδύει στον πλούτο του, στην καλλιτεχνική επιμέλεια, στην ασταμάτητη επίδειξη των νοτών. Αλλάζει συναισθήματα, εικόνες, σκηνικά, κάνει μια ακούραστη βόλτα στην περίφημη Βιέννη που τότε έχαιρε το απόγειο της. Και μαζί, μια ποικιλία δεύτερων χαρακτήρων, ιδανική για να δώσει χρώματα και στο εσώψυχο του έργου, ώστε να ταιριάζουν με την εναλλαγή σκότους-φωτός που λούζει την εικόνα.

Κι όμως, όλα αυτά συνοδεύονται με μια απλή αφήγηση, στην παράδοση του λαϊκού ευρωπαϊκού κινηματογράφου, σε αλληλουχία όμως με την πονηριά του αμερικανικού, όπως αυτός άρχισε να γιγαντώνεται στη μετά Coppola-Scorsese εποχή. Γιατί τον Forman δεν τον ενδιαφέρει να πιάσει μονάχα το κοινό που λατρεύει το κλασικό, μα επιθυμεί να γίνει αγαπητός καθολικά. Και το πετυχαίνει, άλλωστε είναι λογικό να γνώριζε πριν το ξεκίνημα των γυρισμάτων ότι όλα ήταν πανέτοιμα για να το πετύχει. Το «Αμαντέους» μπορεί να είναι μην είναι το αριστούργημα που θα απολάμβαναν οι λίγοι, αλλά είναι από αυτές τις ταινίες που εύλογα αγαπούν οι πολλοί, και μάλιστα δυνατά.

Βαθμολογία:


Γκαλερι φωτογραφιων

23 φωτογραφίες

Μοιραστειτε ενα σχολιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.